De evolutie van satan's fluytencast

Over hoe het orgel ooit een plek veroverde in de zondagse eredienst, daar heb ik ooit deze blog over geschreven. Toentertijd lag het accent op de Psalter; de 150 psalmen die in de Hebreeuwse bijbel te vinden zijn en die berijmd, ritmisch en ook niet ritmisch werden en worden gezongen om God te eren, het leven te beklagen en te bewenen, en vertrouwen uit te spreken. Het van beneden naar boven zingen stond centraal.

Met name de laatste eeuw heeft de kerk verscheidene revoluties gekend en heeft die fluytencast op veel plekken plaats moeten maken voor wat verworden is tot een regelrechte industrie waarbij vooral de laatste decennia het ”God naar ons toezingen” centraal is komen te staan. Hippe kerken waar “de aanbidding zo fijn is” en je “zo heerlijk de tegenwoordigheid van God ervaart” doen het goed en leveren dan ook een belangrijke bijdrage aan het fenomeen van kerk(s)hoppen.

Veel van de moderne liederen vallen onder de categorie “gerealiseerde eschatologie:”   Gods uiteindelijke overwinning op lijden, depressie, ziekte en financieel gebrek kan door uitroepen, uitzingen of proclamatie (het vocabulaire verschilt per denominatie en dijt nog wel wat uit) naar het hier en nu worden gemanifesteerd.

Werkafschuw of...

Als ik mijn opa had gevraagd of het werk waarvoor hij werd betaald paste bij wie hij was, had hij waarschijnlijk niet begrepen wat ik bedoelde. In zijn tijd was werk vooral een manier om geld te verdienen en je verantwoordelijkheid te nemen. Het had weinig te maken met persoonlijke identiteit of zelfexpressie. Ik zou het hem dus anders moeten uitleggen: in hoeverre sluit wat u “uw werk” noemt aan bij uw talenten, interesses en passies? Dat zijn categorieën die pas veel later belangrijk zijn geworden in hoe wij vandaag over werk denken.

Iedereen beleeft werk anders. Voor sommigen is het vooral iets dat de dag onderbreekt, een noodzakelijk kwaad dat je zo snel mogelijk achter je wilt laten. Op verjaardagen hoor je dan ook vaak de vraag: “Hoe lang moet jij nog?”

Anderen ervaren juist voldoening in hun betaalde werk — niet alleen omdat het geld oplevert, maar ook omdat het hen in staat stelt om dingen te doen die ze belangrijk vinden, ook als die niet worden betaald.

Beschavingen herhalen patronen, maar leren er zelden van.

Een dun, opvallend boekje. Opvallend niet zozeer vanwege de titel, maar vooral vanwege de niet zo sexy cover. Maar dan de inhoud!

Sir John Glubb (1897-1986) betoogt in The Fate of Empires and the Search for Survival dat grote (wereld)rijken door de geschiedenis heen opvallend vergelijkbare levenscycli doorlopen.

Hij vergeleek elf grote rijken (Assyrië, Perzië, Griekenland, Rome, Arabieren, Ottomaanse Rijk, Spanje, Rusland, Groot-Brittannië) en concludeerde dat ze gemiddeld 200–250 jaar, ofwel tien generaties, bestaan — ondanks enorme verschillen in technologie, transport of cultuur. De Assyriërs marcheerden te voet met speren; de Britten hadden spoorwegen en kanonnen — toch duurden beide rijken ongeveer even lang.

Een beeld is maar een beeld en kan dus worden gedeconstrueerd

Als tiener sleutelde ik wat aan brommers. Echt goed was ik daar niet in. Aan het eind hield ik steevast onderdelen over, en meestal was de brommer er slechter aan toe dan vóór mijn ingreep. Het beperkte, slecht passende gereedschap hielp ook niet mee. Mijn jongere broer Leo was het tegenovergestelde. Na de technische school werd hij dieselmonteur — en dat is hij gebleven. Leo kon een kapotte brommer zelfs met een hamer en een zaag repareren.

