India, dag 18

Een nieuwe hond is gearriveerd. Een broodmagere Doberman. Waar men deze heeft opgetrommeld, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat deze nieuwe "waakhond" de hele nacht door heeft geblaft. Is het geen nachtwaker met politiefluitje en breekijzer, dan is het wel een blaffende hond. De hond hanteert waarschijnijk dezelfde filosofie als de nachtwaker (zie gisteren).

Ik heb geklaagd en men heeft me verzekerd dat het probleem opgelost wordt. Dat is een geruststelling. De enige zorg is dat men er niet bij zegt wanneer dat de oplossing komt.

Ondertussen glijd ik door de drie weken heen. Nog drie nachtjes hier en een in het vliegtuig. Morgen een koffer of stevige tas kopen om de ongeveer tien kilo moeken in mee naar huis te nemen.

In mijn "cel"

Aantekeningen

Aantekeningen met pen

De blaffende Doberman

India, dag 17

Boekbeschrijving: 'het lezen van een boek dat door iemand anders is geschreven en het vervolgens schrijven van een eigen boek'.

Instructie van Prof: "Nadat je klaar bent met al je schrijfwerk, schrijf je je introductie want pas dan heb je een goed overzicht van dat wat je hebt geschreven". Een paar weken later levert een student z'n werk in met helemaal aan het eind, na de conclusie... de introductie!

Een van de docenten zit vol met dit soort verhalen. Hilarisch.

Gisteren is me uitgelegd wat nu precies de functie is van het lawaai dat de nachwaker produceert. Hij doet zijn rondes met een politiefluitje waar hij voortdurend op blaast en sleept een breekijzer achter zich aan. Ik dacht dat het was om inbrekers, dieven en ander gespuis te verjagen maar dat is niet zo. Het is een preventieve maatregel. De boodschap naar potentiele boze mannen is : "we zijn wakker, dus blijf vooral buiten de muren van de compound". En dat "we zijn wakker" geldt helaas voor iedereen. Om het uur moeten we dit oordeel ondergaan. Oordopjes helpen een klein beetje en na ruim twee weken slaap ik door de meeste nachtwakerpassages heen.

De Indiers kunnen niet geloven dat ik het lef heb om af en toe een klas over te slaan. Veel lessen gaan trager dan stroop en af en toe een les overslaan brengt je weer bij de les. Ook doen er foto's de ronde waarop ik slapend in de les ben vastgelegd. vanmorgen was ik om vier ur wakker.
Geen wonder dat ik dan om twee uur 's-middags even wegzak.Een van de Indiase profs zei: "Ik heb er geen enkele probleem mee als iemand in mijn les wil slapen. Het enige wat ik die persoon vraag is om dat staande te doen".

Nog vier nachtjes hier en een in het vliegtuig en ik ben weer thuis.

De haan van gisteren en eergisteren

Een bijzondere man

Een ongewone verkeersdeelnemer

Moet ik dit beschrijven?

Wat een schitterend, sprekend gezicht!

India, dag 15 en 16

Zondag, 06.00. De haan kraait en de plafondventilator stopt met wat het de hele nacht deed. Het is nog aardedonker en er zit niet anders op dan deze stroomstoring uit te liggen. Wat een teleurstelling. Dus niet. Helaas is de stroomstoring na tien minuten al opgelost en besluit ik om uit bed te gaan.
Na me gewassen te hebben m'n favouriete Levis 501 geinspecteerd op curryvlekken. Hoe ze er in zijn gekomen weet ik, maar ze zaten er en ze zijn bijna niet te verwijderen. Schrobben, poetsen, weken en nog eens poetsen en schrobben. Met het blote oog zie ik nu niets meer maar schijn bedriegt. Wacht maar tot hij (of is een Levis een "zij") droog is.

 

07.25, de haan kraait nog steeds. Startproblemen. Tijd om te gaan ontbijten en de rest van de dag wat te lezen, in de zon te zitten en naar de stad te gaan met wat Indiers.

 

Maandag, 09.00. Mijn eerste uur zit erop. Een vrij uur! Gisteren met wat lui de stad in geweest. Daar was weinig boeiends te beleven dus ik was alweer snel terug. In de stad kwam ik Gandhi tegen en, ook al maakt India een enorme economische ontwikkeling door, sommige fenomenen zullen jaar en dag deel blijven uitmaken van het leven in India. Temidden van de verkeerschaos loopt een koe. Met de stroom mee als een fiets zonder berijder. De koe loopt daar alsof zij precies weet waar ze naar op weg is; een soort van zondagmiddagbezoek aan de schoonfamilie.

