Normaal overheersen uitlaatgassen de geur van de lucht om ons huis. Maar nu even niet. De zoete geur van de vlier overheerst. Dat is echt genieten.
De zaterdagbijlage van het NRC lezend in de tuin is dit het summum van de zomer: heerlijk drukkend warm, lood in de benen, de preek voor morgen uitgeprint en, voor zover ik dat in kan schatten, af (er kan nog van alles gebeuren). Niet denkend aan huiswerk en/of de voorbereidingen voor mijn reis naar Maleisie, die maandagochtend begint, vooruitschuivend naar morgen, heb ik besloten van dit moment te genieten.
En ik heb gekookt. Thais. Da's pas lekker. Met Fair Trade Pandanrijst en biologische uien en paprika's smaakt het nog beter ook.
Martijn is afgestudeerd en verkocht voor een heel leuk bedrag een van z'n tentoongestelde schilderijen.
Ruben kreeg gisteren te horen dat hij over is naar het tweede jaar van zijn SPH opleiding.
Allemaal heel erg leuke dingen.
Ik probeerde me voor te stellen hoe een leven voelt dat niet in het teken staan van altijd maar bezig zijn met het voorbereiden van praatjes en zonder al te veel verantwoordelijkheden die van je vragen om altijd maar vooruit te denken.
Vandaag had ik dat gevoel eventjes. Het duurde een uurtje of drie. En het voelde zo goed. Het smaakt eigenlijk wel naar meer. Gewoon helemaal opgaan in het nu; de geur van zomer. Heerlijk!
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
04 juli 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten