Vandaag de derde studie over de vraag of verandering mogelijk is. Hoe verandert een mens? Wat is er voor nodig? Waarom zijn de 'standaardinatellingen' zo vreselijk moeilijk te wijzigen? Is het waar dat veel van de veranderingen die de mens doormaakt slechts kosmetische aanpassingen zijn omdat we ons aanpassen aan de codes van de nieuwe groep waar we ons bij aansluiten, of dat nu een volstuinvereniging of een andere kerk is. De nieuwe code heeft iets fris' en nieuws; brengt nieuw enthousiasme en toewijding met zich mee en faciliteert mijn drang om mijn individualiteit uit te drukken. Lang leve de nieuwe groep en de nieuwe code.
Na verloop van tijd blijkt het hart nog steeds onveranderd. Voor een wezenlijke veranndering is namelijk meer nodig dan het tweaken van de buitenkant.
Hierover gaan de studies deze week.
Vanmiddag gaan Martha en ik naar Amsterdam. Martijn presenteert zijn afstudeeropdracht aan de Rietveldacademie.
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Zijn standaardinstellingen per defenitie verkeerd? En als je de Here Jezus als je verlosser hebt aanvaard? Ben je er dan nog niet?
BeantwoordenVerwijderenArma Fokkema.