Coaching en/of Mentoring?
Ja, er is een verschil. Het overkomt me regelmatig dat ik
gevraagd word om te coachen (individuen en/of groepen) en dan al snel blijkt
dat men eigenlijk op zoek is naar een mentor.
De term coaching kom je aan het eind van de 18e
eeuw tegen in de sportwereld. Honderd jaar later vond het idee vruchtbare grond
in de zakenwereld. Het idee erachter is echter al zo oud als Socrates en Plato.
De socratische methode is gericht op het verdiepen van denken en het
achterhalen van basisovertuigingen zoals aannames en (voor)oordelen. Door
middel van kritische, open vragen en actief luisteren, helpt de begeleider (de
term coach bestond nog niet*) de gesprekspartner zelf tot nieuwe inzichten te
komen. Het doel is waarheidsvinding, het uitstellen van oordelen en het
onderzoeken van "waarom" we denken wat we denken.
Een mentor kan gezien worden als een ervaren gids,
raadgever of vertrouwenspersoon die een ander begeleidt bij persoonlijke,
studie- of beroepsmatige ontwikkeling.
De eigennaam Mentor is te vinden in de Griekse mythologie. In Homerus’ Odyssee
vertrouwde Odysseus zijn vriend Mentor de zorg en de opvoeding van zijn zoon
Telemachus toe.
Een coach-mentor heeft voldoende ervaring om, afhankelijk van de hulpvraag, een plek op het coach-mentorspectrum in te nemen waar de vrager het meest bij gebaat is in zijn/haar groei en ontwikkeling.
Naast de Coach-Mentoring training (vijf dagen intensief) die ik samen met collega’s verzorg en waar ik er inmiddels al zo’n 40 heb verzorgd, coach-mentor ik individuen en groepen.
Tijdens een eerste verkennend gesprek kom ik met een
voorstel waarin ik de hulpvraag terugkoppel, uiteenzet wat ik denk te kunnen
betekenen en hoe we de coach-mentoringrelatie vormgeven.
Mijn ervaring is dat eenmalige coachingsgesprekken, die
ruimte creëren om te reflecteren, zaken op een rijtje te zetten en een of meer
concrete stappen te formuleren, vaak al de nodige ruimte scheppen om verder te
kunnen.
Bij procescoaching komt wel meer kijken. Als een proces eenmaal op gang komt, ontstaat er al snel de nodige “bijvangst”, maar dat is inherent aan de voorwaartse beweging. Dat vraagt om nauw contact met de
opdrachtgever en regelmatige afstemming.
* De etymologie van 'coaching' gaat terug naar het 15e-eeuwse Hongaarse dorp Kocs, waar een speciaal type wagen (koets) werd gemaakt. Via het Franse coche en Duitse Kutsche ontstond het Engelse coach (16e eeuw). Rond 1849 werd 'coach' een term voor een tutor die studenten "naar hun examen vervoerde"





0 comments:
Een reactie posten