Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
07 augustus 2007
Hoofdpijn
Morgen beter, hoop ik.
05 augustus 2007
Een heerlijke warme, ontspannen dag
Alleen hadden we onenigheid over het wel of niet oversteken van een volkomen verlaten kruispunt bij rood licht. Voor mij zijn de rode lichten een goede suggestie en ze kunnen een hulp zijn bij het regelen van de verkeersstroom. Voor Martha zijn de rode lichten stoplichten en ook al ligt heel Nederland nog te slapen, ze blijft liever wachten.Dat is ook wat ik aan haar bewonder; ze is consequent. Ik ben meer een fliere(n)fluiter.
Vanmiddag lekker in de zon gelegen en zojuist de Da Vinci Code gekeken. Wat een domme film is dat.
De afgelopen dagen twee boeken gelezen in de nachtelijke (jetlag)uurtjes. Ik zal ze noemen maar kan ze niet aanbevelen. Het is dat ik niet kon slapen en geen zware kost midden in de nacht kan verhapstukken. Dus toen maar deze twee hapklare brokken van Scott Phillips; De uitweg en Cottonwood. Teveel karakters in het ene boek en teveel seks in het andere.
Moraal van de verhalen: geen.

04 augustus 2007
Jetlag

Vandaag vooral aan m'n preek gewerkt. Al lang loop ik met de vraag wat je je medemens in het vooruitzicht mag stellen als hij zijn/haar leven aan God geeft. Omdat iedereen weer zo anders in elkaar zit, is ook de geloofsbeleving behoorlijk gevarieerd. Stel nou dat ik graag mijn buren tot geloof zou zien komen en ze vragen me wat ze kunnen verwachten, wat vertel ik ze dan?
Vertel ik ze dan dat er vrede in hun hart zal komen, dat God in alles voor hen gaat zorgen, dat voorspoed hun deel zal zijn, dat God gaat voorzien in een parkeerplaats als je hem daarom vraagt, een groter huis, gehoorzame, gezonde kinderen?
Eerlijk gezegd denk ik dat ik niet verder kom dan "je hebt dan iemand die in goede en slecht tijden met je optrekt, die in moeilijke tijden met je meelijdt en meehuilt en in goede tijden met je meelacht".
Ik zie teveel ellende om me heen, ook onder gelovigen, om ze meer te beloven.
Ja, je kunt natuurlijk praten over het leven na dit leven en dan hebben we het over eeuwig leven, een leven dat feitelijk begint als iemand zich bekeert en met God gaat leven. Ik kan praten over hoe dat eeuwigheidsperspectief alles in dit leven in een ander licht plaatst, en hoe we met de principes, waarden en normen van het koninkrijk van God aan de slag kunnen in onze relaties, op ons werk, in de samenleving en deze niet slechts anders, maar ook beter kunnen doen.

Vanmiddag in de zon het terras gehogedrukspuit' en een nieuwe tuinset gekocht. De huidige set viel van ellende uit elkaar en omdat het voor de detailhandel al het eind van het seizoen is worden de tuinsetjes massaal in de uitverkoop gedaan. Ik denk niet dat ik ooit iets voor de volle prijs koop. Ik wacht liever en sla dan mijn slag.
Van 500 euro voor slechts 1 euro 50. Dan neem je de kleur toch op de koop toe. Het feit dat het voor geen meter zit, maakt ook niet uit, het was echt een koopje....
02 augustus 2007
En toen was alles weer zo gewoon
Vandaag de agenda voor de komende dagen eens bekenen en bepaald wat er allemaal moet gebeuren. Er zitten best wel wat (s)preekbeurten aan te komen en dat brengt weer de nodige voorbereidingen met zich mee.
Ook ben ik vastberaden om Ruben de komende tijd te helpen in zijn huis. Het is zaak dat de verbouwing nu echt op gang komt. Hij heeft het huis al een jaar maar tot nu toe zit er geen schot in de zaak.
Vandaag hebben we de badkamervloer gestort. Deze vloer hadden we eerst tot op het bot gestript. Bijkt er door de jaren heen vloer op vloer te zijn gelegd: drie vloeren! Nu weer gewoon een vloer met alle leidingen keurig onder de vloer en in de muren weggewerkt.
We willen op korte termijnen de twee slaapkamers en de badkamer af hebben. Dan kunnen de jongens er gaan wonen. De rest van de verbouwing kan dan in fases gebeuren.
01 augustus 2007
Weer thuis!!
O, wat mooi!
30 juli 2007
We willen naar huis
Vandaag gaan we de grens weer over. Als we tijd hebben gaan we nog even naar de watervallen, maar dan aan de Amerlikaanse kant (veel mooier) en dan nog wat laatste sjopping. De dames hoeven de komende tijd geen kleding meer te kopen.
Wel, de foto's moeten nog even wachten. De verbinding is stabiel maar mijn wireless dingetje doet raar.
later
29 juli 2007
Camera kwijt?
Echt toffe dagen gehad. Lekker relax. Beetje eten, drinken, bootje varen, in de hottub/jacouzi, lezen, dvd kijken...
Geen nieuws, goed nieuws. We zijn blij dat we nu al ene beetje naar huis mogen kijken. Drie weken is leuk, maar wel lang.
Opnieuw zijn de meiden erin geslaagd om nog meer kleding aan hun garderobes toe te voegen. En weer bij Tommy Hilfiger, maar nu bij Tommy in Niagara Falls.
Vannacht verbljven we in Virgil, morgen in Port Colborne. Morgenochtens spreek ik in een kerk in Virgil en morgenavond in een openlucht bijeenkomst in Port Colborne. Maandag gaan we dan aan de terugreis beginnen. Uiteraard moeten we nog even langs een designer outlet in de VS.
24 juli 2007
Brampton - Meaford
Heerlijk gegeten bij de Maxwells in Brampton en we zijn om 21.00 gaan zwemmen en hebben tot heel laat in de hot-tub gezeten.
Stom, stom, stom. Ik heb m'n camera in Whitby laten liggen. Dus, de komende dagen geen foto's en filmpjes. Ik heb de Woudwijken gevraagd om de camera naar de Maxwells te sturen zodat we zaterdag de blog weer kunnen gaan bijwerken.
Trouwens, de komende dagen geen blog! In Meaford is geen inernetverbinding dus de eerstvolgende blog kun je pas aanstaande zondagochtend tegemoet zien.
22 juli 2007
Whitby, Ontario
M en E waren uitgenodigd om mee naar de film te gaan. Omstreeks middernacht kwamen ze thuis. Moet wel een leuke film geweest zijn (Chuck & Larry) want ze lagen ook thuis nog in een deuk.
Waar we heeeeeeeeel erg naar uitzien is de komende dagen. vanaf morgen zijn we met z'n drieen vijf dagen lang in een huis aan de Georgian Bay. Ik begin me een beetsje schuldig te voelen dat ik de meiden meesleep naar al mijn vrienden en contacten. Ze nemen het me niet kwalijk maar het vooruitzicht om een paar dagen helemaal alleen te zijn spreekt ons nu des te meer aan.Hieronder nog een paar foto's van de afgelopen dagen.
Whtiby
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
