Naar huis

Het zit erop. Met dikke ogen wegens slaapgebrek onderneem ik de terugreis van Mosbach naar Rotterdam. Vannacht wegens aanhoudend gesnurk van mijn medeholbewoner nauwelijks geslapen. Ik voel me best een beetje zielig. Maar dat ben ik niet, hoor.
Wat hebben we bereikt met al dat vergader deze week? We zijn een stap dichterbij de gewenste veranderingen gekomen. Die verandering is dat we ded training en ontwikkeling van de OM werkers een paar nivo's op willen krikken. Dat gaat best nog wel eens mis. Werkers trekken hun mond niet zo gauw open als ze zich eenzaam of niet begrepen voelen. En dat gebeurd helaas nogal eens.
Onze opdracht is om discipelen te maken; authentieke volgelingen van Christus. Hij trok veel tijd uit om bij zijn mensen te zijn. Het gevaar is dat we zo gericht zijn op het werk, dat het element van samen optrekken een sluitpost wordt. Dat kan en mag niet.
Mensen zijn kwetsbaar en daar moet je zuinig op zijn. Dat geldt ook voor de kerk. Ook daar wordt de ziel nogal eens vergeten.

Triest

Wat ee triest weer vandaag. En gisteren. En waarschijnlijk morgen. Regen en grijze luchten. Je zou er bijna weemoedig van worden. 

Vannacht met het raam pen geslapen. De nacht ervoor zat alles potdicht en de verwarming stond aan. Waren we ook nog eens met drie man in een piepklein kamertje. Man, dat gaat echt meuren na een paar uur. De raam dicht collega vertrok gisteren. Nu deel ik het kleine kamertje met een raam open collega. Dat is al een enorme verbetering. Allen snurkt hij. Dat is niet bevorderlijk voor een goede nachtrust. Vandaag hoofdpijn. Snurkers hebben een slechte invloed op mijn gemoedstoestand.

Ik heb geprobeerd om het snurken weg te bidden. Toen dat niet werkte heb ik geprobeerd om het te bestraffen. Deze krachtiger methode werkte echter ook niet. Snurken is of taaier, of mijn geloof is te klein. Mijn oorplugjes helpen maar enkele decibellen en kruipen gedurende de nacht meestal m'n oor uit.

Ik heb nog even gedacht aan drastischer methodes. Ik zou m'n collega kunnen wurgen of doodschieten maar ik denk dat, omdat ik een kamer met hem deel, ik de eerste verdachte zou zijn.

Wat ik vanavond probeer is om als eerste in slaap te vallen.

Morgen weer naar huis. Thuis slapen. Lekker. Raam open en Martha snurkt niet.

Duitsland, dag 2

Vergaderen. Vrienden ontmoeten. Wat we gemeenschappelijk hebben is onze zorg dat de mensen die God ons toevertrouwt, de kans krijgen om te leren en zich te ontwikkelen.
Teams hebben leiders, landen hebben leiders, regio's hebben leiders en al die leiders zijn mensen die fouten maken. Ze zijn niet volmaakt. Daarom gaan er dingen fout, zijn er misverstanden en hebben mensen pin. Onvolmaaktheid mag nooit een excuus zijn. Als we ons bewust zijn van onze zwakke en blinde vlekken, kunnen we er iets aan doen. Maar ik moet dan wel willen veranderen.

Ons streven is om het goed te doen. En daar spannen we ons voor in en vergaderen we zodat we, alas we van hier weer naar onze plekjes gaan, we een lijst hebben met dingen die we gaan doen om ervoor zorg te dragen dat we zelf betere leiders worden en onze medeleiders helpen ontwikkelen.

Kracht of invloed

Vandaag raakte ik opnieuw onder de indruk van de vergelijkingen betreffende het koninkrijk die Jezus maakt in het Matteus evangelie.
Het mosterdzaadje, de parel, de schat, het gist, het sleepnet; Jezus wil met al deze vergelijkingen een belangrijke waarheid communiceren. Hij gebruikt er verschillende zodat we ons niet verliezen in de details van de ndividuele vergelijkingen maar juist bepaald worden bij de kern die de verschillende vergelijkingen gemeen hebben.

Het koninkrijkvan God is een "mysterie" (Markus 4:11), zeg maar een verborgenheid. Je moet het willen zien. Je moet je er voor openstellen. Je kunt het aannemen of afwijzen. Het is klein, verborgen in een brood, in de grond, in de oester, onder water. Je zou in de vergelijkingen progressie kunnen lezen en het zou natuurlijk geweldig zin dat progressie geen illusie is (zoals Tom Wright beweerd in zijn "Surprised by Hope", maar werkelijkheid.
Echter de waarheid over het koninkrijk is dat het zich nu nog niet met kracht een weg baant (hoewel plaatselijke en tijdeijke opwekkingen gebeuren en ons een kijkje gunnen in hoe het is als Jezus terugkomt). Het koninkrijk is mogelijk in ons leven en in deze wereld maar blijft verborgen totdat Hij komt om het definitief te vestigen.

Tot die tijd hebben we te maken met wat er van dat toekomstige koninkrijk onze tijd inlekt. Dat kan omdat Jezus satan's macht heeft verbroken. Dat die macht gebroken is merken wij doordat we niet meer gedoemd zijn om in de duisternis te leven maar een bevrijd leven kunnen ervaren waarbij we een voorproefje ervaren wat dat wat komen gaat. Het is nog niet de hele maaltijd, maar we krijgen vast een voorpoefje.

Zij die dat vorproefje kennen willen heel erg graag nog veel meer. En daar strek ik me, samen met miljoenen medegelovigen naar uit. Dat is de hoop van het koninkrijk. We zien het nog niet in alle glorie en pracht, maar het komt. Eens komt die parel te voorschijn, zal het mosterdzaadje plotseling uitgroeien tot een grote boom en wordt het sleepnet op het droge gehesen. En dan zien we Jezus!

Het Geheim

Voor mijn preek voor aanstaande zondag "Waarom wij Jezus vereren?" ben ik wat research gaan doen en kwam o.a. bij dat rare boekje "The Secret" uit. Aanleiding was ook een verhaaltje dat ik las over drie tieners die 'de wet van de aantrekkingskracht' (Law of Attraction) in praktijk waren gaan brengen. Door uit te spreken dat er een parkeerplaats dicht bij de ingang van het dancefestijn voor hen zou zijn gebeurde het onmogelijke. Ze konden pal bij de ingang parkeren! Waarom zou ik al het goede niet naar mezelf toetrekken.. het gaat toch allemaal om mij: "Ik ben wat ik denk".
Uit een Youtube filmpje met prachtige muziek. lichamen en serene achtergronden:

Vandaag is het begin van een nieuw leven
Ik begin vandaag opnieuw
Alle goede dingen komen vandaag naar mij toe
Ik ben dankbaar dat ik leef
Ik zie schoonheid overal om me heen
Ik leef met passie en een doel
Ik neem elke dag de tijd om te lachen en te spelen
Ik ben wakker, vol energie en vol leven
Ik richt me op alle goede dingen in het leven en toon mijn dankbaarheid
Ik heb vrede en ben verbonden met alles
Ik voel de liefde, de vreugde en de overvloed
Ik ben vrij om mezelf te zijn
Ik ben heerlijkheid in menselijke vorm
Ik ben de vervolmaking van het leven
Ik ben dankbaar dat ik IK ben
Vandaag is de beste dag van mijn leven

Dat werkt blijkbaar allemaal prima voor hen die gezond van lijf en leden zijn (Oeps, sorry, indirecte negatieve gedachte, nu krijg ik waarschijnlijk griep (nu doe je het weer!)).
Ziekte in deze context is een gevolg van negatieve gedachten.

Dat we het maar even weten.

Ik weet niet of ik het mag zeggen maar als ik dit zo lees vind ik dat veel kerken erg op "De Secret" lijken. Nu zal de kerk zeggen dat wij het positief denken allang kenden en dat de wereld de principes van ons heeft gejat.
Dat jatten gaat ze dan goed af. Zes miljoen verkochte exemplaren in de VS en elke dag worden duizenden exemplaren in NL verkocht.

Lees nog eens mijn Blog van een week of twee terug (mijmeringen boven Colombia) over wat Kuitert hier over te zeggen heeft. En dit keer ben ik het helemaal met hem eens.

Tja, waarom vereren wij Jezus?
Het grootste struikelblok in de zoektocht van de mens naar religiositeit is Jezus. Het is of Jezus of ik. Daar haken de meesten af. We blijven graag onze eigen god.

Ik raak steeds meer onder de indruk van Jezus en het briljante van het Evangelie. Bij Hem krijgen zieken, zwakken en misselijken als eerste de gelegenheid om Leven te vinden!

Mentoring workshop

Voor mijn Chinees/Nederlandse vrienden.

Hie zijn de links naar de PDF files. Ik haal ze overmorgen weeer van de site.
Laat nog even weten wat je van de workshop vond en hoe het jou verder helpt.

Groet, Jan

Mentoring, Inleiding, Proces en Modellen
Johari Raam
Levensseizoenen

De link naar de temperamenten oefening die je kunt linken aan je Facebook account: http://www.personaldna.com/

70 man

Ik dacht dat het geen kwaad kon om gisterenavond nog even te vragen hoeveel mannen de organisatie verwachtte voor het ontbijt van vanmorgen waarbij ik een toespraak zou houden over "heilig leven". In mijn optimisme was ik uitgegaan van 20 man en had keurig twintig setjes van vier A-viertjes met mijn verhaal erop uitgeprint. Nu bleek dat een kleine 70 mannen zich had aangemeld. In mijn kleingeloof moest ik nu nog eens 50 setjes uitprinten.

Tja, soms kun je er helemaal naast zitten. Ik had echt zoiets van "wie wil er nu tijdens een ontbijtbeenkomst op de vrije zaterdag naar een verhaal over levensheiliging komen luisteren?". Zeventig mannen blijkbaar. Na afloop sprak een van de mannen me aan: "Zo, dus jij hebt zo'n hekel aan zingen"? Ik vroeg hem of hij misschien mijn Blog las. Na een bevestiging zijnerzijds besloot ik dat ik m'n visie op dat zingen maar eens moest nuanceren.

A. Ik heb absoluut niets tegen muziek en/of zingen.
B. Ik ben geen voorstander van hypes
C. Zingen (ook wel verward met 'aanbidding') is op veel plaatsen en in veel kerken een hype (schreef ik onlangs niet over een "worshipleader" die heur haar net zo lang en blond droeg als Darlene en dat ook de pinguin jas niet ontbrak). Ik voel dan zoiets van "deze persoon wil graag op Jezus lijken maar dan wel het liefst via Darlene").
D. Zingen brengt mensen niet dichter bij God. Het fijne gevoel dat het op kan roepen kan verward worden met een dichter bij God zijn, hetgeen technisch onmogelijk is.
E. Contemplatie heeft geen plaats meer. Het "moment stil zijn voor God" is precies wat het is: een moment. Uren in stilte bewist doorbengen in Zijn tegenwoordigheid is m.i. effectiever.
F. Zingen is goed voor de longen.

Mijn zaterdag is op en vol. Morgen een workshop van drie uur in de Chinese kerk. Ik dacht dat ze een speech over mentoring verwachtten, nu blijkt men in de schoolbanken te zitten en een substantiele workshop te verwachten. Het is nu 14.30 en ik had graag naar Neal Morse gewild vanavond. Dat zit er niet in tenzij ik besluit om de workshop maar half voor te bereiden.

Dan morgen ook Helpdesk Life. daar zal ik me ook op voor moeten bereiden.

Slapen... en helpdesk

Tien uur geslapen vannacht. Onafgebroken! Nooit geweten dat een mens zo lang kon slapen.
Het vertaalt zich meteen in nieuwe energie. Ik kan de wereld weer aan. Was al vroeg aan de fitness en ben nu 126 nog af te werken emails aan het wegwerken. Plus een losgeraakte plint vastgelijmd. Moet pantoffels kopen en sponsors zoeken voor december. Dan gaan Martha en ik naar Ecuador en zullen voor tien dagen een auto moeten huren. Een stevige omdat het rondrijden in een Panda echt niet verantwoord is. M'n collega boodt me aan om zijn auto te gebruiken. Die is helemaal onverzekerd. Daar begin ik niet aan. Er hoeft maar iets te gebeuren...
Niet op gerekend. Loopt in de papieren.

Aanstaande zondag doe ik weer mee aan HelpDesk life. Zondagnacht behandelen we een onderwerp dat me bijzonder aanspreekt. Hieronder het perspericht.

“Hoe krijg ik contact met God?”

Heb jij ook het idee dat er meer moet zijn dan wat we zien? Heb je zelfs de indruk dat er niet alleen maar iets moet zijn, maar misschien zelfs wel dat er een God moet bestaan? En als God dan bestaat, zou ik dan contact met hem kunnen krijgen? Wat moet ik daarvoor doen? Allemaal vragen die we zondag in Helpdesk Live voorbij laten komen. We willen ingaan op de vragen en problemen die je zoal kan ervaren in je zoektocht naar God. Misschien dat je voor het eerst nieuwsgierig bent geraakt om contact met God te zoeken. Maar het kan ook zijn dat je het bent kwijtgeraakt en je je afvraagt of je nog wel contact met God kan krijgen. Hoe is dit dan mogelijk? Is God daar niet veel te groot voor? Ben ik daar wel nog wel goed genoeg voor? Wat heeft Jezus daar nu mee te maken? En hoe pak ik dit nu aan? Hoe wordt het voor mij mogelijk? En hoe kan ik dit merken?