 

20.30, de eerste studiedag zit erop. Vandaag de subjects voor volgend jaar gekozen en de boeken uit de bibliotheek gehaald. Gelukkig mag ik tien kilo extra meenemen op de vlucht naar huis.

Ik ben op en ga naar bed.

India, dag 14

Gisterenavond in het Marriot wezen eten. Dat is echt een andere wereld. In een land als India valt het contrast des te meer op. Extreme armoede en exorbitante luxe bestaan naast elkaar.

 

De mix van Indiërs en Westerlingen in de klas is af en toe hilarisch. Twee totaal andere culturen. Voorbeeld: In het westen wordt in huwelijksseminars het belang benadrukt om uitdrukking te geven aan wat we voor elkaar voelen. We kunnen niet vaak genoeg zeggen "Ik hou van je", en we geloven oprecht dat we het helemaal voor elkaar hebben. In India gebeurt dit iet of nauwelijks maar dit betekent niet dat men minder van elkaar houdt. De westerse adviezen worden hier afgedaan als oppervlakkige technieken. Een van m'n klasgenoten zei: 'het is onnodig om maar te blijven herhalen dat je van iemand houdt. Het belangrijkste is dat de ander het weet".

 

Ander voorbeeld: In het Westen zijn de meeste mensen in staat om ander woorden te brengen wie ze zijn, hoewel ook wij liever praten over onze prestaties, wat we doen en wat we allemaal bereikt hebben. In kleine groepjes oefenden we dit de afgelopen week en het was vrijwel onmogelijk voor de Indiërs om de vraag "Wie ben ik" te beantwoorden.
We gaan er aan voorbij dat deze belangrijke vraag ook maar een cultuurverschijnsel is waar we een aardige prijskaartje aan hebben gehangen.
Hier is je naam belangrijker; of de naam van je Vader; dat zegt meer over wie je bent dan al die andere dingen.
Andere vragen : Waar kom je vandaan?

 

Vanavond ga ik een Kingfisher (een locale biertje) drinken met Rick Hicks die hier ook is. Rick en ik zitten in het team dat de Mentoring Clinics in OM doet. Ontzettend leuk om hem hier tegen te komen.

 

Wat hoofpijn betreft; de laatste drie dagen geen spoor van wat voor pijntje dan ook. Ik vroeg me af wat ik anders deed dan normaal en dat was het slikken van Multi-Vitaminen en Mineralen, Vitamine C en het mezelf be-sprayen met een ultra sterke muggenspray (40% DEET). Ik ben met alles gestopt en de pijn was weg. Welk van de drie het was, weet ik niet en ik ga het ook niet uittesten.

 

Morgen een vrije dag. Hoera!!!

 

India, dag 13

Een korte blog; Vanavond geen tijd. Ik ga met Viv Thomas uit eten en tegen de tijd dat we terug zijn is de bieb al dicht. Zojuist een bobiografie bekeken over Winston Churchill in het kader van Philosophy of Ministry & Leadership. Eerder deze week hebben we naar het leven van Fidel Castro en dat van Condolleza Rice gekeken. Churchill was gek op macht, had nauwelijks een moraal in zijn leven en vond oorlog "fun". Het is interessant om deze levens met elkaar te vergelijken en na te denken over de vraag wat mijn filosofie is achter wat ik ben en doe. Waarom doe ik wat ik doe? Wat zijn mijn ambities? Waar komen ze vandaan? Waar zijn ze op gericht?

Ik probeer al mijn vrije minuten en uren te gebruiken om boeken te lezen en samenvattingen, reflecties en kritische reflecties te schrijven. Hoe meer ik nu doe, hoe minder boeken ik mee naar huis hoef te zeulen.

Mijn ziel leeft op, nog acht nachtjes hier en een in het vliegtuig.

India, dag 12

Toen Viv Thomas de geweldige harmonie en eenheid tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest beschreef als een "dans" kwam er meteen protest vanaf het Indiase kamp; of meneer misschien en andere analogie kon bedenken.
Dezelfde dame greep haar zes minuten presentatie over haar philosophy of ministry aan om de klas te bepreken. We lagen letterlijk dubbel van het lachen. Gelukkig zag ze er zelf ook de humor van in. Ik heb haar beloofd dat ik, voordat de lesperiode ten einde is, een dansje met haar waag. Vanaf nu zal ze met een grote boog om me heen lopen, denk ik.

