07 augustus 2007

Hoofdpijn

Vandaag geen nieuws. Ik heb weer zo'n dag dat m'n hoofd alle kanten op wil, behalve de goede.
Morgen beter, hoop ik.

05 augustus 2007

Een heerlijke warme, ontspannen dag

De preek ging goed vanmorgen. Heb zelfs emailreacties gehad. Dat gebeurt niet zo vaak. Heen en terug naar de Brandaris gelopen. Martha en ik doen dat zoveel mogelijk op zondagmorgen.
Alleen hadden we onenigheid over het wel of niet oversteken van een volkomen verlaten kruispunt bij rood licht. Voor mij zijn de rode lichten een goede suggestie en ze kunnen een hulp zijn bij het regelen van de verkeersstroom. Voor Martha zijn de rode lichten stoplichten en ook al ligt heel Nederland nog te slapen, ze blijft liever wachten.

Dat is ook wat ik aan haar bewonder; ze is consequent. Ik ben meer een fliere(n)fluiter.

Vanmiddag lekker in de zon gelegen en zojuist de Da Vinci Code gekeken. Wat een domme film is dat.

De afgelopen dagen twee boeken gelezen in de nachtelijke (jetlag)uurtjes. Ik zal ze noemen maar kan ze niet aanbevelen. Het is dat ik niet kon slapen en geen zware kost midden in de nacht kan verhapstukken. Dus toen maar deze twee hapklare brokken van Scott Phillips; De uitweg en Cottonwood. Teveel karakters in het ene boek en teveel seks in het andere.
Moraal van de verhalen: geen.

04 augustus 2007

Jetlag

De ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. Dit keer heb ik er veel last van. Vannacht tot drie uur liggen lezen. Absoluut geen slaap en toch is het al de derde nacht thuis.



Vandaag vooral aan m'n preek gewerkt. Al lang loop ik met de vraag wat je je medemens in het vooruitzicht mag stellen als hij zijn/haar leven aan God geeft. Omdat iedereen weer zo anders in elkaar zit, is ook de geloofsbeleving behoorlijk gevarieerd. Stel nou dat ik graag mijn buren tot geloof zou zien komen en ze vragen me wat ze kunnen verwachten, wat vertel ik ze dan?
Vertel ik ze dan dat er vrede in hun hart zal komen, dat God in alles voor hen gaat zorgen, dat voorspoed hun deel zal zijn, dat God gaat voorzien in een parkeerplaats als je hem daarom vraagt, een groter huis, gehoorzame, gezonde kinderen?
Eerlijk gezegd denk ik dat ik niet verder kom dan "je hebt dan iemand die in goede en slecht tijden met je optrekt, die in moeilijke tijden met je meelijdt en meehuilt en in goede tijden met je meelacht".
Ik zie teveel ellende om me heen, ook onder gelovigen, om ze meer te beloven.
Ja, je kunt natuurlijk praten over het leven na dit leven en dan hebben we het over eeuwig leven, een leven dat feitelijk begint als iemand zich bekeert en met God gaat leven. Ik kan praten over hoe dat eeuwigheidsperspectief alles in dit leven in een ander licht plaatst, en hoe we met de principes, waarden en normen van het koninkrijk van God aan de slag kunnen in onze relaties, op ons werk, in de samenleving en deze niet slechts anders, maar ook beter kunnen doen.




Vanmiddag in de zon het terras gehogedrukspuit' en een nieuwe tuinset gekocht. De huidige set viel van ellende uit elkaar en omdat het voor de detailhandel al het eind van het seizoen is worden de tuinsetjes massaal in de uitverkoop gedaan. Ik denk niet dat ik ooit iets voor de volle prijs koop. Ik wacht liever en sla dan mijn slag.



Van 500 euro voor slechts 1 euro 50. Dan neem je de kleur toch op de koop toe. Het feit dat het voor geen meter zit, maakt ook niet uit, het was echt een koopje....


02 augustus 2007

En toen was alles weer zo gewoon

En daar is helemaal niets mis mee. Wel heeft Martha's vader vorige week een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en is Martha daar behoorlijk druk mee geweest. Ze haalde haar moeder twee maal daags op en ging dan met haar mee op bezoek. Daarna weer naar huis. Toen ik gisteren thuiskwam was Martha lichamelijk en emotioneel helemaal op en moest vooral haar verhaal kwijt. Door de stress kampte ze al dagen met misselijkheid en duizeligheid

Vandaag de agenda voor de komende dagen eens bekenen en bepaald wat er allemaal moet gebeuren. Er zitten best wel wat (s)preekbeurten aan te komen en dat brengt weer de nodige voorbereidingen met zich mee.
Ook ben ik vastberaden om Ruben de komende tijd te helpen in zijn huis. Het is zaak dat de verbouwing nu echt op gang komt. Hij heeft het huis al een jaar maar tot nu toe zit er geen schot in de zaak.
Vandaag hebben we de badkamervloer gestort. Deze vloer hadden we eerst tot op het bot gestript. Bijkt er door de jaren heen vloer op vloer te zijn gelegd: drie vloeren! Nu weer gewoon een vloer met alle leidingen keurig onder de vloer en in de muren weggewerkt.
We willen op korte termijnen de twee slaapkamers en de badkamer af hebben. Dan kunnen de jongens er gaan wonen. De rest van de verbouwing kan dan in fases gebeuren.

01 augustus 2007

Weer thuis!!

We hebben het gehaald. Bijna 5000 kilometer gereden en 12000 kilometer gevlogen. De laatste dagen deed m'n laptop raar en heb ik geen foto's kunnen posten. Dat maken we nu weer goed. Moniek was zo happy op de terugweg. Ze heeft bijna twee uur in de cockpit gezeten. Zie ook de springvideo en andere filmpjes op youtube! http://nl.youtube.com/watch?v=0DZgPggqcKM




Preach it!


We willen naar huis!



Nu gaat het wel weer



O, wat mooi!



Deze ook, hoor!

Water, veel water, en het valt naar beneden.

Nog meer veel water dat naar beneden valt.

Over het randje

Lief he...

Waar zijn ze nu opeens gebleven?

Gelukkig zijn ze weer boven water

En ook Jan springt een gat in de lucht

Springen met zonder hoofden.


30 juli 2007

We willen naar huis

Het is nu maandagochtend, 07.25 en gisterenavond hadden M en E het wel gehad (zie foto). Kunnen we niet twee nachten overslaan? Weer een ander gezin, weer een ander bed. Voor hen een beetje veel van het goede. Maar ze doen niet al te moelijk en na een vaderlijke vermaning verschijnt er weer ee glimlach op de lieve gezichtjes. Het is geven en nemen als je met z'n drieen op pad gaat.

Vandaag gaan we de grens weer over. Als we tijd hebben gaan we nog even naar de watervallen, maar dan aan de Amerlikaanse kant (veel mooier) en dan nog wat laatste sjopping. De dames hoeven de komende tijd geen kleding meer te kopen.

Wel, de foto's moeten nog even wachten. De verbinding is stabiel maar mijn wireless dingetje doet raar.

later

29 juli 2007

Camera kwijt?

Nee hoor. Dachten we zes dagen lang dat de camera in Whitby was achtergebleven, vindt Moniek de camera in haar tas vanmorgen, vlak voor ons vertrek uit Meaford!!!

Echt toffe dagen gehad. Lekker relax. Beetje eten, drinken, bootje varen, in de hottub/jacouzi, lezen, dvd kijken...

Geen nieuws, goed nieuws. We zijn blij dat we nu al ene beetje naar huis mogen kijken. Drie weken is leuk, maar wel lang.

Opnieuw zijn de meiden erin geslaagd om nog meer kleding aan hun garderobes toe te voegen. En weer bij Tommy Hilfiger, maar nu bij Tommy in Niagara Falls.

Vannacht verbljven we in Virgil, morgen in Port Colborne. Morgenochtens spreek ik in een kerk in Virgil en morgenavond in een openlucht bijeenkomst in Port Colborne. Maandag gaan we dan aan de terugreis beginnen. Uiteraard moeten we nog even langs een designer outlet in de VS.





24 juli 2007

Brampton - Meaford

Gisteren hebben Moniek en Ellen zeer succesvol gesjopt. Als we nu naar huis zouden gaan zouden ze gelukkig zijn. In de Outlet Mall was een giga sale gaande bij Tommy Hilfiger en ze hebben allebei fors toegeslagen. Moniek is er achtergekomen dat uitverkoop niet perse betekent dat alleen de ranzige kleding van de hand wordt gedaan.
Heerlijk gegeten bij de Maxwells in Brampton en we zijn om 21.00 gaan zwemmen en hebben tot heel laat in de hot-tub gezeten.

Stom, stom, stom. Ik heb m'n camera in Whitby laten liggen. Dus, de komende dagen geen foto's en filmpjes. Ik heb de Woudwijken gevraagd om de camera naar de Maxwells te sturen zodat we zaterdag de blog weer kunnen gaan bijwerken.

Trouwens, de komende dagen geen blog! In Meaford is geen inernetverbinding dus de eerstvolgende blog kun je pas aanstaande zondagochtend tegemoet zien.

22 juli 2007

Whitby, Ontario

Het is nu maandagochtend, 23 Juli. Over een paar uur gaan we naar een hele grote Mall en ik denk dat de meiden zich hier een paar uur goed zullen en kunnen vermaken. Gisteren gesproken in County Town Church. Ik was hier eerder dit jaar en het was goed om hier weer te zijn. De zaterdagmiddag ervoor en gisteren de hele dag met enkele leiders van de gemeente en hun gezinnen doorgebracht. Fijne mensen met een leifede voor elkaar en God!
M en E waren uitgenodigd om mee naar de film te gaan. Omstreeks middernacht kwamen ze thuis. Moet wel een leuke film geweest zijn (Chuck & Larry) want ze lagen ook thuis nog in een deuk.

Waar we heeeeeeeeel erg naar uitzien is de komende dagen. vanaf morgen zijn we met z'n drieen vijf dagen lang in een huis aan de Georgian Bay. Ik begin me een beetsje schuldig te voelen dat ik de meiden meesleep naar al mijn vrienden en contacten. Ze nemen het me niet kwalijk maar het vooruitzicht om een paar dagen helemaal alleen te zijn spreekt ons nu des te meer aan.

Hieronder nog een paar foto's van de afgelopen dagen.












Whtiby

Vandaag hadden de meiden nog een "off day". Moniek had een soort van heimwee en dat had weer z'n effect op Ellen. Het is allemaal weer goedgekomen. We hebben ongeveer zeven uur over het restant van de tocht naar Whitby gedaan. Wat "backroads" genomen en enkele keren gestopt. Nu hebben we alledrie hoofdpijn. Zal de Canadese lucht wel zijn. Vandaag geen foto's. Morgen een uitgebreider verslag. We hebben zojuist een paar uur met vrienden buiten gezeten, gebarbecued en gepraat over seks, het koninkrijk van God, de hemel, behoudenis, bier, calvinisme, armenianisme, muziek, zending, kinderen, opvoeding, vla en andere toetjes, de Filippijnen, Ocean's 13, Rotterdam, Ecuador, Colombia, de kerk, satanisme en nog enkele andere onderwerpen.

De gevende mens is een beter mens

Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...