Menno praat in Helpdesk Live met de Jan den Ouden en Jeannette Westerkamp over het onderwerp “hoe krijg ik contact met God?”

We nodigen je uit om zondagavond rond de klok van 12 uur naar Helpdesk Live te kijken en mee te doen. Je kunt ons dan bellen en smsen met je verhaal of je vraag. Mailen kan vanaf nu al naar helpdesklive@eo.nl


De stellingen:

1. Elk mens is gemaakt voor contact voor het bovennatuurlijke!
2. God is te groot voor contact
3. God wil alleen met goede mensen contact
4. Contact met God is alleen mogelijk door Jezus
5. Contact met God is een kwestie van doen!

Thuis!

Thuiskomen is het best onderdeel van welke trip dan ook. Ecuado zit er op. Nu kan ik aan de slag met de voorbereidingen voor m'n studieweekend in Sydney, NS. Het thema: "Whatever happened to the Kingdom". Zie hier de promoposter. Die ziet er veelbelovend en verwachtingsvol uit. Het is voor het eerste dat ik een stuk of zes studies doe over het Koninkrijk van God en ik zie er naar uit. Ik ben wel een beetje nerveus over de voorbereidingen (ik heb nog niets op papier staan) en er is niet al te veel tijd meer om daarnaast ook nog eens een werkboek voor de deelnemers samen te stellen.
Het wordt dus geen gelikt werkboek. Maar wel iets dat de deelnemers gaat helpen om het maximale uit het weekend te halen.
Vanavond vergadering.

Ecuador, Laatste dag

Onze oktober nieuwsbrief is af. Lees hier.

Het zit er nu echt bijna op. Over 24 uur ben ik, als alles goedgaat, onderweg naar huis! Vanmorgen spreek ik in een Alliance kerk. Die dienst begint zo'n beetje an het eind van de dag. Om 11.00 uur. Sommigen zouden dat een redelijk christelijk tijdstip vinden, anderen hebben het idee dat je dan de hele dag met die dienst bezig bent. Als ik een kerk kon vinden die om 07.00 een dienst had, zou ik me daarbij aansluiten, ongeacht of men met orgel, of zelfs zonder begeleidig zingt! Een dienst op de zaterdagavond lijkt me ook wel wat. Van 19.00 tot 20.00 met een lange koffie en thee uitloop. De zondag kan dan weer als rustdag in ere hersteld worden. Uitslapen, de weekendkrant lezen, ontbijt met ham en eieren. Wandelen, boeken lezen en vooral niet met de auto weggaan. Ach, laat ook maar.

Vanmorgen las ik deze overbekende verzen:

Spreuken 3:11 Mijn zoon, een berisping van de HEER mag je nooit terzijde schuiven,

zijn bestraffing moet je zonder afschuw ondergaan,

12 want de HEER straft wie hij liefheeft, zoals een vader die houdt van zijn zoon.

De vragen de dit bij mij oproept zijn deze:

Hoe ziet zo'n bestraffing of berisping eruit? Komen deze direct van God of indirect door mensen en omstandigheden?

Ik zou niet zo ver willen gaan dat alles wat ons in het leven overkomt en "niet goed voelt" of met verlies, pijn, ziekte te maken heeft als een berisping of bestraffing van de Heer te zien. Een jonge vrouw vertelde me onlangs dat haar geestelijke zusters haar miskraam als straf van God duidden omdat ze zwanger was geraakt zonder getrouwd te zijn. Het moet echt bemoedigend zijn om in een periode waarin je al overspoeld worden door schuld, schaamte en vragen, je geloofsvrienden dit te horen zeggen.

Toch dringt dit beeld zich bij me op; hier ben ik mee ogegroeid in mijn geestelijk leven: Naarmate ik mijn relatie met God serieuzer neem, gaat Hij me meer onder druk zetten. Naarmate mijn geloof groeit, gaan de verleidingen en verzoekingen toenemen. Her en der hoor je het ook zo (alleen dan vanuit een andere hoek): "Als jij serieus met God leeft, of gaat leven, wordt de duivel wakker en breekt de peuris uit".

Zou het mogfelijk zijn om, en serieus met God te leven en tegelijk een stil en rustig leven te leiden(*)? Of sluiten deze twee elkaar uit?

Min vraag aan mijn zeer geachte bloglezers is dan ook: hoe ervaar jij de bestraffingen en berispingen van God? Zou je een voorbeeld willen geven?

(*) Zie 1 Tim. 2:2. Dit staat meer in de context van politieke stabiliteit, ik weet het, maar dat stille en rustige leven spreekt me wel aan.