Ons team heeft besloten om de prijs te delen en laten morgen in de pauze een krat Pepsie en fanta aanrukken. Het kost hier sowieso geen drol. Een flesje pepsie kost 15 eurocent. Er blijft dan nog genoeg over om voor iedereen een sleutelhanger mee te geven. Ik weet niet meer wie er met de sleutelhanger kwam maar het klinkt goed. Wie wil er nu geen sleutelhanger?


Bijgaand de foto van onze interpreatie van de Taj Mahal. Let op de reflectie in het water! Is het niet wonderschoon?

Een wereldwonder in wording. Let op de enige persoon in het team dat op de knieen werkt. Wat een toewijding en inzet.

Het briljante ontwerp- en constructieteam uit Indonesie, Bangladesh, India en Nederland. Direct naast me mijn potentiele danspartner die me koste wat kost ontloopt.

Terecht een prijs voor het meest spectaculaire ontwerp

India, dag 11

Wel, de helft van de race zit erop. Vandaag bij Philosophy of Ministry & Leadership in vier teams replica's van de Taj Mahal gebouwd (foto volgt). Was erg leuk om dat in 75 minuten te doen en ons team heeft de prijs voor het meest spectaculaire bouwwerk gewonnen: 500 Roepies (9 euro). Nu is de taak aan mij om een manier te vinden om dat geld dat met het team op te maken. Hadden we maar niet gewonnen want wanneer moeten we dat dan doen?
Ik heb besloten om het maar niet meer over hoofdpijn te hebben maar er is iets vreemds aan de hand.

Ik las pas een aardige quote van een vrouwelijk leider die schreef: "All teammembers are allowed to ride my BMW five minutes each week. They can Bitch, Moan and Whine for five minutes. After that they need to start coming up with solutions". Ik dacht, zeer gewaardeerde bloglezers, dat jullie deze quote wel aardig zouden vinden. Het is zo lekker en makkelijk om te mopperen. Dat moet ook kunnen maar er moet dan wel de bereidheid zijn om constructief na te denken over hoe dingen dan anders zouden kunnen.

Vanmorgen weer wakker geworden onder begeleiding van de unieke "Good Morning India" geluiden van mijn benedenburen. De conferentie die in de grote zal plaatsvindt duurt geloof ik tot morgen. Er komen allerlei rare geluiden uit de hal. Dat kan ook haast niet anders met een 'apostel die door God geroepen zou zijn om het werk van de Reformatie af te maken'. Daartoe moeten hij negen boeken schrijven. Een is er af. We hebben dus nog even de tijd totdat de reformatie afgerond is. Er lopen wat vreemde snoeshanen rond op deze aarde.... Lord, have mercy!

Welnu, er is alle reden om goedgemutst te zijn. Vanaf dit moment tel ik terug. De tijd die resteert tot aan de hereniging met mijn geliefden is korter dan de tijd die ik hier heb doorgebracht. Mijn devies is en blijft dat het beste moment van iedere reis de thuiskomst is.

India, dag 10

De faciliteiten hier worden ook verhuurd aan derden en er is nu een groep met een opperhoofd die zichzelf apostel noemt. De mannen slapen op de benedenverdieping in ruimtes met stapelbedden. Vanaf 05.30 is het een "Good Morning India" belevenis. Indiers (de mannen althans) hebben de nare gewoonte om 's-morgens uitgebreid te rochelen (GGGGGKKK Tuf). Eigenlijk wil je daar niet bij zijn maar het is nu eenmaal niet anders.

 

Vandaag een bijzonder Aha-moment meegemaakt. Om precies uit te leggen wat dat dan precies inhoud zou een paar A-viertjes in beslag nemen en de meeste Blog-lezers zouden na enkele regels al opgeven. Kern is dat het me bijzonder heeft geholpen in m'n zoektocht naar de focus in mijn werk bij de Brandaris. Daar loop ik al maanden mee te worstelen. Al het werk in de gemeente is belangrijk en het is best wel moeilijk om daarin keuzes te maken, vooral om het werk van de gemeente in de volle breedte m'n hart heeft.

