De zwakte van God

In Matteus 15:6 beschuldigd Jezus de geestelijke leiders ervan dat ze het Woord van God ontkrachten. Die beschuldiging is terecht. De geestelijke leiders hebben een geestelijke manier gevonden om de verantwoordelijkheid om voor hun ouders te zorgen, te omzeilen. het komt hierop neer: jij hebt 1 miljoen euro en je weet dat, omdat je vermogen hebt, mensen een beroep op je zullen gaan doen. Wat doe je: je geeft dat geld 'uit handen' zodat je er zelf niet meer bij kunt.
Wordt er dan een beroep op je gedaan dan kun je naar eer en geweten zeggen: "ik zou je echt heel graag willen helpen, maar ik kan niet eens bij mijn eigen geld". Op deze manier werden bezittingen "aan de Heer gewijd" waardoor de geestelijke leiders 'machteloos' moesten toezien hoe hun ouders wegkwijnden.

Waar het mij om gaat is echter iets anders.
Het woord van God is KRACHT. Scheppingskracht, levenskracht. Als God spreekt, gaat daar zoveel gezag van uit dat dingen uit het niets ontstaan. Zij woord is voldoende.
Dat woord is mens geworden en heeft het aan God gelijk zijn helemaal uitgedaan: 'de gestripte God'. We kunnen Hem slaan, schoppen, bespuwen, uitschelden, verraden, kruisigen en ga zo maar door.

Het is Gods keuze geweest om ons toe te staan dat Woord te ontkrachten; het te manipuleren, het in eigen voordeel te gebruiken, het te gebruiken om anderen te misbruiken, onszelf vrij te pleiten. Je kunt Gods woord alles laten zeggen en het bijt niet terug.

Gisteren viel er een boek op de deurmat: "2008, God's final witness" (Ronald Weinland). Ik had dat aangevraagd omdat ik er het e.e.a. over had gelezen op een website en omdat het gratis was. Ik verwachtte bagger en kreeg het.
Binnen drie minuten vond ik wat ik al vermoedde dat ik zou vinden. Eerst een verhandelingen over de twee getuigen waarover Openbaring spreekt en dan komt het: “I am to announce, through God’s direct revelation, that I am one of those two witnesses” (blz. 16). De andere getuige wordt pas geopenbaard halverwege de grote verdrukking (ga ik niet uitlegggen) dus dat laat op z’n minst nog drie en een half jaar op zich wachten. Maar goed, een hebben we er binnen.

Weet je wat het erge is. Duizenden laten zich er door meesleuren! Ook in de tijd van de Farizeeën en Schriftgeleerden (hoewel die tijd nooit echt tot een eind is gekomen, ze zijn er vandaag ook nog in grote getale!).

Genoeg hierover!
Ik moet wat dichter naar mijn eigen hart toe. Doe ik het zoveel beter? Ga ik dan zo "zuiver" met dat Woord van God om?
Ik moest hieraan denken: de uitkomst van de ontkrachting van Gods woord is zelfverrijking.

Maar nu ga ik koninginnedag vieren (niet dus). Zometeen naar Bussum om bij te praten met een collega die volgende week terugreist naar Australië en vanmiddag gaan we bij Brandarianen op verlate kraamvisite. De uren daartussen gaan in de preek voor aanstaande zondag zitten.

Het schilderij bovenaan de Blog is van Jeroen Bosch. Als je de gezichten van de omstanders bestudeert vraag je je af wie er nog met "Het Woord" bezig is (als je er op klikt krijg je een grotere afbeelding te zien).

Een rijstkorreltje in je hand...

Ja hoor, voor de zoveelste keer kreeg ik gisteren een mail met daarin een verwijzing naar een powerpoint die de bekijker ervan op de hoogte brengt van de stand van zaken m.b.t. "de eindtijd". Specifieker betreft dit het aspect van de geldloze economie. Een aantal bedrijven krijgt ervan langs omdat ze technologien ontwikkelen, en al klaar zouden hebben liggen, die zeg maar een betaalkaart in de vorm van een veredelde rijstkorrel in je hand op op het voorhoofd plaatsen zodat het gedoe met al die pasjes en pincodes eindelijk overbodig wordt.

Als je het zelf wilt bekijken. Linksonder klik je op "het nummersysteem".

Ik word hier heel erg kregel van; christenen die hun huiswerk niet goed doen, een hetze teweegbrengen en kostbare tijd verspillen.