Het doel van deconstructie kan verschillen. Soms haal je iets uit elkaar om te begrijpen hoe het werkt, om het daarna — misschien na een schoonmaakbeurt — weer in elkaar te zetten en verder te gaan. Soms staat een constructie simpelweg in de weg, en is deconstructie bedoeld om ruimte te maken.

Nieuwsbrief Mei 2026

Nieuwsbrief Jan en Martha, Mei 2026

In 1987 ben ik bij Operatie Mobilisatie geland.

Daar tref je gelovige vogels van diverse pluimage aan. Van uiterst conservatief tot tamelijk progressief en liberaal. De samenbindende factor is Christus: de weg, de waarheid en het leven. Dat geloven, belijden, beleven en delen we. Vandaar onze missie en visie: “Een levende gemeenschap van Jezus volgers voor iedereen”.
Nog een klein jaar totdat de teller 40 jaar aantikt.

Mijn “on-boarding” in 1987 bestond, onder andere, uit het smokkelen van bijbels naar Oost Europese landen achter het ijzeren gordijn en een leiderschapstraining van zes weken in Engeland. De afgelopen 39 jaar laat een uitgebreid pallet aan verantwoordelijkheden in OM Nederland en OM Internationaal zien. Waar ik nu zit, zit ik goed (volgens mij). Een beetje OM Internationaal, een beetje OM Nederland met als focus toerusting, geestelijke vorming en mobilisatie.

Gebruik van AI afbeeldingen kwalijker dan de preek

Vanmorgen, na mijn overdenking over de vraag hoeveel het "alles" is waar Jezus op doelt als hij zegt: "𝑊𝑎𝑡 𝑗𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑣𝑟𝑎𝑎𝑔𝑡 𝑖𝑛 𝑚𝑖𝑗𝑛 𝑛𝑎𝑎𝑚, 𝑖𝑘 𝑧𝑎𝑙 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑜𝑒𝑛," (Johannes 14) ben ik door twee personen aangesproken over de door AI gegenereerde afbeeldingen in mijn presentatie. De een vroeg me in het vervolg geen AI meer te gebruiken en de ander had moeite met het feit dat AI een afbeelding van Jezus had gemaakt en of ik wel wist hoeveel energie het wel niet kost om een AI-afbeelding te maken. Die laatste hoor ik vaker. De zorg om onze CO2-uitstoot gaat velen aan het hart. Terecht, want de opwarming van de aarde, hoewel deels te wijten aan de normale, historisch aantoonbare schommelingen in het klimaat, wordt door de overmatige uitstoot door ons, aardbewoners, ontegenzeglijk versneld. Goed, ik dacht de door velen aangenomen exorbitante uitstoot per plaatje in een context en perspectief te plaatsen. De afbeelding (door AI gegenereerd - sorry) spreekt voor zich.

Geloofsdeconstructie 3 (slot)

 “Help, ik ga door (theologische) deconstructie" (deel 3 van 3) 

De volledige, uitgebreide versie ontvangen? 

De telegramstijl van de blog doet geen recht aan het grotere verhaal. Ik heb sowieso al de neiging om in zip-bestanden te praten en te schrijven. Alles uitmelken tot aan de laatst mogelijke druppel is niet mijn stijl. Het grotere verhaal kun je opvragen. Ik heb het als PDF en ook in gedrukte vorm (in beperkte oplage).
Hier dan de laatste zip-blog van wat al een zip is.

Stuur me een mail of reageer.

Is de kerk een veilige plek voor twijfelende gelovigen?

Wanneer alles instort

Tijdens een retraite kreeg ik toestemming om een brief voor te lezen van een gemeentelid. Ze beschreef hoe ze vanaf haar tienerjaren haar leven volledig had ingericht rond bijbelstudies, gebed en het zoeken naar Gods bevestiging.

Geloofsdeconstructie deel 2

“Help, ik ga door (theologische) deconstructie" (deel 2 van 3) 

De volledige, uitgebreide versie ontvangen? 

Stuur me een mail of reageer.

Geloof tegen de stroom in

Abraham wordt in de Bijbel geprezen omdat hij geloofde — maar zelden staan we stil bij de weg ernaartoe. Hoe kwam hij tot het geloof in één God, midden in een cultuur vol goden en afgoden?

