Momenteel zit ik bij de ceremoniele opening van het academische jaar. Dat voor ons parallel loopt met het kalenderjaar. Reis was lekker. De aankomst op de basis was een chaos maar uiteindelijk kon ik me installeren en slapen. Sleep, blessed sleep.
Wassen gaat met behulp van een emmer en een maatbeker, maar dat went snel.
Nu stellen de eerstejaarsstudenten zich voor. Goed idee ware het niet dat alles wat gezegd wordt verloren gaat in het lawaai dat 26 plafondventilatoren produceren. Maar het gaat natuurlijk om het idee. Het voelt echter alsof ik in een stomme film zit. Het heeft iets heerlijk komisch. Geweldig om terug te zien. Bring it on, die 150 lesuren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten