India 2 'reductie'

De eerste vijf uur van 'Theology of Worship' zit erop en mijn eerste indruk is dat het wel een okay onderwerp is. De professor ziet wel in zo'n beetje iedere punt en komma 'aanbidding' omdat de Bijbel volgens hem uiteindelijk daarover gaat. Kernpunt is dat op Gods openbaring maar een reactie gewenst is en dat is lofprijs en aanbidding. Die begrippen moeten nu nog wel 'uitgepakt' worden en ik wacht met spanning af.
Bagage nog steeds spoorloos.

India 1

Verbaast staarde ik naar de ruimte voor mijn knieen en benen. Er was echter echt iets om naar te staren: ruimte. En het was toch echt de goedkope klasse. Voordat het toestel vertrok was ik al in slaap gevallen. Een dubbele dosis reistabletten is een effectieve manier om in slaap te vallen. De taxichauffeur stelde me gerust, 'ja, ik weet waar het is,' om vervolgens na een half uur al verdwaald te zijn. Toch redden we het in twee uur en kon ik al mijn oude vrienden weer begroeten en een busje deodorant kopen. Mijn bagage is in Londen achtergebleven. Tja, dat kan gebeuren. Alles lijkt in India nog hetzelfde. Alleen bouwen ze veel sneller dan in Nederland. Een 15 kilometer lange 'overpass' dwars door en over de stad heen, doen ze effe in 30 maanden. Het voelt een beetje als thuiskomen hier op de campus. Zelfs de eigenaardig smakende, weezoete koffie heeft iets vetrouwds. Ik heb echt zin in de komende weken.

Leuk is anders

Vanmorgen wakker geworden met een knetterende hoofdpijn. Drie vluchten in het vooruitzicht verergen de smart. Via, via hoop ik, indien ijs en weer het toestaan, morgen in de namiddag in Hyderabad aan te komen. Daar wachten drie weken en 150 lesuren, Ik heb er zin in hoewel de verwachting is dat ik, hoewel een jaar ouder en verstandiger, niet zolang stil kan zitten, Het is wel veel, maar het tempo ligt een beetje te laag. Nog een uur en ik neem een dubbele dosis inslapers. Met oordopjes in en de vraag aan de stewardess om me 'met rust te laten' hoop ik op het traject Londen-Mumbai m'n kloppende hoofd te rusten te leggen en een paar uur te slapen. Reizen is nog altijd het minste onderdeel van het reizen. Het lijkt een beetje op een theatrale jammerklacht, en dat is het ook een beetje, maar ik wil toch ook even melden dat ik me bijzonder gezegend weet met een geweldige vrouw aan mijn zijde, uniek, bijzonder werk en de vrede van God, die alle verstand te boven gaat.

Op de heilige berg

De kleine profeten die je achterin het Oude Testament vindt zijn boeken die je aan het denken zetten. Vaak worden scherpe contrasten geschilderd en het is niet vanzelfsprekend dat we de schijnbaar twee gezichten van God met elkaar kunnen rijmen. De neiging is om in te zoomen op de zachtere kant van God en snel over de hardere kant heen te lezen.

Maar stel je voor dat God alleen maar een zachte, vergevende, ontfermende kant zou hebben en aan het eind van iemands leven zou zeggen dat Hij niet anders kan dan alles door de vingers zien. Ik ben dankbaar dat God de God van het recht is en dat er een dag komt dat recht gesproken wordt over onrecht, uitbuiting, moord. De werkelijkheid van het leven is dat miljoenen mensen op deze wereld in stilte of in wanhoop verlangen naar recht; slachtoffers van onderdrukking, genocide, kapitalisme, onrecht, oplichterij en ga zo maar door.

Sefanja schets in een zin een wereld waar miljarden naar verlangen: "Ze zullen weiden en rustig liggen, en niemand die ze stoort" (Sefanja 3:13). En die dag gaat komen. Daar ben ik zeker van.

Met een schijnbaar oneindig geduld wacht God en geeft de mens de gelegenheid om zich om te keren en in volledige overgave bij Hem te schuilen. Alle tegenstellingen komen bij elkaar in Christus die in staat is om allen met de Vader te verzoenen. Vandaag verbaas ik me opnieuw over dat wonder!

De Heer dienen?

Op het moment dat iemand besluit om verblijfsstatus aan te vragen in het Koninkrijk van God (door Jezus te gaan volgen of Hem aan te nemen als Redder en Heer of hoe je dit ook wil duiden) wordt deze nieuwe status toegekend als de aanvrager aan de eis die aan de inburgering kleeft, voldoet: bekering. In de Bijbel wordt er niet van een andere mogelijkheid gerept.

