Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
30 juli 2007
We willen naar huis
Vandaag gaan we de grens weer over. Als we tijd hebben gaan we nog even naar de watervallen, maar dan aan de Amerlikaanse kant (veel mooier) en dan nog wat laatste sjopping. De dames hoeven de komende tijd geen kleding meer te kopen.
Wel, de foto's moeten nog even wachten. De verbinding is stabiel maar mijn wireless dingetje doet raar.
later
29 juli 2007
Camera kwijt?
Echt toffe dagen gehad. Lekker relax. Beetje eten, drinken, bootje varen, in de hottub/jacouzi, lezen, dvd kijken...
Geen nieuws, goed nieuws. We zijn blij dat we nu al ene beetje naar huis mogen kijken. Drie weken is leuk, maar wel lang.
Opnieuw zijn de meiden erin geslaagd om nog meer kleding aan hun garderobes toe te voegen. En weer bij Tommy Hilfiger, maar nu bij Tommy in Niagara Falls.
Vannacht verbljven we in Virgil, morgen in Port Colborne. Morgenochtens spreek ik in een kerk in Virgil en morgenavond in een openlucht bijeenkomst in Port Colborne. Maandag gaan we dan aan de terugreis beginnen. Uiteraard moeten we nog even langs een designer outlet in de VS.
24 juli 2007
Brampton - Meaford
Heerlijk gegeten bij de Maxwells in Brampton en we zijn om 21.00 gaan zwemmen en hebben tot heel laat in de hot-tub gezeten.
Stom, stom, stom. Ik heb m'n camera in Whitby laten liggen. Dus, de komende dagen geen foto's en filmpjes. Ik heb de Woudwijken gevraagd om de camera naar de Maxwells te sturen zodat we zaterdag de blog weer kunnen gaan bijwerken.
Trouwens, de komende dagen geen blog! In Meaford is geen inernetverbinding dus de eerstvolgende blog kun je pas aanstaande zondagochtend tegemoet zien.
22 juli 2007
Whitby, Ontario
M en E waren uitgenodigd om mee naar de film te gaan. Omstreeks middernacht kwamen ze thuis. Moet wel een leuke film geweest zijn (Chuck & Larry) want ze lagen ook thuis nog in een deuk.
Waar we heeeeeeeeel erg naar uitzien is de komende dagen. vanaf morgen zijn we met z'n drieen vijf dagen lang in een huis aan de Georgian Bay. Ik begin me een beetsje schuldig te voelen dat ik de meiden meesleep naar al mijn vrienden en contacten. Ze nemen het me niet kwalijk maar het vooruitzicht om een paar dagen helemaal alleen te zijn spreekt ons nu des te meer aan.Hieronder nog een paar foto's van de afgelopen dagen.
Whtiby
21 juli 2007
Pulaski, New York
We zitten in een Super 8 motel in Pulaski aan Lake Ontario. We zijn heel wat tijd kwijtgeraakt om hier te komen. Ik vertrouwde blindelings op de routebeschrijving van Mapquest. Anderhalf uur zomaar de lucht in!!
Zojuist geprobeerd om naar de waterkant te gaan maar die is niet zo bereikbaar als gedacht. Nu ziten Moniek en Ellen naar 'A Cinderella Story' te kijken.
De meiden moeten wel enorm veel honger hebben gehad. Kijk maar eens op het fimpje! Nooit eerder zulke grote Burgers gezien! Zowel Moniek als Ellen hebben de ganse burger naar binnen weten te werken.
Amerikanen rijden maar raar in hun auto's. Nederlanders krijgen wel eens de kritiek dat ze altijd links blijven rijden. Wel, Amerikanen blijven echt gewoon waar ze zijn. Heel vervelend als de een ongeveer een tiende mijl sneller gaat dan de ander. Inhalen duurt dan ongeveer anderhalf jaar. Maar elkaar de ruimte geven; ho maar. Je gaat echt geen gas geven of remmen want dan gaat de cruisecontrol uit en moet je je vinger bewegen.
Je ziet vreemde auto's rondrijden. Kijk maar naar fimpje.
Hier nog wat foto's van vandaag
20 juli 2007
Een "off" day
Het videootje op youtube spreekt voor zich. http://nl.youtube.com/watch?v=VJzQVVB0_yI
Ellen en ik komen net terug van Ocean's 13. Monieke bleef thuis omdat ze niet in orde is. We hebben de bestelling van onze Buuf afgehandeld. Ze blijkt niet maat 44 te hebben maar net een fractue kleiner. Ofwel ik zou hem met m'n maat 36 echt niet aan kunnen. Misschien dat'ie tot m'n knieen zo komen.

