Back in Business

En dan is alles opeens weer zo heel gewoon. Vandaag zo'n beetje de hele dag bezig geweest met de voorbereiding voor 120 Athletes in Action mannen en vrouwen. Morgen spreek ik ze toe, ergens in de buurt van Enschede. De vraag: Wat is een discipel eigenlijk? Tja, denkt menig bloglezer nu, daar hoef je toch geen dag mee bezig te zijn, dat weet toch iedereen.

Okay, eventjes dan. Een discipel is een leerling van Jezus die door goed naar Jezus te kijken en Hem dan gaat nadoen, op Jezus gaat lijken. De vraag is of dat zo werkt. Het is namelijk meer dan een kwestie van nadoen. Ik kan m'n favoriete voetbalspeler of muzikant misschien wel imiteren; dezelfde kunstjes doen, dezelfde mimiek hebben en dezelfde schoenen en kleding dragen maar dat wil nog noet zeggen dat ik hetzelfde ben.

Jezus zegt dat ik mijn vijanden moet lifehebben. Ik ga me vervolgens inspannen om dat waar te maken. Met heel veel zelfbeheersing kan ik dat wel eventje opbrengen maar als mijn vijand heel erg moeilijk gaat doen en me erg onder druk gaat zetten kom ik op een breekpunt. Als ik dat breekpunt voorbij ben kan ik maar op een manier reageren en dat is vanuit wie ik werkelijk ben: Ik val terug op mijn identiteit. Dan zal ook blijken hoe ik echt in elkaar steek.

Dus, een leerling van Jezus gaan niet klakkeloos gewenst gedrag vertonen (dat noemen we ook wel "uit eigen kracht") want hij zal toch door de mand vallen.

Je moet beginnen waar Jezus ook begon. Hij ontwikkelde disciplines die Hem hielpen om voortdurend afgestemd te zijn en blijven op God de vader. Hier zijn er enkele:

Disciplines van Ontzegging

• Eenzaamheid, Alleen zijn
• Stilte
• Vasten
• Zuinigheid, Soberheid
• Kuisheid
• Geen eer van mensen nodig hebben
• Offervaardigheid, Geven

Disciplines van Betrokkenheid
Als ontzegging het noodzakelijke inademen is, is betrokkenheid noodzakelijk om het geleerde handen en voeten te geven.

• God grootmaken
• Feesten, vieren
• Dienen
• Gebed
• Gemeenschappelijke activiteiten
• Belijden
• Onderwerping

Ga naar http://www.lifedirection.org/ Helemaal onderaan de eerste pagina vind je een uitgebreid artikel van Dallas Willard over de Disciplines (English only)

Het juk van de Farizeeen en Schriftgeleerden was een ondragelijke last voor de mensen. Jezus biedt een juk dat zacht is en een last die licht is. Het 'moeten' en 'doen' maakt de mens moe. Het ontwikkelen van disciplines verandert de mens van binnenuit zodat het karakter van Christus langzaam maar zeker een weg van binnen naar buiten zoekt. Het 'doen' moet een gevolg zijn van het 'zijn'.

Vette blog

Ik realiseer met dat de blog van gisteren best wel lang was. Vandaag dan een korte en enigszins anders van aard.
Een van de bekendste werken van Andre Roebljovs en het enige dat met zekerheid volledig aan hem toe te schrijven is, is de icoon van de heilige drie-eenheid, dat dateert van rond 1410. Dit icoon is nu onderdeel van de expositie van de Tretjakov-Galerij in Moskou.

De goddelijke personen beeldde Roebljov af als drie engelen aan een tafel bij een boom. Dit tafereel is gebaseerd op hoofdstuk 18 in het eerste bijbelboek Genesis. In dat verhaal verschijnt God in de gedaante van drie mannen aan Abraham en Sara, die hun tent bij de eiken van Mamre hadden opgeslagen. Deze mannen kondigden aan dat de bejaarde Sara een kind zou baren.

Moet je eens naar kijken. Let bijvoorbeeld eens op het feit dat de drie personen elkaar aankijken. Fascinerend.

Patatje met en het oog van de naald

Toch wel heel erg lekker na drie weken lang alleen maar rijst te hebben gegeten! Vandaag geprobeerd om te bepalen welke boeken in mijn werkkamer uit de kast in dozen kunnen. De kasten ziten overvol en er liggen stapels boeken op de grond en de slaapbank. Mijn droom is om eens een huis te bewonen waar de grootste kamer (moet dan wel echt groot zijn, zo'n 50 of zestig vierkante meter) een bibliotheek is. In het midden van die kamer staat een grote tafel en om die tafel heen zitten vrienden te lezen en studeren.

Toen we van Emmeloord naar Rotterdam verhuisden besloten Martha en ik dat de huiskamer gewoon huiskamer mocht zijn en geen verkapte bieb. Heel veel boeken rusten nu al enkele jaren uit in dozen.

Morgen toch eens kijken of we niet een deel van onze slaapkamer kunnen opofferen voor enkele boekenkasten. Boeken horen namelijk niet in dozen maar moeten ten alle tijde klaar staan om te worden gelzen door hen die honger hebben naar informatie.

Vandaag twee uur bij de Slegte rondgekeken. Niets gekocht, hoor. Maar is is zoveel interessant spul dat gelezen zou moeten worden.

Elk uur verschijnen er wereldwijd ongeveer 120 nieuwe titels. Dat is zo'n 3000 per dag (Bron: http://www.princetoninfo.com/200405/40512c03.html). De hoeveelheid informatie die we tot onze beschikking hebben is duizelingwekkend. Als je dat vergelijkt met vijftig of honderd jaar geleden leven we in een totaal andwere wereld. Voeg hier de zoeksites aan toe en informatie over wat dan ook is voortdurend binnen ons bereik.

Vanmorgen wilde ik iets weten over het Koninkrijk van God. Als je dat Googled krijg je duizenden verwijzingen naar websites.

Informatie is echter niet hetzelfde als waarheid en dat is meteen ook een van de grootste zwakheden; je weet nauwelijks meer welke informatie betrouwbaar is en heel veel is niet verifieerbaar.

Iemand zegt iets een keer en die zogenaamde waarheid gaat een eigen leven leiden.

Zo heeft een bijbeluitlegger eens de fabel bedacht dat het oog van de naald waar Jezus het over heeft een klein poortje is naast de grote poorten in Jeruzalem. Een kameel kon daar dan alleen doorheen als je haar stripte van alle bepakking en tuigage. Dan, met veel moeite en op haar knieen zou de kameel er net doorheen kunnen.

Zo'n poortje bestaat echter niet en heeft ook nooit bestaan. Toch hebben generaties bijbeluitleggers het als waarheid overgenomen en verkondigd.

We kennen het zelfs als uitdrukking wanneer iemand ternauwernood aan een groot gevaar is ontsnapt. We zeggen dan dat die persoon door het oog van de naald is gekropen. En dat danken we dus aan de fantasie van een bijbeluitlegger van weleer. Google "oog van de naald" maar eens en je ziet hoe hardnekkig deze fabel over als "waarheid" verschijnt. Omdat een kameel echt niet door het oog van een naald kan hadden we een "oog" nodig waar zij met veel moeite wel door zou kunnen. Op haar knieen. Zo zouden wij het koninkrijk van God binnen kunnen gaan. Met veel moeite en op onze knieen. Maar dat zou betekenen dat we het wel op eigen kracht zou kunnen. Jezus wilde echter duidelijk maken dat het zonder een bovennatuurlijk ingrijpen van Zijn kant gewoonweg onmogelijk is en blijft om het Koninkrijk binnen te gaan. Niks geen minipoortje!

Er zit wel een deur in de poort. Die was voor "voetpassagiers". Maar daar kan zelfs met de beste wil van de wereld nooit een kameel doorheen.

Het beste onderdeel..

Weer thuis! De vlucht verliep goed, denk ik. Na enkele slaaptabletten te hebben ingenomen heb ik meer dan de helft van de tien uur durende vlucht niet bewust meegemaakt. Hier zit een gelukkig mens achter z'n PC. Vanavond met Martha en de kids uit eten.

India, dag 21. Laatste dag!

Wel, de laatste lessen zijn achter de rug en voor me ligt een vrije middag en avond voordat ik omstreeks middernacht richting vliegveld vertrek. Als alles volgens plan verloopt landt het vliegtuig om 09.00 zondagochtend.

Ik heb vannacht na liggen denken over wat iemand doet als hij zich dagelijks meer dan een uur opsluit in de badkamer. Hier zijn enkele opties:

1. Hij epileert zijn borsthaar met een pincet nadat hij foto's heeft gezien van Indiase acteurs die met een glad geschoren torso door het leven gaan.
2. Hij lijdt aan narcissisme en krijgt geen genoeg van het zichzelf bekijken in de spiegel.
3. Hij zit op de wc en wacht op wat maar niet niet komt en geeft rond etenstijd op met de gedachte, 'misschien morgen'.
4. Hij spoelt z'n ondergoed door en bedenkt zich dan dat hij niets anders heeft om aan te trekken, dus naakt de kamer in moet, zich daarvoor schaamt en wacht tot z'n kamergenoten zich naar de ontbijttafel snellen.
5. Er zijn geen problemen met z'n stoelgang maar hij schaamt zich voor restlucht en wacht totdat hij zeker weet dat alles weg is.

Drie volle weken met super vel leer- en lesstof. Wat schiet ik er mee op?
Ik heb nog weinig tijd gehad voor reflectie maar hier enkele gedachten:

Counselling Systems met een nadruk op "Narrative Therapy" heeft me een totaal andere kijk gegeven op hoe personen en gezinnen baat kunnen hebben bij pastorale hulp. Het heeft me ook nieuwe inzichten verschaft over "gaten" in mijn eigen levensverhaal en hoe deze effect hebben op de manier waarop ik wel/niet functioneer.

Philosophy of Ministry & Leadership: Waarom doe ik wat ik doe? Wat is de filosofische en geloofsbasis voor de manier waarop ik werk, leiding geef enz? Ik heb ontdekt dat het Verzoenende aspect van het werk van Christus een belangrijke rol speelt bij het formuleren van mijn uitgangspunten. Alles en iedereen kan vezoent worden omdat het in Christus verzoent is. Gebroken relaties, de schepping enz.. er is een weg tot herstel en die weg is Christus.

De andere vakken laat ik maar even zitten want ik denk, zeer gewaardeerde bloglezer, dat je nu ongeveer het gevoel hebt af te moeten haken. Gewoon doen. Morgen schrijf ik weer een blog vanuit huis.

Thuiskomen is nog altijd het beste onderdeel van een reis!

Nog een nachtje in het vliegtuig...

India, dag 20

Vandaag een opruimgevoel. Met nog een nacht te gaan dwalen m'n gedachten af en ben ik er al niet helemaal meer bij. De sfeer is ontspannen en uitgelaten. Na drie weken ingespannen en geconcentreerd werken begint iedereen aan ontspanning te denken. Vandaag kregen we speciale kip; Tandoori-kip met wat meer vlees aan de botjes en... vanille-ijs toe.

 

Een van m'n medestudenten vertelde me dat hij 's-morgens niet in de badkamer kan omdat z'n kamergenoot van 06.45 tot 07.55 (ja, 70 minuten en het is niet eens een vrouw!!) de badkamer bezet en pas vanmorgen had hij de moed bijeengeraapt om de badkamerbeztter te confronteren met z'n bezitterige gedrag. Deze man heeft meer geduld dan ik; ik zou zeker op dag twee de confrontatie al zijn aangegaan.
Ik vraag me wel af wat iemand 70 minuten lang in de badkamer doet?

 

 

Nog een nacht hier en een nacht in het vliegtuig.

India, dag 19

De blaffende honden zijn opgelost. Weg. Goed geslapen. Geen zin om uit bed te gaan. Dat gebeurt nooit. Vandaag wel. Ben er toch maar uit gegaan. Was niet happy. Ondanks het feit dat ik in November al een emailbevestiging van de goede ontvangst van mijn inschrijving heb ontvangen zijn al mijn papieren weg. Of ik zo goed wil zijn om nogmaals een aanmeldingsformulier in te vullen... Je moet een beetje een soepele huid hebben hier. Administratie is niet de sterkste kant van de school. Daar staat tegenover dat men heel erg flexibel is. Het lijkt me het best om zoveel mogelijk mee te bewegen. Ik zou een barcode, die toegang verschaft tot de virtuele bibliotheek van Briercrest, krijgen als mijn inschrijving komleet is. Nadrukkelijk werd vermeld dat echt alle onderdelen van de aanmeldingsprocedure (A,B,C en D) op orde moest zijn. Toen ik mijn "probleem" voorlegde aan de Barcodemeneer terwijl we naast elkaar, slechts gescheiden door een schaamschot, onze blazen leegden, zei hij dat ik de code zo ook wel kon krijgen: "I trust you". Een soort van "Give and Take" situatie.

 

Inmiddels heb ik mijn aanmeldingsformulier opnieuw ingevuld en ingeleverd. Nu maar hopen dat het veilig in Canada aankomt.
Morgen moet ik een extra koffer(tje) organiseren om alle boeken in mee te kunnen nemen. Boeken zijn hier trouwen giga goedkoop. Westerse boeken die in India worden gedrukt zijn 80 tot 90% goedkoper! En ik zit hier dicht bij het vuur. OM is de grootste uitgever van Christelijke boeken in India en op de Campus is de grootste christelijke boekwinkel van India. Alleen, hoe krijg ik ze mee. En, wanneer ga ik ze lezen?

 

Nog twee nachten hier en een in het vliegtuig. Het schiet nu echt op.

India, dag 18

Een nieuwe hond is gearriveerd. Een broodmagere Doberman. Waar men deze heeft opgetrommeld, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat deze nieuwe "waakhond" de hele nacht door heeft geblaft. Is het geen nachtwaker met politiefluitje en breekijzer, dan is het wel een blaffende hond. De hond hanteert waarschijnijk dezelfde filosofie als de nachtwaker (zie gisteren).

Ik heb geklaagd en men heeft me verzekerd dat het probleem opgelost wordt. Dat is een geruststelling. De enige zorg is dat men er niet bij zegt wanneer dat de oplossing komt.

Ondertussen glijd ik door de drie weken heen. Nog drie nachtjes hier en een in het vliegtuig. Morgen een koffer of stevige tas kopen om de ongeveer tien kilo moeken in mee naar huis te nemen.

In mijn "cel"

Aantekeningen

Aantekeningen met pen

De blaffende Doberman

India, dag 17

Boekbeschrijving: 'het lezen van een boek dat door iemand anders is geschreven en het vervolgens schrijven van een eigen boek'.

Instructie van Prof: "Nadat je klaar bent met al je schrijfwerk, schrijf je je introductie want pas dan heb je een goed overzicht van dat wat je hebt geschreven". Een paar weken later levert een student z'n werk in met helemaal aan het eind, na de conclusie... de introductie!

Een van de docenten zit vol met dit soort verhalen. Hilarisch.

Gisteren is me uitgelegd wat nu precies de functie is van het lawaai dat de nachwaker produceert. Hij doet zijn rondes met een politiefluitje waar hij voortdurend op blaast en sleept een breekijzer achter zich aan. Ik dacht dat het was om inbrekers, dieven en ander gespuis te verjagen maar dat is niet zo. Het is een preventieve maatregel. De boodschap naar potentiele boze mannen is : "we zijn wakker, dus blijf vooral buiten de muren van de compound". En dat "we zijn wakker" geldt helaas voor iedereen. Om het uur moeten we dit oordeel ondergaan. Oordopjes helpen een klein beetje en na ruim twee weken slaap ik door de meeste nachtwakerpassages heen.

De Indiers kunnen niet geloven dat ik het lef heb om af en toe een klas over te slaan. Veel lessen gaan trager dan stroop en af en toe een les overslaan brengt je weer bij de les. Ook doen er foto's de ronde waarop ik slapend in de les ben vastgelegd. vanmorgen was ik om vier ur wakker.
Geen wonder dat ik dan om twee uur 's-middags even wegzak.Een van de Indiase profs zei: "Ik heb er geen enkele probleem mee als iemand in mijn les wil slapen. Het enige wat ik die persoon vraag is om dat staande te doen".

Nog vier nachtjes hier en een in het vliegtuig en ik ben weer thuis.

De haan van gisteren en eergisteren

Een bijzondere man

Een ongewone verkeersdeelnemer

Moet ik dit beschrijven?

Wat een schitterend, sprekend gezicht!

India, dag 15 en 16

Zondag, 06.00. De haan kraait en de plafondventilator stopt met wat het de hele nacht deed. Het is nog aardedonker en er zit niet anders op dan deze stroomstoring uit te liggen. Wat een teleurstelling. Dus niet. Helaas is de stroomstoring na tien minuten al opgelost en besluit ik om uit bed te gaan.
Na me gewassen te hebben m'n favouriete Levis 501 geinspecteerd op curryvlekken. Hoe ze er in zijn gekomen weet ik, maar ze zaten er en ze zijn bijna niet te verwijderen. Schrobben, poetsen, weken en nog eens poetsen en schrobben. Met het blote oog zie ik nu niets meer maar schijn bedriegt. Wacht maar tot hij (of is een Levis een "zij") droog is.

 

07.25, de haan kraait nog steeds. Startproblemen. Tijd om te gaan ontbijten en de rest van de dag wat te lezen, in de zon te zitten en naar de stad te gaan met wat Indiers.

 

Maandag, 09.00. Mijn eerste uur zit erop. Een vrij uur! Gisteren met wat lui de stad in geweest. Daar was weinig boeiends te beleven dus ik was alweer snel terug. In de stad kwam ik Gandhi tegen en, ook al maakt India een enorme economische ontwikkeling door, sommige fenomenen zullen jaar en dag deel blijven uitmaken van het leven in India. Temidden van de verkeerschaos loopt een koe. Met de stroom mee als een fiets zonder berijder. De koe loopt daar alsof zij precies weet waar ze naar op weg is; een soort van zondagmiddagbezoek aan de schoonfamilie.

 

20.30, de eerste studiedag zit erop. Vandaag de subjects voor volgend jaar gekozen en de boeken uit de bibliotheek gehaald. Gelukkig mag ik tien kilo extra meenemen op de vlucht naar huis.

Ik ben op en ga naar bed.