India 5, gangetje in de bedelingen

Alles gaat z'n gangetje, het zou kunnen dat mijn koffer vandaag wordt afgeleverd en verbaast het me opnieuw met hoe weinig slaap een mens toe kan. Morgen meer.

UPDEETJE: Mijn koffer is gearriveerd! De bonk belegen kaas die ik voor een vriend heb meegenomen, heeft door de warmte en druk de vorm van een buitenaards wezen aangenomen. Ik heb m'n best gedaan om het zo goed mogelijk in de oorspronkelijke vorm te kneden maar je ziet nog steeds dat er iets niet helemaal klopt.

Inmiddels zit ik in uur 19 van "Theology of Worship" en het klinkt allemaal prima maar tegelijk is het idee dat achter elk vers in de Bijbel "Worship" schuilt een te simpele voorstelling van zaken. De prof is een product van het Dallas Theological Seminary, broeinest van de bedelingenleer. En dat hoor en zie je in alles terug. Aan de andere kant; we kunnen God nooit genoeg eren! Hem zij alle en de enige glorie!

India 4, Theologie in Aziatische context

Gisterenmiddag begonnen met “Theology in Asian Context”. Na het Westerse Imperialisme, Kolonialisme en in het heden een nieuw Kolonialisme zou Azië behoefte hebben aan een eigen theologie. Hier in India zegt men wel dat Theologie in West Europa is ontwikkeld, door Engeland en Amerika is verkracht en in Azië is gedumpt. De Westerse theologie waarbij men de leer over God in dogma’s en concepten heeft weten te persen, schiet tekort in landen zoals India. Theologie moet veel tastbaarder en praktischer worden om enig impact te kunnen hebben. Daar heeft men dan wel een probleem. Het is nu de derde keer dat ik hier in India ben en een van mijn ervaringen is dat India maar wat graag aan een westerse leidraad loopt. M’n medestudenten beamen dit. Ze vinden het allemaal wel prima. Het is niet alleen dat (quasi) geestelijke producten listig naar India worden geëxporteerd, India wil het maar al te graag importeren! De geest van het kolonialisme is diep in de ziel van India verankerd. Op de Uni ben ik een van de weinige blanken (er lopen er hier zes rond op tweehonderd studenten) en toch word ik anders behandeld en aangekeken. In groepswerk wordt van mij verwacht dat ik het woord voer en het groepje leid, hetgeen ik categorisch weiger daarbij het gevaar lopend als cultureel ongevoelig te worden bestempeld.

Die theologie ontwikkeld zich wel. Geconfronteerd met leed, honger en uitbuiting in het kwadraat kan het niet anders of het Evangelie moet wel handen en voeten krijgen. De dogma’s gaan het niet redden. Die voeden geen lege magen en reduceren recht en waarheid tot abstracte modellen.

De beweging onder de Dalits is niet te stoppen. Ik heb hier eerder al blogs aan gewijd maar zover bladert geen Hollandse ziel terug. De miljoenen worden tientallen miljoenen. Met het geestelijk ontwaken van de allerarmsten klinkt ook de roep om recht en gerechtigheid steeds luider en helderder. De rijken worden nerveus; wie schept straks onze beerput leeg. De gevestigde patronen verschuiven en dit zal op termijn politieke en economische gevolgen hebben.

Waar Europa een theologie heeft die is geënt op een geschiedenis van misinterpretatie en misrepresentatie van de Bijbel ontwikkelt de theologie in Azië zich vanuit de vuilnishopen en riolen van de onderdrukten.

En daar kunnen we in Europa nog heel veel van leren.

India 3, Herhaling

Veel woorden gebruiken en steeds hetzelfde zeggen. Dat is tot nu toe mijn samenvatting van de lessen in "Theology of Worship". Ik zink langzaam weg in een overdosis aan John Piper aanhalingen. Niks mis met JP maar iedere prediker lijdt aan een bepaalde mate van eenzijdigheid.
Het is pas de tweede lesdag maar de verveling slaat nu al in alle hevigheid toe. In de klas zitten en naar monologen luisteren is nu niet bepaald mijn leerstijl.
Momenteel zitten we in "het verhaal van de twee bergen" uit Johannes 4. Welke berg is de beste om God op te aanbidden? Geen van beide, zegt Jezus, zolang er maar aanbeden wordt in Geest en in Waarheid. Maar nu loop ik op de zaken vooruit. Ik vermoed dat we daar uit gaan komen.
Vandaag kleren kopen. Bagage was gisterenavond terug in Amsterdam.....