 

Verder een herhaling van het programma van gisteren. Elke dag is deze week precies hetzelfde:

08.00 Counseling Systems and Methods
09.10 Philosophy of Ministry and leadership
10.30 Philosophy of Ministry and leadership
11.30 Biblical Interpretation and leadership

 

12.30 Lunch

 

13.30 Philosophy of Ministry and leadership
14.40 Biblical Interpretation
16.00 Philosophy of Ministry and leadership
17.10 Philosophy of Ministry and leadership

 

18.10 Dinner

 

19.00 Counseling Systems and Methods
20.00 Huiswerk, email, blog, biebwerk en naar bed

 

 

India, dag 8 en 9

Lang geleden dat ik zo uit heb gezien en genoten van een vrije dag. Een kerkdienst om de hoek. het zingen overgeslagen (anderhalf uur vind ik wel erg lang) en net voor de preek naar binnen. Er werd verslag gedaan van de situatie in Orissa, een Indiase deelstaat waar de afgelopen weken 95 kerken verwoest zijn en vier gelovigen gedood. In Orissa is er sinds jaar en dag een enorme haat tegen christenen. In een nabijgelegen staat kan het weer helemaal anders zijn. De baas van de staat Andrah Pradesh, waar Hyderabad deel van uitmaakt, is christen. Dat kan dus naast elkaar bestaan in een land.

Het ontbijt bestond vandaag uit een ultra hard gekookt ei en witbrood en daarbij de alomtegenwoordige Indiase thee (tegenwoordig gewoon in poedervorm en instant verkrijgbaar. Niks geen gedoe meer met verse kardamon en buffalomelk (helaas).
Na het ontbijt het terrein rondom de campus verkend. Hieronder wat foto's. Volgende week zondag heb ik enkele lokale Indiers gevraagd om me mee te nemen naar het centrum van Secunderabad. Ik trakteer ze dan op Pizza Hut.

Maandag, 14 januari
Deze dag zit er ook weer op. Waarom weet ik niet, maar ook vandaag weer schele hoofdpijn. De afgelopen dagen ging het juist zo goed. Ik slaap verder prima en lang genoeg, maak me niet te druk en drink geen koffie (misschien zit ik in detox..).
Nieuwe vakken vandaag: Counseling Systems en Philosophical Foundation for Ministry.

Nu heb ik het gevoel dat ik wat leer.

India, dag 7

Vandaag o.a. wat fotootjes van prachtige Dalitkinderen!

Yes, de eerste zes dagen zitten erop! En... geen een klas gemist en dat terwijl je per subject drie klassen ongestraft mag missen. Ik zou bijna trots op mezelf worden. Vanavond een uur extra omdat de prof een trein moest halen. Niemand klaagde en ik had de kans om bij te praten met een goede vriend van me, Viv Thomas, een van de profs waar ik jaren mee heb gewerkt in OM. We besloten om en cola te kopen aan de overkant van de weg waaraan de Campus grenst. Dat is een missie met een hoog risicogehalte. De weg is zo druk en het verkeer een giga-chaos. Het feit dat ik nu dit blog typ getuigt dat het ons gelukt is.

Toch zit het me een beetje dwars dat daar waar systematische theologie beoogt om een onderwerp in de bijbel systematische te bestuderen, d.w.z. alles wat er wordt geschreven over een onderwerp verzamelt, bestudeerd en daar dingen over gaat zeggen, het niet helemaal zuiver is als je in plaats daarvan de klassieke calvinistiche leerstellingen neemt en deze aan de hand van enkele teksten gaat bewijzen (lange zin).Nou, en dat gebeurde deze week. Ik ga er in m'n evaluatie wat van zeggen!

Ik kom nu een beetje in m'n ritme en heb wat behendigheid ontwikkeld in het mezelf wassen met behulp van een emmer water en een maatbeker. Het is natuurlijk niet zo dat die maatbeker als washandje wordt gebruikt. Al ik er van een afstand naar zou kijken zou ik het "een zichzelf begieten met behulp van een emmer water en een maatbeker" noemen. De geweldige luxe is dat ik de beschikking heb over heet water!
Diezelfde maatbeker fungeert ook als wc-papier.
Nog twee weken te gaan en op dit moment voelt dat nog heel erg lang.

Morgen geen blog! Op de enige dag in de week dat we vrij hebben en zouden kunnen werken is de bieb dicht! Dus, pas over 48 uur weer een update.

Hieronder een foto van de Biblical Interpretation las met Dr. Richard Jones, een schattige, zachtaardige man die een heleboel te melden heeft!