Aanstaande zaterdag vertrek ik naar India. Ik heb een visum dat mij voor een half jaar toegang verschaft en ik mag totaal twee keer in- en uitreizen. Ik word geen Indiër. Ik blijf Nederlander. Ik draag mijn Nederlanderschap met me mee zolang ik een Nederlands paspoort heb. Om Indiaas staatsburger te worden zou ik een proces van bekering door moeten maken en, onder andere, mijn Nederlandse burgerrechten herroepen. Die gelden dan niet meer. Ik word Indiër met alle rechten en plichten die die transitie met zich meebrengt.

Eenmaal in dat Koninkrijk van God, draag ik mijn nieuwe status altijd met me mee. Of ik nu naar fitness ga, boodschappen doe bij "Bas", mijn werk bij Operatie Mobilisatie doe, echtgenoot, vader, broer en buurman ben, uitga, vakantie vier, en noem maar op.

"De Heer dienen" wordt gemakkelijk verward met het jezelf geven aan christelijke activiteiten. Sommigen zeggen bijvoorbeeld dat ze de Heer graag full time willen dienen als ze aangeven voor OM, Agape, JmeO, Open Doors, Youth for Christ, Campus Crusade, Navigators, ECM, AWZ (om er een paar te noemen) te willen gaan werken. Indirect wordt hiermee gecommuniceerd dat het leven dat nu wordt geleid minder in dienst van de Heer zou staan. En dat is, vanuit het Koninkrijksperspectief, een absurde gedachte. Die tweedeling, waar ik gisteren aan refereerde, heeft zich diep in het denken van de Westerse mens genesteld. Om daarvan af te komen is een andere manier van kijken nodig. Dat is een proces dat begint bij de erkenning dat iemand ver- of bijziend is; het leven en de activiteiten, bewust en onbewust, voortdurend aan het indelen is in de vakjes "God" en "Wereld." Vervolgens de erkenning dat het nieuwe paspoort altijd en overal wordt meegedragen, ongeacht wat men doet.

As truly as every plant has a root, so does a principle hide under every manifestation of life. These principles are interconnected and have their common root in a fundamental principle; and from the latter is developed logically and systematically the whole complex of ruling ideas and conceptions that go to make up our life and worldview. (Abraham Kuyper, Christianity: A Total World and Life System)

"Washerisme"

Regelmatig worden uitspraken van Paul Washer geciteerd in artikelen, of gepubliceerd in de media. Paul heeft een passie om mensen in het reine te zien komen met hun Schepper. Daar kan ik me helemaal in vinden. Ik deel die passie en herken me wel in zijn (s)preekstijl. Waarom irriteert hij me dan zo? Omdat er zaken zijn waarvan ik me moet bekeren? Omdat hij het scherper zegt dan ik zou durven?

Vanmorgen las ik op het Christelijk Informatie Platform een artikeltje met daarin enkele van zijn uitspraken. Ik stelde mezelf opnieuw de vraag waarom mijn stekels overeind gaan staan als ik ze lees. Omdat het nog vroeg was en de krant nog niet door mijn brievenbus naar binnen was geschoven had ik de tijd om daar eens op te reflecteren. En, ik ben eruit.

Hij zegt bijvoorbeeld, "Het doel is om de hele week anderen de glorie van God te tonen. Dan zegt u: 'Maar hoe doe ik dat met alle activiteiten doe ik heb?'" Het artikel vervolgt, "Washer wijst op de wijze waarop kinderen worden opgevoed. 'Realiseer u dat uw kinderen voor God moeten verschijnen. Zij zullen worden zoals u bent. Iedereen in uw gezin is druk. Waarom toont u geen berouw en dient u niet de Heer?,' aldus de voorganger".

Waar ik me aan stoor is het dualistische denken dat aan deze gedachten ten grondslag ligt. Activiteiten zijn, in termen van "hoger" en "lager" van de lagere soort. Lager staat dan voor het wereldlijke, ongeestelijke en seculiere, en hoger staat voor het hemelse, geestelijke, contemplatieve leven. De gedachte is dat we zoveel mogelijk af moeten van de lagere dingen in ons leven en deze inruilen voor de hogere: weg met de activiteiten en je richten op het dienen van God.

En ja, het kan heel goed zijn dat mensen van wat activiteiten af moeten omdat er gewoon teveel van zijn waardoor het gezinsleven en de opvoeding van de kinderen in de knel komt.

Maar de kern van de zaak is niet dat we ons moeten bekeren van al die activititeiten en in plaats daarvan de Heer dienen, zoals Washer impliceert, maar dat we IN die activiteiten de glorie van God tonen.