Hoe ontstaat zoiets?

Niemand weet het precies. Wat ik wel weet dat als je wat googled je vrijwel uitsluitend verwijzingen vindt naar christelijke sites.
Ook weet ik dat als je ergens bewijs of bevestiging voor zoekt, dat altijd wel ergens te vinden is.

Op een dergelijk manier zal er ook door de christenen zijn geageerd toen tussen 1799 en 1815 achternamen moesten worden gekozen en geregistreerd bij de Burgerlijke Stand. Bijbelgetrouwe gelovigen zullen misschien toe al de link hebben gelegd tussen het Openbaring scenario en hun wereld. Of, wat zal men hebben gefronst toen contante betaling werd omgezet in overschrijvingen naar bankrekeningen.

Reinhold Niebuhr zei eens: "De bijbel leert ons maar bar weinig over de temperatuur in de hel of over de meubels in de hemel”. Maar dat is waar de kerk nog veel te veel tijd aan besteed.

Terwijl er een wereld om ons heen naar de hel gaat komt er zoveel ruis de kerk binnen die haar afleidt van het uitvoeren van haar voornaamste taak: "Verkondig het Evangelie".

En die chip dan? Dat zien we wel als het ooit zover komt.

Martha jarig

Vandaag is de belangrijkste vrouw in mijn leven 46 jaar geworden. Feest. Het is ontzettend leuk om samen met Martha door het leven te gaan en we hopene dat nog vele jaren te kunnen en mogen doen.
Dit weekend geen blog geschreven. Was wat grieperig en dat vervelende hoestje waar ik net vanaf leek te zijn is weer terug in volle glorie!

Ik zou nog verslag doen van "Christus en het meschelijk lijden". Terwijl ik het las realiseerde ik me dat het boek later uitgegeven is onder de titel "Tranen op Muziek".
Ik moet zeggen dat dit een van de betere boeken is over de plaats van het lijden en de manier waarop de mens daarmee omgaat.
Jones geeft een overzicht van hoe de grote religies tegen het lijden aankijken en komt o.a. tot de conclusie dat, over het algemeen, de christen lijden net zo beleeft als de moslim: alles is voorbestemd en Gods wil. Er is absoluut niets wat wij eraan kunnen doen; 'het moet zo zijn'. "Verzet je er niet tegen maar onderga het gelaten".
Vervolgens gaat Jones in op de weg die de Bijbel wel wijst en neemt Jezus als voorbeeld.

Hieronder een klein stukje uit Hoofdstuk 6.

HOOFDSTUK VI
DE CHRISTELIJKE LEVENSHOUDING IN ONZE DAGEN

Bij Jezus en bij de eerste Christenen is er iets nieuws en verfrisschends aan het werk. Ten eerste een absolute eerlijkheid op geestelijk gebied. Hier worden niet onder het mom van geestelijkheid trucjes en ezelsbruggetjes gebruikt tegenover het lijden. Het evangelie leert eerlijkheid, oprechtheid; er wordt weinig geredeneerd en niets wordt weggeredeneerd. Geen Coué-kunstjes met oppervlakkige suggesties. Niemand sluit de oogen voór ruige feiten, zooals Christian Science ons wil laten doen. Er wordt niet geexalteerd gesproken over onze eenheid met het goddelijke, waardoor wij niet ontvankelijk zouden zijn voor pijn of lijden, zooals de Vedanta leert. Wij vinden daar geen verlammende onderworpenheid, zooals de Islam ons aanraadt en ook geen zwart pessimisme, waarheen het Boeddhisme ons leiden wil met zijn ontkenning van het leven zelf. Wij vinden niets van al die dingen, maar inplaats daarvan wordt het leven met wijd open oogen eerlijk in het gezicht gezien, het leven zelf spreekt zijn hardste woord en dan wordt het Juist op dat punt aangegrepen en het eind is: overwinning.
Hier is een kracht aan het werk, die wij het best triomfeerende vitaliteit zouden kunnen noemen. En als triomfeerende vitaliteit moet godsdienst zich manifesteeren en zal hij niet op zij geschoven worden. Want alles, van de laagste cel tot den hoogst ontwikkelden mensch, haakt naar volledige ontwikkeling, naar volmaking, naar meer leven. Wanneer godsdienst dit ontkent, dit verlangen verwerpt, als hij vermoeidheid toont, het leven in den steek laat en de menschen aanraadt zich van de pijn des levens te bevrijden door allerlei los te laten en door allerlei uitvluchten te zoeken, dan is hij ten doode gedoemd. Hij moge nog een korten tijd een kwijnend en bloedarm bestaan blijven lijden om als een verdoovend middel den ondergang van een gedoemd volk wat gemakkelijker te maken, maar verder zal het nooit komen. De vitaliteit is gebroken.
Maar als wat Jezus ons brengt godsdienst is, dan is godsdienst een kracht die staat midden in het proces van het verlangen naar voller leven, ja, het geeft aan dit verlangen zijn hoogsten vorm. Godsdienst is een kreet naar leven, naar leven dat waarlijk leven heeten mag. Hij is zoo ver als maar denkbaar is verwijderd van elke "vluchtgedachte".