India 2 'reductie'

De eerste vijf uur van 'Theology of Worship' zit erop en mijn eerste indruk is dat het wel een okay onderwerp is. De professor ziet wel in zo'n beetje iedere punt en komma 'aanbidding' omdat de Bijbel volgens hem uiteindelijk daarover gaat. Kernpunt is dat op Gods openbaring maar een reactie gewenst is en dat is lofprijs en aanbidding. Die begrippen moeten nu nog wel 'uitgepakt' worden en ik wacht met spanning af.
Bagage nog steeds spoorloos.

India 1

Verbaast staarde ik naar de ruimte voor mijn knieen en benen. Er was echter echt iets om naar te staren: ruimte. En het was toch echt de goedkope klasse. Voordat het toestel vertrok was ik al in slaap gevallen. Een dubbele dosis reistabletten is een effectieve manier om in slaap te vallen. De taxichauffeur stelde me gerust, 'ja, ik weet waar het is,' om vervolgens na een half uur al verdwaald te zijn. Toch redden we het in twee uur en kon ik al mijn oude vrienden weer begroeten en een busje deodorant kopen. Mijn bagage is in Londen achtergebleven. Tja, dat kan gebeuren. Alles lijkt in India nog hetzelfde. Alleen bouwen ze veel sneller dan in Nederland. Een 15 kilometer lange 'overpass' dwars door en over de stad heen, doen ze effe in 30 maanden. Het voelt een beetje als thuiskomen hier op de campus. Zelfs de eigenaardig smakende, weezoete koffie heeft iets vetrouwds. Ik heb echt zin in de komende weken.

Leuk is anders

Vanmorgen wakker geworden met een knetterende hoofdpijn. Drie vluchten in het vooruitzicht verergen de smart. Via, via hoop ik, indien ijs en weer het toestaan, morgen in de namiddag in Hyderabad aan te komen. Daar wachten drie weken en 150 lesuren, Ik heb er zin in hoewel de verwachting is dat ik, hoewel een jaar ouder en verstandiger, niet zolang stil kan zitten, Het is wel veel, maar het tempo ligt een beetje te laag. Nog een uur en ik neem een dubbele dosis inslapers. Met oordopjes in en de vraag aan de stewardess om me 'met rust te laten' hoop ik op het traject Londen-Mumbai m'n kloppende hoofd te rusten te leggen en een paar uur te slapen. Reizen is nog altijd het minste onderdeel van het reizen. Het lijkt een beetje op een theatrale jammerklacht, en dat is het ook een beetje, maar ik wil toch ook even melden dat ik me bijzonder gezegend weet met een geweldige vrouw aan mijn zijde, uniek, bijzonder werk en de vrede van God, die alle verstand te boven gaat.

Op de heilige berg

De kleine profeten die je achterin het Oude Testament vindt zijn boeken die je aan het denken zetten. Vaak worden scherpe contrasten geschilderd en het is niet vanzelfsprekend dat we de schijnbaar twee gezichten van God met elkaar kunnen rijmen. De neiging is om in te zoomen op de zachtere kant van God en snel over de hardere kant heen te lezen.

Maar stel je voor dat God alleen maar een zachte, vergevende, ontfermende kant zou hebben en aan het eind van iemands leven zou zeggen dat Hij niet anders kan dan alles door de vingers zien. Ik ben dankbaar dat God de God van het recht is en dat er een dag komt dat recht gesproken wordt over onrecht, uitbuiting, moord. De werkelijkheid van het leven is dat miljoenen mensen op deze wereld in stilte of in wanhoop verlangen naar recht; slachtoffers van onderdrukking, genocide, kapitalisme, onrecht, oplichterij en ga zo maar door.

Sefanja schets in een zin een wereld waar miljarden naar verlangen: "Ze zullen weiden en rustig liggen, en niemand die ze stoort" (Sefanja 3:13). En die dag gaat komen. Daar ben ik zeker van.