• Een oude joodse uitleg (Midrash) geeft een intrigerend inkijkje. Abraham werkte in de afgodenwinkel van zijn vader. Hij stelde scherpe vragen:

“Hoe kan een mens van zestig buigen voor iets dat gisteren gemaakt is?”

Uiteindelijk vernietigde hij alle afgoden en legde de schuld bij het grootste beeld. Toen zijn vader dat belachelijk vond, antwoordde Abraham:

“Hoor je dan niet wat je zelf zegt?”

Dit is deconstructie ten voeten uit:

• Kritische vragen stellen bij overgeleverde overtuigingen
• De moed hebben om tegen de heersende cultuur in te gaan
• Risico nemen om trouw te blijven aan wat innerlijk waar voelt

Geloofsdeconstructie deel 1

“Help, ik ga door (theologische) deconstructie" (deel 1 van 3)

Beknopte bewerking en vertaling van een seminar dat ik verzorgde op de jaarlijkse inmternationale leidersconferentie van Operatie Mobilisatie in Maart 2026

De volledige, uitgebreide versie ontvangen? 

Stuur me een mail of reageer.

Wanneer geloof begint te schuiven

De afgelopen jaren heb ik dit zinnetje in allerlei vormen geregeld gehoord — van gelovigen binnen en buiten OM. Mensen die merken dat hun vertrouwde beelden van God, Bijbel en missie beginnen te verschuiven. Ze vragen zich af: Past mijn kerk nog bij mij? Past mijn organisatie nog? En misschien wel het meest confronterend: past mijn geloof nog bij wie ik ben geworden?

Dit onderwerp is niet alleen actueel, het is ook persoonlijk. Ik ken de ervaring van spirituele aardbevingen — momenten waarop je je afvraagt of je door een scheur in je geloof opgeslokt wordt, of dat er aan de andere kant iets nieuws tevoorschijn komt.

Wat bedoelen we met deconstructie?

De term deconstructie komt oorspronkelijk uit de filosofie en werd in de jaren zestig geïntroduceerd door Jacques Derrida. Hij liet zien dat veel van onze overtuigingen zijn gebouwd op tegenstellingen (binaire paren) waarbij de één altijd belangrijker wordt gevonden dan de ander: man/vrouw, geest/lichaam, goed/fout.

Deconstructie laat zien dat deze tegenstellingen vaak kunstmatig zijn. Ze bestaan niet los van elkaar, maar geven elkaar betekenis.

De schoenmaker probeert eens wat anders

Ben ik toch gevallen voor het idee dat je met Wordpress in zo'n twintig minuten een website kunt bouwen... Voor de zekerheid heb ik een handleiding erbij gekocht en het proces stap voor stap doorlopen. 

Uren van mijn leven, enkele dagen zelfs tot diep in de nacht, verspeeld. Ik ben wel twintig keer opnieuw begonnen. Wat mij betreft is Wordpress een gedrocht. Althans niet Wordpress zelf, maar eerder de duizenden de hemel en meer belovende "gratis" thema's. Echter, als je één klein dingetje net iets anders wil, moet er dus opgeschaald worden naar "pro-versies" of  je moet gaan knoeien met de HTML-bestanden. Wel grappig, maar als het niet je dagelijks werk is, is het een crime! Een tekentje, letter of getal teveel weghalen en de zaak gaat op zwart....

Ik had het kunnen weten. Alleen de zon gaat voor niets op. Dus blijf ik maar bij het eenvoudige Blogger en ontdekte dat ik daar veel meer mee kan dan ik wist. Eigenlijk ben ik nu best wel tevreden met hoe mijn blogpagina eruitziet. Nieuw themaatje en wat pagina's toegevoegd en het kind is weer helemaal blij. 

Wat heeft de spelende man er (potentieel)  van geleerd? Dat het wellicht beter voor me is om bij mijn leest te blijven. 

Ik heb het gebeuren losgelaten en zet Kickstart Wordpress (5e editie) op Marktplaats. Of als je toevallig deze blog leest en ermee aan de slag wil; kom maar halen dat boek. Misschien dat een ander ermee geholpen is of gewoon zin heeft om uren te puzzelen zonder tot een bevredigende oplossing te komen.