Het probleem van het lijden

Ik ben begonnen in 'het boek van gisteren' en wil een paar regels melden waarin Jones "verschillende beschouwingen over het menschelijk lijden" uiteenzet. Dit is nummer 3. Je zult er even op moeten klikken om een leesbare weergave te kunnen krijgen.

Hatseflats..

Vandaag een dagje hoofdpijn. Toch naar Epe gereden (ik moest toch in de buurt, in Puten, zijn) om te orienteren op een "oldtimer". Ik rijd nu zo veel minder kilometers dan toen ik full-time door het land trok om overal en nergens groepen toe te spreken, dat ik de diesel in ga ruilen voor een economischer optie.
Zijn ze er? Auto's die 25 jaar of ouder zijn, strak in de carroserie, lak en de kilometers (minder dan 100.000 km) zitten?

Jawel, ze zijn er. Je moet aleen geduld hebben, weten waaar je moet zoeken en op tijd toeslaan!

Met een beetje fantasie zie je het potentieel van deze auto toch? Een vleugje goede wil en twee rechterhanden (die ik niet heb) en het wordt wel weer wat. En... goedkoop he.

Voorts... via Marktplaats weer drie boeken van E. Stanley Jones op de kop kunnen tikken
Je ruikt de geschiedenis aan zo'n boek. Hoeveel mensen zouden dit boek hebben gelezen? Wat heeft het me ze gedaan? Hoe heeft het hun levens veranderd? Diep snuiven en het lijkt wel of je er iets van voelt....

De eerste eigenaar kocht of kreeg dit boek op 8 december 1937.
Na het weekend kan ik jullie vertellen wat de inhoud met mij doet.

De euforie van bijna een beslissing

Je kent het misschien wel; het geweldige gevoel dat je hebt als je op het punt staat een belangrijke beslissing te nemen en je nadenkt over hoe het leven er na die beslissing uit zal zien. Je visualiseert de "post-beslissing" realiteit. De pre-beslissing realiteit behoeft geen visualisatie want daar zit je middenin.

Een gek idee eigenlijk dat je een gevoel kunt hebben bij iets dat er nog niet is. Maar goed, dat is wat vooruitzichten doen. En, hoe gek het ook mag klinken, die vooruitzichten motiveren ons allemaal iedere dag, ten negatieve of ten positieve.

Het vooruitzicht van "weer een dag" leidt bij de een tot depressies en bij de ander tot extase (ik behoor meer bij de laatste groep).

Het uitzicht op een overvloedige maaltijd met een glas wijn kan iemand fluitend door de dag doen gaan. Het uitzicht op een tandarts heeft dat wat minder.

Het zijn die basale dingen die onze levens en de kwaliteit van de beleving bepalen.

Wat heeft het effect van een lange termijn uitzicht op mijn leven? Vandaag. Het is best wel eng als mensen een beperkt uitzicht hebben (een dag, of een week).

Wezenlijke beslissingen in het leven worden bepaald door onze verre gezichten; wat zie ik in de verte en wat doet dat met me.

Voor mij is dat de wetenschap dat Christus weer zal komen en gerechtigheid zal brengen! Dat geeft mij moed, geloof en hoop voor vandaag. Het lijden, de ellende in het groot en in het klein zal eens ophouden en er zal genoegdoening zijn!

Maar goed, even terug naar vandaag. Wat maakt mij zo euforisch? Twee dingen:

1) Martha en ik zijn best lang bezig geweest met de vraag hoe we onze tijd het best in de Brandaris kunnen investeren. Daar zijn we uit. We blijven en gaan ons op enkele zaken focussen (daarover binnenkort meer, ik wil dat eerste met de medeleiders bespreken).