Onze gastheer en ,-vrouw namen ons mee over de George Washington brug naar een Mexicaans restaurant op Manhattan. Ik was zo trots op mezelf dat ik een lichte, vegetarische lunch in z'n geheel en alleen tot een goed eind had gebracht totdat de eigenaar van de tent ons trakteerde op een toetje. Laat dat nu net m'n favoriete toetje zijn "Tres Leches". Ik heb daar ongeveer het formaat van en stoeptegel van opgegeten. Dat is nu 6 uur geleden en ik heb nog steeds geen trek in eten.
Morgen slapen we uit en gaan dan rustig aan richting Canada. Als we een hotel vinden met internetverbinding schrijven we morgen gewoon weer en blog.
Hieronder nog een foto van Manhattan die ik op internet vond. Ik heb deze niet zelf gemaakt. Dat komp omdat ik niet kan vlieggu. In de linkerbovenhoek de George Washingtonbrug
19 juli 2007
Manhattan
Vandaag schrijft Ellen de blog. We waren niet vertrokken vanaf Manhattan toen een stoompijp explodeerde in de buurt van het busstation. Waren wij blij dat we weg waren anders hadden we nu muurvast gezeten op Manhattan.
Hier komt Ellen:
Vanochtend werden we on 07.00uur wakker gemaakt door ons pap. Douchen en ontbijten, om 08.00uur gingen we met de auto, bus en metro naar New York. We hadden afgesproken met Connie, JW en Roos bij de ingang van de ferry naar Staten Island. We zijn gelijk op de ferry gestapt. Het was helaas erg mistig, dus hadden we niet echt een goed uitzicht. Gelukkig hebben we wel het vrijheids beeld gezien! We hebben op Staten Island gegeten bij KFC & Taco bell in één en zijn toen weer terug gegaan naar Manhattan. Eerst zijn we naar Ground Zero gegaan. Echt heel gek om na te denken over moord op zovelen. We hebben koffie gedronken bij Starbucks (die frappachino Vanillia is oooh zooo lekker, maar oooh zooo slecht) en zijn toen naar 21th century gegaan. We dachten dat het een leuke winkel zou zijn, maar dat viel een beetje tegen. Toch heb ik er maar een shirtje gekocht. Daar splitsten onze wegen. Connie, JW en Roos gingen naar the Yankees. Daar had ik ook graag bij willen zijn, maar wij zijn naar Brooklyn Bridge geweest. Je kunt immers niet alles hebben, hea? Eerst heb ik nog wel even slippers gekocht, omdat mijn schoenen te strak zaten. Na de Brooklyn Bridge zijn we weer terug naar huis gegaan. Daar stond een heerlijk maal op ons te wachten. We aten kip, aardappels, worteltjes, een gek groen spulletje wat we in Nederland niet kennen, en Mozarella met tomaat en Avocado. We gaan hopelijk morgen weer New York city in, maar Moniek is een beetje ziek geworden, dus het hangt een beetje van haar af. Leuk als het wel zo is, jammer als het niet zo is. We zullen morgen zien!
18 juli 2007
New Jersey - New York
We zijn heelhuids aangekomen. Na totaal 16 uur onderweg te zijn geweest. Heel erg was het niet want de auto is zeer comfortabel; een gloednieuwe Chevy Impala.
Het antwoord op de prijsvraag van gisteren (wie zie je op de jetski) was een beetje een strikvraag want noch a, noch b, noch c is het juiste antwoord. Als je goed kijkt zit er maar een iets, of iemand op de jetski en die iemand ben ik, Jan.
Bij aankomst in New Jersey hebben de meiden zich meteen omgekleed en zijn het zwembad ingedoken.
Daarna moest er een plan voor morgen worden gemaakt. Hoe gaan we naar New York (ik ga zeker niet met de auto de stad in) en wat gaan we doen?
We gaan met de bus en het schijnt dat Ellen om tien uur heeft afgesproken met wat vrienden uit de Brandaris: Connie, Jan-Willem en Roos Pot. We ontmoeten elkaar bij de Staten Island Ferry terminal. Als dat maar goed gaat.
De meiden willen verder hippe kledingwinkels gaan bekijken. Ach, we zien het verder wel.
Hier weer wat foto's.
17 juli 2007
Onderweg naar New York
Was gezellig en we zijn net wezen eten. Hieronder nog wat foto's.
A. Ellen en Jan op de jetski?
B. Moniek en Ellen op de jetski?
C. Ellen en Moniek op de jetski? Het antwoord kun je morgen op de blog lezen.
Als de jetski kapot is, wat doe je dan?Ergens onderweg in de auto
Jan en Ellen springen in de lucht na een overvloedige maaltijd.
Moniek en Ellen staan normaal voor het biefstukrestaurant.
Jan trekt op verzoek een domineegezicht. Let op het dichtgeknoopte bovenste knoopje!
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...