Met een schijnbaar oneindig geduld wacht God en geeft de mens de gelegenheid om zich om te keren en in volledige overgave bij Hem te schuilen. Alle tegenstellingen komen bij elkaar in Christus die in staat is om allen met de Vader te verzoenen. Vandaag verbaas ik me opnieuw over dat wonder!

De Heer dienen?

Op het moment dat iemand besluit om verblijfsstatus aan te vragen in het Koninkrijk van God (door Jezus te gaan volgen of Hem aan te nemen als Redder en Heer of hoe je dit ook wil duiden) wordt deze nieuwe status toegekend als de aanvrager aan de eis die aan de inburgering kleeft, voldoet: bekering. In de Bijbel wordt er niet van een andere mogelijkheid gerept.

Aanstaande zaterdag vertrek ik naar India. Ik heb een visum dat mij voor een half jaar toegang verschaft en ik mag totaal twee keer in- en uitreizen. Ik word geen Indiër. Ik blijf Nederlander. Ik draag mijn Nederlanderschap met me mee zolang ik een Nederlands paspoort heb. Om Indiaas staatsburger te worden zou ik een proces van bekering door moeten maken en, onder andere, mijn Nederlandse burgerrechten herroepen. Die gelden dan niet meer. Ik word Indiër met alle rechten en plichten die die transitie met zich meebrengt.

Eenmaal in dat Koninkrijk van God, draag ik mijn nieuwe status altijd met me mee. Of ik nu naar fitness ga, boodschappen doe bij "Bas", mijn werk bij Operatie Mobilisatie doe, echtgenoot, vader, broer en buurman ben, uitga, vakantie vier, en noem maar op.

"De Heer dienen" wordt gemakkelijk verward met het jezelf geven aan christelijke activiteiten. Sommigen zeggen bijvoorbeeld dat ze de Heer graag full time willen dienen als ze aangeven voor OM, Agape, JmeO, Open Doors, Youth for Christ, Campus Crusade, Navigators, ECM, AWZ (om er een paar te noemen) te willen gaan werken. Indirect wordt hiermee gecommuniceerd dat het leven dat nu wordt geleid minder in dienst van de Heer zou staan. En dat is, vanuit het Koninkrijksperspectief, een absurde gedachte. Die tweedeling, waar ik gisteren aan refereerde, heeft zich diep in het denken van de Westerse mens genesteld. Om daarvan af te komen is een andere manier van kijken nodig. Dat is een proces dat begint bij de erkenning dat iemand ver- of bijziend is; het leven en de activiteiten, bewust en onbewust, voortdurend aan het indelen is in de vakjes "God" en "Wereld." Vervolgens de erkenning dat het nieuwe paspoort altijd en overal wordt meegedragen, ongeacht wat men doet.

As truly as every plant has a root, so does a principle hide under every manifestation of life. These principles are interconnected and have their common root in a fundamental principle; and from the latter is developed logically and systematically the whole complex of ruling ideas and conceptions that go to make up our life and worldview. (Abraham Kuyper, Christianity: A Total World and Life System)

"Washerisme"

Regelmatig worden uitspraken van Paul Washer geciteerd in artikelen, of gepubliceerd in de media. Paul heeft een passie om mensen in het reine te zien komen met hun Schepper. Daar kan ik me helemaal in vinden. Ik deel die passie en herken me wel in zijn (s)preekstijl. Waarom irriteert hij me dan zo? Omdat er zaken zijn waarvan ik me moet bekeren? Omdat hij het scherper zegt dan ik zou durven?

Vanmorgen las ik op het Christelijk Informatie Platform een artikeltje met daarin enkele van zijn uitspraken. Ik stelde mezelf opnieuw de vraag waarom mijn stekels overeind gaan staan als ik ze lees. Omdat het nog vroeg was en de krant nog niet door mijn brievenbus naar binnen was geschoven had ik de tijd om daar eens op te reflecteren. En, ik ben eruit.

Hij zegt bijvoorbeeld, "Het doel is om de hele week anderen de glorie van God te tonen. Dan zegt u: 'Maar hoe doe ik dat met alle activiteiten doe ik heb?'" Het artikel vervolgt, "Washer wijst op de wijze waarop kinderen worden opgevoed. 'Realiseer u dat uw kinderen voor God moeten verschijnen. Zij zullen worden zoals u bent. Iedereen in uw gezin is druk. Waarom toont u geen berouw en dient u niet de Heer?,' aldus de voorganger".

