Zegen zou in porties moeten komen. De boeren kunnen dat bevestigen. De juiste hoeveelheid water op de juiste plaats en tijd is de ultieme zegen. Zegen wordt als zodanig ervaren als deze op de juiste plaats en tijd wordt gegeven. Zonder water kunnen we niet leven. De zegen van leven ligt verborgen in water. Datzelfde water kan echter in een moordenaar veranderen als deze in de verkeerde hoeveelheid, op de verkeerde plaats en het verkeerde moment valt.
Zegen zou geindividualiseerd moeten worden; 'Heer, graag twee droge weken en 24 graden want ik heb vakantie.' 'Heer, graag twee dozijn gezondheid graag, dan kan ik u beter dienen.' Impliciet houdt de zegen van gezondheid voor mij de vloek van ziekte van de ander in. Of niet? Ik kan de Heer danken dat Hij me vandaag bewaart van een malariamug, cholera, ondervoeding, ongelukken enz.. Maar wat zegt dit dan over de duizenden die vandaag sterven aan de gevolgen van datgene waarvoor de Heer mij beschermt; zegent?
Als het regent worden we toch allemaal nat! Toch dank ik de Heer voor kracht, gezondheidheid en noem maar op en aanvaard dat als een genadevolle zegen uit zijn hand.
Over religie, kerk, christendom, verbazing, mijmeringen en gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
27 augustus 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten