Port Colborne is een plaatsje vlakbij Niagara Falls en de Amerikaanse grens. Hier heeft OM Canada haar hoofdkwartier en ik heb hier alles bij elkaar meer dan een jaar van mijn leven doorgebracht!
Gisteren na 24 uur vertraging en met een flinke migraine hier aangekomen. Mede door de invloed van Moniek, die momenteel stage loopt bij de KLM en een vliegtig dat overboekt was, had ik de zegen van en plekje in de bsuiness-class zodat ik vrijwel de gehele reis gestrekt kon liggen. In Canada aangekomen was het voldoende gezakt om bij aankomst in Port Colborne meteen het OM team toe te spreken. Om 22.30 kon ik eindelijk mijn om rust en stilte schreeuwende hoofd op een kussen te rusten leggen. Da zijn van die momenten dat ik ondanks de pijn en algehele malaise ontzettend dankbaar ben voor het feit dat ik een bed heb!
Het is goed om hier terug te zijn en ik zie uit naar de komende twee weken.
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
En hoe gaat het nu met je migraine?
BeantwoordenVerwijderenWel, lees mijn zaterdagblog en je begrijpt dat ik me door een dag heenworstel waarbij ik me elke seconde bewust ben van de aanwezigheid van een hoofd dat in pijn is.
BeantwoordenVerwijderen