Zoveel christenen lijden onder deze ongezonde tweedeling in hun leven omdat hen nooit geleerd is dat hun getuigenis in alle facetten van het leven geïntegreerd is. Werk is geen noodzakelijk kwaad, ontspanning, hobby's, vakanties zijn geen aspecten van het leven die zich slechts afspelen in de periferie van het dienen van God maar door God gegeven zaken waarin we volop Christus kunnen laten zien.

Verzoening met God door het geloof in Christus gaat verder dan ons zielenheil en raakt alles in ons leven. Het maakt een eind aan de talloze tweedelingen in onze levens: Christus in alles.

Ernie's 'geestelijk/denkende' zelf werd zo ziek van

zijn 'vleselijke/functionele' zelf dat hij zijn hoofd

aan een touwtje moest vastmaken om te

voorkomen dat het zou ontsnappen.

Asterix en het koninkrijk (5): effectief wapen.

Vorige week las ik over een zichzelf tot apostel verheven man die een relatief (binnen de grenzen van zijn geestelijke LegoLand) succesvolle "bediening" runde totdat hij zich op glad ijs begaf door polygamie te gaan promoten. Wat Google graafwerk verder concludeerde ik dat hij wel moest. Naast de relatie met zijn wettige echtgenote snoepte hij nog van een ander bloempje; een "aanbiddingsleidster" die hij in LegoLand had leren kennen. Na de ontmaskering gaat meneer gewoon door, verandert de naam van zijn bedrijf en past zijn naam enigszins aan zodat het op zich transparante bedrog modderige draai krijgt.

Ook las ik een boek waarin een predikant schrijft dat hij zijn theologie aan moest passen nadat hij verliefd was geworden, en een relatie begonnen, met een vrouw die niet zijn vrouw was.

De Romeinen hadden ook in de gaten hoe je een in principe onoverwinnelijk volk ten val kunt brengen: "Niet de kracht van wapenen maar die van geld, seks en macht." In "Asterix en Latraviata" wordt ingespeeld op de zwaktes van de mens en opnieuw met bijna succes!

Nu wil ik niet voorstellen dat we de sterke biologische krachten, die ons mens maken, negeren. Gegeven de juiste omstandigheden heeft ieder mens het potentieel om sterke voornemens en moreel hoogstaande principes naast zich neer te leggen en voorrang te geven aan passies.

Het was de apostel Paulus die waarschuwde dat wie meent te staan erop toe moet zien dat hij niet valt. In dit Asterix verhaal vinden we opnieuw een illustratie van een Koninkrijksprincipe. De sterke gemeenschapszin maakt dat het persoonlijke probleem van een inwoner een collectief probleem wordt. En dat laatste is een van de grondregels van Gods koninkrijk.

Het is onder andere de geïsoleerde positie waarin leiders zich weten te manoeuvreren die hen ontvankelijk maakt voor moreel verval en hen de waan aanpraat dat ze anders zijn; zich in een uitzonderingspositie bevinden en derhalve op meer clementie van Boven mogen rekenen. Daarnaast maken ze het christelijk getuigenis tot een aanfluiting. Als je enerzijds hoge morele principes predikt en tegelijkertijd voor jezelf een uitzondering maakt is het rendement op het getuigenis altijd negatief.

Doe ik het goed?

De afgelopen week een aantal keer het boek Micha gelezen. Het is een wat deprimerend boek en de kans is dat, als je al niet veel vertrouwen in de mens hebt, je dat na het lezen van Micha helemaal kwijt bent, of zelfs op -15 uitkomt. Temidden van alle ontrouw, onrecht, uitbuiting, afgoderij en onderdrukking en een godsdienst die gereduceerd was tot routinematig offers brengen (als dat al gebeurde), maakt de profeet duidelijk dat God niet gunstig gestemd kan worden door het offerquotum op te krikken of misschien wat zwaardere offers te brengen (je eigen kinderen bijvoorbeeld).

Dit is wat God vraagt: Recht doen, trouw liefhebben en nederig wandelen met God (6:8). Hij wil zichzelf, zijn wezen, zijn karakter terug zien in het leven van zijn schepselen. Zijn verbond met zijn volk kon worden samengevat in twee woorden: Leven en Vrede. Dat wil Hij on ons kwijt zodat wij het weer aan anderen kunnen doorgeven.

Maar dat wil ik toch ook? Iedereen toch? Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die geen leven en vrede willen.