Waar ik me aan stoor is het dualistische denken dat aan deze gedachten ten grondslag ligt. Activiteiten zijn, in termen van "hoger" en "lager" van de lagere soort. Lager staat dan voor het wereldlijke, ongeestelijke en seculiere, en hoger staat voor het hemelse, geestelijke, contemplatieve leven. De gedachte is dat we zoveel mogelijk af moeten van de lagere dingen in ons leven en deze inruilen voor de hogere: weg met de activiteiten en je richten op het dienen van God.

En ja, het kan heel goed zijn dat mensen van wat activiteiten af moeten omdat er gewoon teveel van zijn waardoor het gezinsleven en de opvoeding van de kinderen in de knel komt.

Maar de kern van de zaak is niet dat we ons moeten bekeren van al die activititeiten en in plaats daarvan de Heer dienen, zoals Washer impliceert, maar dat we IN die activiteiten de glorie van God tonen.

Zoveel christenen lijden onder deze ongezonde tweedeling in hun leven omdat hen nooit geleerd is dat hun getuigenis in alle facetten van het leven geïntegreerd is. Werk is geen noodzakelijk kwaad, ontspanning, hobby's, vakanties zijn geen aspecten van het leven die zich slechts afspelen in de periferie van het dienen van God maar door God gegeven zaken waarin we volop Christus kunnen laten zien.

Verzoening met God door het geloof in Christus gaat verder dan ons zielenheil en raakt alles in ons leven. Het maakt een eind aan de talloze tweedelingen in onze levens: Christus in alles.

Ernie's 'geestelijk/denkende' zelf werd zo ziek van

zijn 'vleselijke/functionele' zelf dat hij zijn hoofd

aan een touwtje moest vastmaken om te

voorkomen dat het zou ontsnappen.

Asterix en het koninkrijk (5): effectief wapen.

Vorige week las ik over een zichzelf tot apostel verheven man die een relatief (binnen de grenzen van zijn geestelijke LegoLand) succesvolle "bediening" runde totdat hij zich op glad ijs begaf door polygamie te gaan promoten. Wat Google graafwerk verder concludeerde ik dat hij wel moest. Naast de relatie met zijn wettige echtgenote snoepte hij nog van een ander bloempje; een "aanbiddingsleidster" die hij in LegoLand had leren kennen. Na de ontmaskering gaat meneer gewoon door, verandert de naam van zijn bedrijf en past zijn naam enigszins aan zodat het op zich transparante bedrog modderige draai krijgt.

Ook las ik een boek waarin een predikant schrijft dat hij zijn theologie aan moest passen nadat hij verliefd was geworden, en een relatie begonnen, met een vrouw die niet zijn vrouw was.

De Romeinen hadden ook in de gaten hoe je een in principe onoverwinnelijk volk ten val kunt brengen: "Niet de kracht van wapenen maar die van geld, seks en macht." In "Asterix en Latraviata" wordt ingespeeld op de zwaktes van de mens en opnieuw met bijna succes!

Nu wil ik niet voorstellen dat we de sterke biologische krachten, die ons mens maken, negeren. Gegeven de juiste omstandigheden heeft ieder mens het potentieel om sterke voornemens en moreel hoogstaande principes naast zich neer te leggen en voorrang te geven aan passies.

Het was de apostel Paulus die waarschuwde dat wie meent te staan erop toe moet zien dat hij niet valt. In dit Asterix verhaal vinden we opnieuw een illustratie van een Koninkrijksprincipe. De sterke gemeenschapszin maakt dat het persoonlijke probleem van een inwoner een collectief probleem wordt. En dat laatste is een van de grondregels van Gods koninkrijk.

Het is onder andere de geïsoleerde positie waarin leiders zich weten te manoeuvreren die hen ontvankelijk maakt voor moreel verval en hen de waan aanpraat dat ze anders zijn; zich in een uitzonderingspositie bevinden en derhalve op meer clementie van Boven mogen rekenen. Daarnaast maken ze het christelijk getuigenis tot een aanfluiting. Als je enerzijds hoge morele principes predikt en tegelijkertijd voor jezelf een uitzondering maakt is het rendement op het getuigenis altijd negatief.