Eindeloze lezingen
De campus
Mijn vrienden Kamlesh en Isaac
Klasgenoot uit Noordoost India 
nabij de camopus, wie weet ligt er nog iets van waarde tussen de rommel
De fiets, een goedkoop en veelgebruikt transportmiddel
Vuil verbrand je voor je huis...
...of langs de weg Vandaag ben ik ‘down’. Mijn tekortkomingen staan me in full-colour en hifi stereo voor ogen. Het is zo verdraaid moeilijk om bepaalde eigenschappen te zien veranderen. Moeilijk met een team kunnen werken bijvoorbeeld: solistisch handelen. Ik had het hier pas met Martha over. Zij kan heel goed mensen aan het werk zetten. Ik heb altijd schroom en doe zoveel mogelijk zelf.
Goed ik ben dus down en vertel het net aan Jack, een vriend en collega uit de USA. Hij is ook down vandaag. Nu voel ik me al wat beter. Het weer is aan het veranderen, zegt Jack. En dat beinvloedt de goemoedstoestand van velen.
Blijft staan dat ik best wel tob met mijn tekortkomingen.
Ik wilde wel dat ik volmaakt was. Volmaakt in liefhebben, een volmaakte teamplayer, volmaakt in het bevestigen van mensen (inclusief de prof van de monologen en stellingen), volmaakt als echtgenoot en vader, volmaakte gemeenteleider en oudste. En zo kan ik wel even doorgaan.
“Houdt jezelf voor dat je dat allemaal bent in Christus”, zal iemand me wellicht adviseren. Blijft staan dat ik op dit moment voor de mensen om me heen ernstig tekortschiet. Die denken echt niet: ‘Die Jan bakt er niet zoveel van maar gelukkig kan ik hem zie als volmaakt in Christus’. Mensen om me heen beleven dat echt wel anders. Die raken teleurgesteld en de gekwetste gevoelens zijn superecht. En dat doet mij verdriet. Ik wil graag een bemoediging zijn voor de mensen om me heen en realiseer me dat ik dat vaak niet ben. Ondanks de goede bedoelingen die ik heb gaat het nog vaak mis. Vraag maar aan de mensen die het dichtst bij me staan.
Maar goed. Genoeg gejammerd. Er tegenaan! Een van de mooiste uitzichten in het volgen van Jezus, is dat van hoop. Verandering is mogelijk. Moeilijk, maar zeker mogelijk. En daar wil ik voor gaan. Ik kan een beter mens worden door Christus te blijven volgen. Zolang ik volg, ga ik vooruit. Als ik stop met volgen, wordt dat waar ik nu ben, inclusief alle tekortkomingen, een karikatuur; een hopeloos vastzitten in die tekortkomingen. Nu niet. De zon komt op. Life is good!
De eerste lesdag zit erop en de vijf uur over ‘De Persoon en het Werk van Christus’ waren een ware crime om uit te zitten. Vandaag nog vijf uur. En morgen weer, tot en met zaterdag. Luisteren naar lange monologen, het ontbreken van elke vorm van interactie en een Prof die meer preekt dan lesgeeft. Het is alsof ik een beginnersbijbelstudie volg waarin een studie wordt gegeven over de godheid van Jezus, zijn menszijn en nog 28 onderwerpen. En de Prof doet z’n best om het publiek te overtuigen.
Sommige van de zeer belangrijke concepten, zoals ‘propositional truth’ schiet je meteen lek. Het klinkt allemaal prachtig maar je schiet er niets mee op.
Jezus zegt dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is. Dat is ‘propositional truth’. Het is een stelling die je aanneemt of afwijst. Een agnosticus, een humanist, een hindoe of jood doet toch hetzelfde. Een ontkenning van iets is toch ook ‘propositional’. Ik kan bijvoorbeeld stellen dat alle wegen naar Rome leiden, of ieder z’n eigen weg naar God heeft. Die stelling moet dan wel enige ‘backing’ hebben van een gezaghebbende bron. Als ik het zeg omdat ik het voel of denk, maakt dat niet zoveel indruk. Als ik het echter wetensschappelijk aan kan tonen, wordt het al een andere verhaal. Dan kun je het met me oneens zijn, maar ik heb nog steeds gelijk.
Aha, zeg je dan, maar dat is ook een kwestie van interpretatie.
Juist, zeg ik dan, en daarom is het allemaal wat ingewikkelder.
Hoelang hebben wetenschappers niet gelooft dat de aarde plat was? Hoeveel jaar heeft Columb us moeten strijden voordat er ook maar iemand een klein beetje ging geloven dat je varend naar het Westen uiteindelijk ook in India aan zou komen?
Wanneer is iemand gered? Als je sec de uitspraak van Paulus gelooft, zou je moeten geloven in je hart en belijden met je mond dat Jezus Heer is. En daar ga je al. Je kunt redding dan reduceren tot het opzeggen van een formule en jezelfs dagelijks voorhouden dat je het echt met je hart gelooft.
De realitiet is grimmiger. Welke woorden, gevoelens, beelden geven uiting aan een waarachtig geloof?
Ik houd het er voorlopig maar op dat waarachtig geloof leidt tot een transformatie van denken en handelen. Dat is mij ‘propositie’.
p.s. M’n Indiase klasgenoten zijn al foto’s aan het distribueren van een slapende Jan in de klas.
p.s. 2 De drie lesuren na de eerste vijf waren een verademing (Coaching en Mentoring Strategien)! Zelfs ik had het naar mijn zin in de klas.
06.50 dag 2
De rally gaat beginnen. Om 07.30 ontbijt en om 08.00 de eerste les. Om me heen hoor ik her en der Indiase opstaan geluiden waarbij de mannen luidruchtig rochelen. Het lijkt een cultuurverschijnsel. Zo hard mogelijk slijm en wellicht andere ongerechtigheden uit de krochten der longen omhoogdwingen.
Vandaag vijf uur ' Persoon en werk van Christus' en daarna drie uur 'Coaching en Mentoring strategien' en dat dan zes dagen achtereen.
Mijn werk is nogal verweven met het gebruik van het woord God. Een zendingsorganisatie houdt zich immers bezig met de export, uitleggingen, ...