2) Ik denk er serieus over na om volgende jaar de beschikbare zondagen die ik normaal weggeef om in andere kerken te spreken vrijhoud; zeg maar een jaar vast van uit spreken gaan op zondag. En, eerlijk gezegd voelt dat vooruitzicht goed.

En dat, lieve kijkbuiskinderen, is wat ik bedoel met "de euforie van een bijna-beslissing"

Kort

Vandaag een korte blog.
Ik wil een nieuw blog aankondigen. Deze nieuw blog heeft een beperkte levensduur. Lees erover en besluit of je meedoet!
http://www.levenonderinvloed.blogspot.com/

Vanmorgen naar Amstelveen voor een laatste controle bij de ooglaserboer.
Dan vanmiddag o.a. de lijn voor een vergadering (vanavond) met de kringleiders uitzetten. Het moet spannend genoeg worden om de kringleiders te doen uitzien naar toekomstige bijeenkomsten.

Raar weekend

Had ik me zo verheugd op drie heerlijk rustige dagen (wat deels best wel is gelukt); waar we niet op hadden gerekend is dat Moniek niet alleen haar nieuwe vriendje mee naar huis nam maar ook een of andere infectieziekte waar ze ontzettend veel pijn aan heeft. Zoveel dat ze al nachten niet had geslapen en ook nu, ondanks pijnstillercocktails en een slaaptablet niet kon slapen. Uiteindelijk is Martha zondag met haar naar de huisartsenpost gegaan. Een antibioticakuur en pijnstillers moet het euvel gaan verhelpen. De afgelopen nacht hebben we haar niet gehoord dus eindelijk slaapt ze.
Ze zou vandaag weer terug gaan naar Barcelona maar we houden haar denk ik maar hier totdat ze weer hersteld is.

De afgelopen dagen het verhaal van "Jezus gaande over het meer" (mat. 14:22-33) heel langzaam gelezen. Bij veel bijbelverhalen, die zo bekend zijn, moet ik mezelf dwingen om heel langzaam te lezen. Omdat je er zo gewend aan bent is er de verleiding om even flink door te rauzen; op naar de interessantere gedeeltes waar nieuwe, spannende dingen gebeuren. wat hebben die bekende verhalen nog aan nieuwe dingen te zeggen.

Veel dus.

Als de waarheid opeens je leven binnenkomt is dat altijd een giga-confrontatie met het zelf. De waarheid is als een licht dat zelfs de meest verborgen zaken naar de oppervlakte haalt. Als de waarheid voor me staat zal er een reactie zijn van schuld, schaamte, vragen, verdriet, leegte enz.. waar ik iets mee moet doen. Het gaat namelijk niet vanzelf over. De confrontatie biedt een gelegenheid om het eindelijk op te lossen. Je zou de reactie samen kunnen vatten met een woord: vrees.

Kan ik ermee naar Jezus toe? Is Hij wie Hij zegt te zijn: "Houdt moet, Ik ben het, weest niet bevreesd".
Wat doet Jezus met mijn vrees?
Geen enkele beschuldigend of oordelend woord van Jezus. Een kans dus!
Petrus grijpt die kans. Hij zet die stap van geloof en vertrouwen.

Drie fasen: Vrees - Geruststelling - Actie.

Als ik mijn vrees laat gaan door de geruststelling van Jezus te geloven komt er ruimte voor die volgende stap. Van geloof.

Morgenavond om 22.50 "De Verandering, tien jaar later". Ik ben benieuwd wat ze heel hebben gelaten van m'n verhaal. Door te knippen en te plakken kun je mensen heel veel laten zeggen.

De schoorsteen

Martha en ik vroegen ons al een tijdje af waarom er op een plek in onze slaapkamer schimmel aan de muur zat en zit. Dat heeft natuurlijk met vocht te maken en omdat juist op die plek de schoorsteen zit vermoedden we dat het daarmee te maken heeft. Op de een of andere manier komt er water de schoorsteen in en dat water zoekt vervolgens weer een plek waar het weg kan. Dat is onder andere in onze slaapkamer.
Nadere inspectie heeft inmiddels uitgewezen dat de loodslabben om de schoorsteen ontbreken en dat de schoorsteen zelf ook niet in zo'n beste staat is.

Daar sta je niet bij stil als je een huis koopt. Je vraagt je niet af "hoe zou het er voorstaan met de loodslabben om de schoorsteen"? Ik ben zo iemand die pas beseft dat er loodslabben om de schoorsteen zitten als iemand mij daar op wijst.

Dat wordt nog een heel gedoe. Er zitten stenen los, de afdekplaat ligt er los op en met de Nederlandse regelgeving zal er een komplete steiger moeten worden opgezet en een comfortabele werkplek om de schoorsteen gefabriekt zodat de bouwlieden geriefelijk en veilig hun werk kunnen doen.
Dit soort klussen is net een maatje te groot voor mij om zelf te doen.
Ik heb wel de buren geïnformeerd en er zijn inmiddels acht buren die ook eventuele reparatiewerkzaamheden willen laten uitvoeren.

En zo blijf je bezig. Alles wat de mens bouwt is aan verval onderhevig. Ik kan niets bedenken dat de mens maakt en uit zichzelf beter wordt.
Geestelijk is dat precies zo. Een beweging van God wordt door de mens al snel in vormen, formules en blauwdrukken geperst. We nemen onszelf daarin heel erg serieus en iedere generatie lijkt het opnieuw te willen uitvogelen. Op zich wel goed, denk ik. Ik kan iets aannemen als waarheid omdat een autoriteit mij meldt dat dit de waarheid is maar diep van binnen wil ik toch liever zelf die waarheid ontdekken en ondervinden. Vandaar dat iedere generatie weer dezelfde vragen stelt. Vaak komen we bij de zelfde antwoorden uit. Zo zal ik nog steeds een schoorsteen nodig hebben maar het zou kunnen zijn dat er geen loodslabben meer nodig zijn. Iemand heeft een ingenieuze uitvinding gedaan waardoor de afvoer van water anders geregeld wordt. Wat niet veranderd is, is dat er nog steeds water afgevoerd zal moeten worden.

Goed, het slaat weer niet echt ergens op vandaag. Ik ga maar een boek lezen.

Moniek komt vandaag thuis! Dat wordt gebak eten. Hoop ik.

Drie dagen

Gisterenavond, nadat de groep van vijf jongeren die een "proefavond Discipelschaps Training ondergingen was vertrokken, maakte m'n hart een klein vreugdesprongetje en ik zei tegen Martha: "de komende drie dagen heb ik geen verplichtingen en afspraken". Yes!

Nu kan ik een of twee dagen aan m'n huiswerk besteden en zaken voor volgende week voorbereiden.

Van de vijf jongeren willen er vier echt aan de slag met de DT. Dat lever voor mij persoonlijk een probleem op omdat tot half juni vrijwel alle avonden bezet zijn en in de tweede helft van dit jaar ik zo'n 16 weken weg ben.

Ik ga op zoek naar een echtpaar, of iemand, of iemanden die met deze vier jongeren (er zullen er zeker nog enkelen volgen) en het DT materiaal aan de slag gaan.

DT is meer dan een huiskring! Het vraagt een behoorlijk inzet van de leiders: een avond per week, altijd op die avond met elkaar eten en daarnaast zal er individueel tijd met de deelnemers door moeten worden gebracht.

Ik zie zelf geen effectievere manier om echte geestelijke groei en transformatie tot stand te zien komen.

De vier deelnemers hadden zelf wel suggesties voor mannen en vrouwen die zij zouden zien zitten. En dat laatste is van heel groot belang omdat de basis van DT vertrouwen is en de leiders zelf een 'opvallende' wandel met God hebben.

Dan willen twee damen en twee heren niet wachten tot september maar zo snel mogelijk van start gaan!

Ik denk dat ik maar gauw ga mailen en bellen. Het voelt echt ontzetend goed als jongeren zelf aangeven verder te willen en geestelijk te willen groeien. Nu is het zaak een duo te vinden dat met ze op gaat trekken en de kostbare maar o zo vruchtbare tijds-, en levensinvestering willen maken.

Aangesproken? Mail me. jan@lifedirection.org

Johannes staat ook bekend als de discipel die Jezus liefhad. Hij wilde altijd zo dicht mogelijk bij Jezus zijn. Interessant detail is wel dat het bijbelboek Openbaring door Johannes is geschreven. Leidt intimiteit tot openbaring? Daar zou best wel een link kunnen liggen!