Chronos en Kairos

Twee begrippen die veel met elkaar te maken hebben maar een wereld van verschil uitmaken. Chronos (meetbare tijd) en kairos (tijdloze momenten) zouden we beiden vertalen met 'tijd'. En dat gebeurt ook. In de bijbel worden wel drie of vier verschillende Griekse woorden allen vertaald met het woordje 'tijd'. Soms biedt de context uitkomst maar niet altijd.
Je merkt dan hoe arm taal kan zijn. Voor ons in de westerse samenleving is tijd vooral "chronos". Alles wordt opgedeeld in meetbare brokken. De dictatuur van de agenda is eigenlijk vreselijk maar je ontkomt er tegelijkertijd niet aan.
Dit helpt mij ook begrijpen waarom mensen makkelijker te laat komen in de kerk of zich minder inspannen voor het werk in de kerk. Werk is vooral een chronos ding. Tegen betaling lever je een aantal uren van je leven in. Mijn waarde wordt hierbij vooral bepaald door het economische nut dat mijn leven heeft.
Kerk is vooral een kairos ding. Waarom zou ik uren inleveren voor iets waar ik niets voor krijg en ik uiteindelijk nog geld op moet toeleggen? Kairos is iets persoonlijks en in grote mate subjectief. De geur van gemaaid of gedroogd gras, de frisse lucht na een fikse regenbui. De voldoening van een veranderd leven, de vreugde van vriendschap.
Voor Kairos is Chronos nodig. Maar als al mijn chronos opgaat aan mammon wordt de kans op Kairos kleiner. En dat is in strijd met elkaar omdat we ten diepste een sterkere behoefte hebben aan Kairos dan aan Chronos.
Snap jij het nog? Mijn chronos zegt dat het bedtijd is. Welterusten