Onze laatste volle dag in Barcelona. Terwijl de jeugd ligt te slapen en Martha probeert om weer in beweging te komen (ze heeft overal spierpijn en is misselijk) probeer ik een aantal opties voor vandaag op een rijtje te zetten. Het Picasso museum is een must, maar niet iedereen wil daarheen (het maakt mij niet zoveel uit). Als Martha nog te ziek is wil ik haar niet de hele dag alleen laten. Ik hoor momenteel bemoedigende geluiden uit de keuken komen en omdat Martha vastberaden is om het maximale uit deze dag te halen lijkt het erop dat we toch met elkaar weg zullen gaan. Vrouwen zijn sterker dan mannen, volgens mij. Waar mannen al klagend in bed liggen, of op de bank hangen, gaan de meeste vrouwen door tot ze erbij neervallen. Maar misschien generaliseer ik of ga ik teveel van onze situatie uit. Je leest hier wel eens het e.e.a. over maar ik zou deze observatie graag wat meer willen staven. Wat is uw ervaring, geachte bloglezer?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
Ma heeft vaak de drive door te gaan vanwege de kinderen: pure klasse. Ventileert wel regelmatig pijntjes etc. Bij ons klaagt pa niet. Is eigenlijk nooit ziek en bij koorts en overgeven gaat hij het bed in.
BeantwoordenVerwijderenHoi Jan. Ik denk stiekem dat de vrouw toch sterker is :)
BeantwoordenVerwijderenLees maar eens in Spreuken 31. Al voor de dag begint is deze vrouw in de weer. Knap toch? Nu weet ik dat jij ook altijd vroeg in de weer bent. Hoe zit dat met Martha?