Lichtjes voorover gebogen zit in aan mijn buro en staar naar een leeg scherm en een lege bladzijde in mijn notebook. Waar spreek ik aanstaande zondag over? Ik heb geen idee. Inspiratieloos blader ik door de archieven; misschien iets uit de oude doos? Alles wat ik in dat archief tegenkom ziet er al net zo inspiratieloos uit als dat ik me momenteel voel.
Bladeren door de Bijbel; misschien dat dat helpt en stuit ik opeens op een 'leuk' stukje. Kun je lachen.
Ook dit levert niets op behalve dat ik besluit dat het allemaal even belangrijk is.
Niets licht op.
Misschien stil zijn en mijn handen open houden als uiting van afhankelijkheid?
Niets..
Na anderhalf uur klik ik op het kruisje in de rechterbovenhoek van mijn scherm, sla ik mijn lege notebook dicht en stuur een mail naar Leontien, die zondag de zangdienst doet en deel mijn dilemma met haar. Dapper spreek ik uit dat ik verwacht er morgenavond uit te zijn.
Tot morgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
misschien interessant om te spreken zending/evangelisatie > alles leren loslaten (in hoeverre mogen we nog 'hechten' aan het hier en nu, of remt dit onze paraatheid om God te volgen) > hoe vinden we juiste balans tussen geven van inzet en tijd tov evangelisatie
BeantwoordenVerwijderen