Nou, dat was weer een bevalling. De preek over de verlossing is klaar, maar toch niet. Het is zo moeilijk om te kiezen wat je wel en niet gaan noemen. Het meeste moet worden weggelaten. Wat communiceer ik en hoe doe ik dat op zo'n manier dat de ontvangers van de boodschap van vanmorgen volgende week nog een samenvatting kunnen geven van de preek van vorige week.
Ik denk iets te hebben gevonden, en wel in de vorm van "snickers". Naast dat Snickers een gebeuren is van 'gevulde melkchocolade met luchtige vulling, karamel en geroosterde pinda's', is daarmee het verhaal nog niet kompleet.
Wat het echt is, is dit: 'Suiker, Pinda, Glucosesiroop, Magere melkpoeder, Cacaoboter, Plantaardig vet, Cacaomassa, Lactose, Botervet, Gedemineraliseerde weipoeder verkregen met behulp van dierlijk stremsel, Gehard plantaardig vet, Zout, Sojalecithine (E322 uit soja), Kippenei-eiwit, Gehydroliseerd melkeiwit, Aroma.'
En dat is dus waar je je tanden inzet als je Snickers eet. Zo wordt het niet beleefd want de gemiddelde gebruiker ziet en beleeft het Snickers eten als een integrale ervaring. En terecht. Je kunt je wel blindstaren op de ingredienten (die allemaal nodig zijn om tot een totaalervaring te kunnen komen) maar wat telt is de eigenlijke ervaring en het effect van het Snickerseten.
Verlossing is net zoiets. Het is een totaalpakket. En het werkt. Door Christus!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De gevende mens is een beter mens
Ik las onlangs het boek The Storyteller of Auschwitz van Siobhan Curham. In een van de eerste hoofdstukken ontmoet de hoofdpersoon, de Jood...
hoelang heb je ervoor gekregen om dit te vertellen? :)
BeantwoordenVerwijderen(goed bedacht, dit soort dingen blijven hangen!)