Mijn kamergenoot stelde me gerust, hij snurkt niet. De geluiden die ik de afgelopen twee nachten hoorde en die me uit m'n slaap hielden, noem ik dan ook 'snurkgeluiden' zodat ik mijn collega niet voor leugenaar hoef uit te maken. De recruiting concultation is nu een dag aan de gang. Het is een wat stille groep met collega's uit Duitsland, Amerika, Engelanf, Finland, Zweden, Italie, Chili en Zwitserland. Het gaat allemaal wat traag maar deze ontmoeting is een bekangrijke scakel in het proces om te komen tot een plan dat moet leiden tot
numerieke groei van de organisatie.
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten