Het is nu maandagochtend, 07.25 en gisterenavond hadden M en E het wel gehad (zie foto). Kunnen we niet twee nachten overslaan? Weer een ander gezin, weer een ander bed. Voor hen een beetje veel van het goede. Maar ze doen niet al te moelijk en na een vaderlijke vermaning verschijnt er weer ee glimlach op de lieve gezichtjes. Het is geven en nemen als je met z'n drieen op pad gaat.
Vandaag gaan we de grens weer over. Als we tijd hebben gaan we nog even naar de watervallen, maar dan aan de Amerlikaanse kant (veel mooier) en dan nog wat laatste sjopping. De dames hoeven de komende tijd geen kleding meer te kopen.
Wel, de foto's moeten nog even wachten. De verbinding is stabiel maar mijn wireless dingetje doet raar.
later
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten