India, dag 8 en 9

Lang geleden dat ik zo uit heb gezien en genoten van een vrije dag. Een kerkdienst om de hoek. het zingen overgeslagen (anderhalf uur vind ik wel erg lang) en net voor de preek naar binnen. Er werd verslag gedaan van de situatie in Orissa, een Indiase deelstaat waar de afgelopen weken 95 kerken verwoest zijn en vier gelovigen gedood. In Orissa is er sinds jaar en dag een enorme haat tegen christenen. In een nabijgelegen staat kan het weer helemaal anders zijn. De baas van de staat Andrah Pradesh, waar Hyderabad deel van uitmaakt, is christen. Dat kan dus naast elkaar bestaan in een land.

Het ontbijt bestond vandaag uit een ultra hard gekookt ei en witbrood en daarbij de alomtegenwoordige Indiase thee (tegenwoordig gewoon in poedervorm en instant verkrijgbaar. Niks geen gedoe meer met verse kardamon en buffalomelk (helaas).
Na het ontbijt het terrein rondom de campus verkend. Hieronder wat foto's. Volgende week zondag heb ik enkele lokale Indiers gevraagd om me mee te nemen naar het centrum van Secunderabad. Ik trakteer ze dan op Pizza Hut.

Maandag, 14 januari
Deze dag zit er ook weer op. Waarom weet ik niet, maar ook vandaag weer schele hoofdpijn. De afgelopen dagen ging het juist zo goed. Ik slaap verder prima en lang genoeg, maak me niet te druk en drink geen koffie (misschien zit ik in detox..).
Nieuwe vakken vandaag: Counseling Systems en Philosophical Foundation for Ministry.

Nu heb ik het gevoel dat ik wat leer.

India, dag 7

Vandaag o.a. wat fotootjes van prachtige Dalitkinderen!

Yes, de eerste zes dagen zitten erop! En... geen een klas gemist en dat terwijl je per subject drie klassen ongestraft mag missen. Ik zou bijna trots op mezelf worden. Vanavond een uur extra omdat de prof een trein moest halen. Niemand klaagde en ik had de kans om bij te praten met een goede vriend van me, Viv Thomas, een van de profs waar ik jaren mee heb gewerkt in OM. We besloten om en cola te kopen aan de overkant van de weg waaraan de Campus grenst. Dat is een missie met een hoog risicogehalte. De weg is zo druk en het verkeer een giga-chaos. Het feit dat ik nu dit blog typ getuigt dat het ons gelukt is.

Toch zit het me een beetje dwars dat daar waar systematische theologie beoogt om een onderwerp in de bijbel systematische te bestuderen, d.w.z. alles wat er wordt geschreven over een onderwerp verzamelt, bestudeerd en daar dingen over gaat zeggen, het niet helemaal zuiver is als je in plaats daarvan de klassieke calvinistiche leerstellingen neemt en deze aan de hand van enkele teksten gaat bewijzen (lange zin).Nou, en dat gebeurde deze week. Ik ga er in m'n evaluatie wat van zeggen!

Ik kom nu een beetje in m'n ritme en heb wat behendigheid ontwikkeld in het mezelf wassen met behulp van een emmer water en een maatbeker. Het is natuurlijk niet zo dat die maatbeker als washandje wordt gebruikt. Al ik er van een afstand naar zou kijken zou ik het "een zichzelf begieten met behulp van een emmer water en een maatbeker" noemen. De geweldige luxe is dat ik de beschikking heb over heet water!
Diezelfde maatbeker fungeert ook als wc-papier.
Nog twee weken te gaan en op dit moment voelt dat nog heel erg lang.

Morgen geen blog! Op de enige dag in de week dat we vrij hebben en zouden kunnen werken is de bieb dicht! Dus, pas over 48 uur weer een update.

Hieronder een foto van de Biblical Interpretation las met Dr. Richard Jones, een schattige, zachtaardige man die een heleboel te melden heeft!

India, dag 6

Wel, vandaag hadden we de laatste drie uur als een dik blok (van 16.00 tot 19.00) en aten pas daarna . Heerlijk, de rest van de avond vrij? Tijdens het eten kregen we te horen dat we allemaal om 19.30 werden verwacht voor een algemene sessie. Dat is een beetje de manier waarop de communicatie verloopt. Ik had niet veel beter en anders verwacht dus het valt allemaal wel mee. Ik dacht dat de pijn in m'n onderrug te maken had met een mild griepje of iets dergelijks totdat iemand me erop wees dat er een correlatie bestaat tussen pijn in de onderrug en het negen uur per dag op een plastic tuinstoel zitten.
Alle studenten zien nu uit naar zondag, de enige dag in de week zonder verplichtingen. Nog een dag te gaan.

Op de campus is ook een Good Shepherd School; een lagere school voor Dalitkinderen. Schattige kinderen en zeer fotogeniek! De dalits zijn de zogenaamde onaanraakbaren, in India zijn het de Dalits die het laagste van het laagste werk doen (als ze al werk kunnen krijgen!). Rechten hebben ze niet. Er is een massale beweging onder de Dalits gaande. Duizenden, tienduizenden zijn tot bekering gekomen nadat hun leiders enkele jaren terug het Hindoeisme afzworen. Het Hindoeisme bood geen enkele hoop, geen enkel uitzicht. Het christendom biedt echter hoop en (gelijk)waardigheid in Jezus Christus. In het hele land worden Good Shepherd scholen en kerken gesticht. OM heeft visie en en plan om in de komende tijd totaal 1000 scholen te stichten.

OM's eigen theekopjes en/of koffiebekers

Receptie en "hoofdstraat" op de Campus

De oprijlaan

Suiker met een beetje thee of koffie

Dalitkinderen worden op school gedropt

India, dag 5

Weer een dag voorbij en weer de volle negen uur uitgezeten ook al werd ik weer geplaagd door hoofdpijn die gelukkig in de loop van de dag wegtrok. In de systematic Theology klas een emotionele aanvaring met de professor die verder heel sportief en ruimhartig is, hoor.
Er uis weinig tijd om tussen of na de lessen de medestudenten te leren kennen. Als het 20.30 is gaat iedereen naar de bieb, naar bed of naar de computers om emails of research te doen. Het ontbijt is om 07.30 en de eerste klas begint om 08.00 uur.
Ik begin uit te zien naar zondag. Die is helemaal vrij. Ben benieuwd hoe dat voelt.
Ik probeer 's-avonds zoveel mogelijk aan de opdrachten te werken die we thuis uit moeten voeren. het is echt hel erg veel en sommige profs lijken er behagen in te schepen om veel onnodig leeswerk op te geven. Voor research moeten we bijv. vier boeken lezen die eigenijk allemaal hetzelfde zeggen maar er wordt wel van ieder boek een serieuze samenvatting verwacht. Daar word ik een beetje rebels bij.

 

Voor Systematic Theology moeten o.a. twee dikke pillen over ST indegraal worden gelezen en samengevat. Er is niemand met een gezond verstand die een boek over ST integraal leest! Dat gebruik je meer als naslagwerk. En wat gebeurt er als er iets onredelijks wordt gevraagd? Juist ja, dan zoek je naar sluipweggetjes.

Een reactie op en vorige blog luidde "Systematic theology is eigenlijk al een contradictie, want God is helemaal niet systematisch.... "

 

Met systematisch wordt bedoeld dat je gehele Bijbel gebruikt om uitspraken te doen over bepaalde zaken. Bijvoorbeeld: op de vraag 'wat zegt de Bijbel over bekering", kijk je niet nar een of twee verzen die bijvoorbeeld jouw voorkeeur hebben maar kijk je naar het brede spectrum van wat de Bijbel daar over zegt en doet op grond daarvan uispraken over het onderwerp dat een brede Bijbelse basis heeft. Het helpt om eenzijdige of onvolledige uitspraken te voorkoen. Op zich wel een zinnige oefening dus.

 

Verder is er weinig spannends te melden. lange dagen waarvan we er vier hebben gehad. Nog veertien te gaan.

Geen foto's want de verbinding hier is zo langzaam dat ik zeker een uur bezig zou zjn.

 

 

India, dag 4

Nog even en ook deze dag zit er weer op. In de Systematic Theology class zit een dikke Indiaase dame die er een sport van maakt om als eerste een te lezen tekst te vinden en deze dan voor te lezen. De rest van de klas heeft er echter weinig aan omdat ze vervolgens niet te verstaan is door een dik Indaas accent en een volkomen ontbreken van enige intonatie of volume. Van arrenmoede moeten we de tekst dan zelf ook opzoeken om te lezen wat er eigenlijk staat.

 

Het verplichte "Research en Design Methodology" is saaier dan saai. Gelukkig heb ik een plekje achterin gevonden en heb ik vandaag hele stukken kunnen missen door in slaap te vallen. Het is vooral bedoeld voor de Indiers die binnen het onderwijssysteem niet wordt geleerd om vor zichzelf te denken. Bij ons in het Westen is het heel gewoon dat je op de Middelbare School al verslagen schrijft, zelf informatie bij elkaar schraapt en geleerde zaken weet toe te passen. Indiers niet. Tot en met het HBO krijgen ze zonder uitzonderingen uitsluitend examens. Informatie wordt uit het hoofd geleerd.  Pas als ze op academische nivo gaan leren moeten ze leren hoe ze een verslag moeten schrijven. Het gaat zelfs zover dat zefs op Masters nivieau de Indiers toch nog een examen mogen doen (naast mildere criteria voor de verslagen). De klassen moeten verplicht worden gevolgd. Elke absentie staat gelijk aan een korting van 1% op de uiteindelijke beoordeling.
Verslagen, werkstukken en onderzoeken moeten in een bepaald format worden geschreven, daar zijn strikte regels voor. Ik heb zoiets van 'geef mij de regels nu maar dan zal ik voor een keer in mijn leven m'n best doen om de regels te volgen'. Helaas gaat ook dit alles bij elkaar 30 uur duren....

 

Vannacht liggen worstelen met Calvijn en ik ben er niet uitgekomen. Waarschijnlijk zal dat ook nooit gebeuren. In het leven met God blijven veel zaken een groot mysterie en hebben we gewoonweg te weinig informatie om absoloute uistpraken te kunnen doen over heel erg diepe zaken die iedereen in het leven raken. Ik heb wel m'n nieuwe, grote, zachte kussen en dat maakt het allemaal een stuk angenamer. ik denk maar zo, dat als je je dan zorgen maakt, je er wel voor moet zorgen dat je er dan comfortabel bijligt.

 

India, dag 3

Vandaag de tweede studiedag. Twee uur Biblical Interpretation, vijf uur Systematic Theology en twee uur Research & Development. De professor Systematische Theologie is behoorlijk calvinistisch en ik merk dat ik daar best wel problemen mee heb. Vooral als het gaat om de Alwetendheid van God. E bestaat een logische samenhang tussen Gods alwetendheid en het probleem van het lijden en onrecht. Een calvinist gelooft dat dat allemaal gebeurt onder Gods toestemming, met andere woorden dat God uiteindelijk verantwoordelijk is. Omdat we zijn hogere plan niet kennen kunnen wij de zin van het lijden niet zien of begrijpen. God gebruikt het lijden.

 

Ik kan daar niet mee leven. Ook al zou God lijden en onrecht niet goedkeuren, Hij staat toe dat het gebeurd; als een vader die toekijkt hoe zijn kinderen verkracht, misbruikt, gemarteld en gedood worden; het zou allemaal een hoger plan dienen; alles onder de noemer van liefde? Ik kan niet leven met dit wrede beeld; het verhoudt zich op geen enkele manier tot een liefhebbende God die het beste met de mens voorheeft.
Als ik naar Jezus kijk zie ik een heel andere God. Een God die onrecht haat en er tegen in het verweer komt. Een God die uitermate bewogen is met mensen; huilt om het lijden en de dood.

 

Grappig trouwens dat calvinisten, die strikt op de Bijbel menen te vertrouwen, toch wel heel veel waarde hechten aan de inzichten van de kerkvaders waaronder Augustinus een wel zeer prominente plaats inneemt. En het was Augustinus (en later Eusebius) die theorieen ontwikkelde over Gods alwetendheid, lijden, onrecht en de zogenaamde toegestane wil van God. Deze aannames hebben de tand des tijds doorstaan en we kennen dar toch een hoop gezag aan toe.

 

Een vrolijker noot: 's-nachts lopen hier bewakers over het terrein die fluitend en op trommels slaand hun rondes doen. Een manier om inbrekers en dieven te laten weten dat het gezag in aantocht is en dat ze zich beter uit de voeten kunnen maken. Zeer effectief. Helaas houdt het ook de meer vredelievende burgers en gasten uit hun slaap.

 

Disndagavond, 20.30. De laatste les zit erop. Ik heb me enorm op zitten vreten. Na tien lessen ben ik de oercalvinistische benadering al helemaaal beu. Verhalen over hoe fijn God een ellendige situatie gebruikte om iemand iets te leren en dergelijke. Over hoe een ongeluk de professor in contact bracht met zijn vrouw. Mijn opmerking dat als hij dat ongeluk niet had gehad hij zeer waarschijnlijk met een andere vrouw zou zijn getrouwd, viel niet echt goed. De calvinist gelooft namelijk dat dat ongeluk nodig was om het contact met de vrouw die God voor hem had voorbestemd tot stand te brengen. Ik geloof persoonlijk, en kan dat aan de hand van de Bijbel verdedigen, dat we daarmee God beperken en de vrije wil van de mens.

 

Maar goed ik weer genoeg gemopperd.

India, dag 1 en 2

Na een probleemloze vlucht van acht en een half uur in Hyderabad geland. Ik zou daar opgehaald worden. Dus niet. na anderhalf uur wachten besloot ik dat er niemand meer zou komen en heb een taxichauffeur gevraagd om me af te zetten bij een goedkoop hotel vlakbij het vliegveld. En dat was het ook; goedkoop. Niet zo erg als die ene keer in Syrie waar ik toen na een nacht onder de vlooienbeten zat maar dit hotel staat op de tweede plaats. Toen ik net in bed lag ontdekte ik, zonder er verder moeite voor te doen, dat mijn hotelkamer direct aan het spoor grensde. Om 04.00 hoopte ik te gaan slapen. Om 08.00 besloot ik dat dat niet meer ging lukken en heb me aangekleed en door een gemotoriseerde driewieler naar de OM basis laten brengen. Daar viel ik meteen in de prijzen. Ik kon m'n kamer niet in omdat de meneer van de sleutels in de kerk zat (ook op de OM basis). Van arrenmoede de dienst meegemaakt. Ja, en toen wilde ik ineens wel slapen! Maar dat was ook weer niet zo erg want zo kwam de lunch snel dichterbij. Ik had daar zo naar uit gekeken; een echte, onvervalste, authentieke Indiaase curry.

 

Wat oude bekenden tegengekomen uit de USA en Mexico. Sommige Indiers herkenden me nog van toen ik in 1991 door het land raasde. Grappig.
Ontdekt dat ik de lader van m'n telefoon ben vergeten, de verkeerde plugadapter voor m'n andere laders heb meegenomen en dat het waarschijnlijk beter was geweest als ik wel Malaria tabletten had meegenomen. De muggen hier zijn als Duitsers die in de zomer onze stranden bevolken: ze parkeren waar en wanneer ze dat willen. De plafondventilator staat hoog en ik spray mezelf uitbundig in met 40% Deet. Dat zal ze leren!

 

Het is 20.35 en ik kan nergens een kopje thee of koffie zetten en moet me beperken tot gefilterd water. Wij zeggen wel dat water nergens naar smaakt. Nou, hier wel en dan ben je opeens blij dat het dat thuis niet doet.
Wat mij betreft heeft de dag lang genoeg geduurd. Ik ga pitten!

 

Maandag

Met een giga hoofdpijn de dag begonnen. Het is nu 20.20 en de eerste negen lesuren zitten erop. Best wel pittig maar erg leerzaam. Heb tussen de lezingen door m'n preek voor 24 februari  grote lijnen op papier gezet. dat is een mooi voordeel, je doet meteen ideeen op.

De lessen gan elke dag door tot 20.30 en daarna is er nog wat huiswerk, mailen en bloggen.

 

Ik heb een van de jongens hier 50 roepies beloofd als hij morgen een groot, zacht kussen voor me koopt. Die dunne velletjes waar ik nu op lig.... En dat drie weken.

Ik voel me een watje maar ik kom er graag voor uit.

De Indiase professor is wat moeilijk te volgen. Indiers spreken nogal voor in de mond en spreken heel wat woorden toch wat andersachtig uit. Maar goed, we blijven lachen.

Nu gauw m'n werk afronden en naar bed.

 

Het lijkt weg

Wat er was, lijkt er nu niet meer te zijn. Ik werd vanmorgen wakker en ik voelde me weer helemaal boven Jan. Geweldig! Ik heb vandaag zowaar veel achterstallige correspondentie weg kunnen werken. Ik had daar zin in, was niet langer besluiteloos. Zeg hier 'ja', daar 'nee' tegen en hatseflats zomaar van 120 naar 10 emails!
Even m'n buurjongens gedag gezegd; die denken dat ik drie weken naar de gevangenis ga omdat ik te lang met poep op mijn hoofd heb rondgelopen.

Ik ga nu langzaam aan m'n koffer inpakken. Om 12.30 vertrekt m'n vliegtuig richting Hyderabad. Hoe ik drie weken lang, zes dagen per week negen lesuren per dag met alleen in de laatste week 1 tussenuur per dag door ga komen weet ik nog niet. Wat doe ik als de verveling toeslaat (meestal vrij snel)? Wat doe ik als de professor niet 'leuk' is. Hoe dan ook, het wordt een avontuur; een grote uitdaging. Van 08.30 tot 18.30 stilzitten. Ik zal dagelijks in m'n blog stoom afblazen en de dag een waardering tussen de 1 en de 10 geven.
Vandaag was een 9.

Mijn voorraad Paracod slinkt bijna net zo snel als een zakje mintnopjes (m'n andere verslaving) de afgelopen dagen. Wat er mis is weet ik niet maar hoofdpijn lijkt de afgelopen twee weken zo'n beetje de rode draad door m'n dagen te zijn.
De ene keer heel heftig, het andere moment dragelijk. Ik denk dat het te maken heeft met het algehele gevoel van malaise en moeheid.

Vandaag las ik een aardig stukje in een boekje van Frederick Buechner: Bewogenheid is het soms fatale vermogen om in de huid van een andere te kruipen. Het is de wetenschap dat er nooit echte vreugde en vrede voor mij kan zijn tenzij deze er ook voor jou is.

Nog een: Jaloersheid is het verterende verlangen dat iedereen net zo faalt als jij.

Vandaag tussen het bezoek van een hypotheekboer, lunch met een collega, hangen op de bank en in bed, mijn opdrachten voor India afgerond.
Nu moet ik de rest van lijst nog in een dag afwerken. Dat gaat niet. En toch, ondanks dat het niet gaat, zal het leven gewoon doorgaan en de wereld niet vergaan.

Koeten op oudejaaravond

Zo ging oud en nieuw voorbij. Om 22.00 zakte ik langzaam weg en besloot om toe te geven; ik ben naar bed gegaan en werd pas vanmorgen om 05.00 weer wakker. Ik voelde me wel een beetje een spelbreker toen ik Martha en Moniek samen bij de buren achterliet.

Ik dacht heerlijk fris en uitgerust weer op te staan maar dat pakte anders uit. Waarom weet ik niet, maar ik werd wakker met opnieuw een knallende hoofdpijn die nu met een tabletje imitrex ergens weggedrukt in mijn lijf uitraast. Niet goed.

Maar goed, het is nu 16.00 uur en de dag is nog niet om; de pijn is weg en ik krijg weer trek. Ik hoop dat de chinees vandaag wel open is. Gisteren zouden we Chinees halen en gezellig met de buren eten. In Schiebroek en Overschie bleken alle Chinese resaurants dicht te zijn. Even verscheen er een beeld van "vasten" op mijn netvlies maar gelukkig boodt de optelsom van de inhoud van onze vriezers een ruim voldoende oplossing voor dit dilemma en hebben we niet gechineest maar gekoet.