Toch, de praktijk wijst anders uit. Het grootste obstakel tussen waarachtig leven en vrede is de mens zelf. Het kan best zijn dat, diep weggestopt een verlangen naar leven en vrede sluimert maar de zelfverrijking, zelfhandhaving en hebzucht krijgen in de levens van zovelen om voorrang. En winnen maar al te vaak.

• Ik kan vandaag recht doen door me bewust in te zetten voor de zwakkeren en kansarmen in de samenleving.
• Ik kan besluiten om betrouwbaar te zijn. Mijn beloftes na te komen. De waarheid te spreken.
• Ik kan besluiten dat God groot is, en ik heel klein, en vervolgens mijn leven overeenkomstig inrichten. Zonder Hem geen leven. Nederigheid betekent dat Hij het voor het zeggen heeft en dat wat Hij wil, mijn wil wordt.

Brood (5-5)

Geef Ons Nu Brood

BROOD

Protestantse gelovigen hebben de neiging om alles wat in de Bijbel staat geestelijk uit te leggen. Brood zou over geestelijk voedsel gaan. Jezus zegt toch “Ik ben het brood des levens, wie tot Mij komt, zal nimmermeer hongeren en wie in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten” (Joh. 6:35).

Hier gaat het over brood. Gewoon brood.

Ons brood. Weet je dat wij tot de 10% van de mensen behoren die 90% van de middelen die de aarde prijsgeeft gebruiken en menen er recht op te hebben. We werken er immers hard voor.

90% van de aardbewoners moet het met de overige tien procent doen.

Daarom sterven er iedere dag 30.000 kinderen onder de vijf jaar aan ziektes die op te lossen zijn.

Ander voorbeeld. Brood willen we graag wegspoelen met een glaasje water. Toch?

• 80% van alle ziektes en sterfgevallen zijn gerelateerd aan het gebrek aan veilig drinkwater

• Iedere dag sterven 6000 mensen in ontwikkelingslanden (2,2 miljoen p.j. waarvan het groot-ste deel kinderen). De directe reden: geen schoon water.

• Een miljard mensen kan de armoedespiraal niet doorbreken omdat o.a. vrouwen het belang-rijkste deel van hun tijd doorbrengen met het verzamelen van veilig drinkwater.

• Per jaar geven we 46 miljard dollar uit aan flessen water (omdat we hat water uit de kraan niet goed genoeg vinden, of water met een smaakje prefereren!)

• Een vijfentwintigste deel daarvan (1,7 miljard) op jaarbasis zou genoeg zijn om het water-probleem op te lossen!

De trieste werkelijkheid is dat de kerk meer geïnteresseerd is in het opwaarderen van haar eigen water- en broodkwaliteit dan dat ze zich inzet voor hen die helemaal geen water hebben!

Hoe kun je voor jezelf vaststellen of je in het geloof bent? Ik heb de laatste tijd wat preken beluisterd en merk dat de nadruk toch wel heel erg ligt op het aannemen van Jezus als je persoonlijke verlosser. En het is waar. De Bijbel zegt dat we alleen behouden kunnen worden door ons vertrouwen op Jezus te stellen. Het bewijs dat iemand opnieuw geboren is, is echter te zien aan het feit dat hij of zij niet langer met zichzelf bezig is maar vooral met de ander! In Matteüs 25 lezen we over hoe Jezus de mensen aan het eind van de tijd in twee groepen scheidt. Waar wordt het oordeel op gebaseerd? De mate waarin men zich voor de ander heeft ingespannen. De groep die het Koninkrijk binnengaat zijn zij die van zichzelf niet eens door hebben dat ze het deden. Waarom niet? Omdat de Heilige Geest de mens verandert van een ik-mens in een ons-mens.

Wat ben jij? Ik of Ons?

Een “ons” mens adopteert een of meerdere kinderen (in ieder geval op afstand), doet bewust met minder zodat een ander die nog minder heeft, ietsje meer heeft.

Een “ons” mens spant zich in om het brood te laten vergezellen van een boodschap over het Le-vende Brood.

Misschien een goed idee voor het nieuwe jaar. Sponsor een kind voor zes Big Mac Meals per maand bied je een kind in Oeganda onderwijs, kleding en een toekomst. Klik hier.

Nu (4-5)

Geef Ons Nu Brood

NU

Heden en Dagelijks zijn de woorden die Jezus gebruikt. Een stukje verderop wordt dit wat verder uitgepakt als Jezus spreekt over bezorgdheid waarbij Hij de bekende uitspraak doet dat we ons niet bezorgd moeten maken tegen de dag van morgen want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad (6:34).

Wat voor gevolgen zou het hebben als Jezus ons geleerd had om te bidden “Geef ons heden ons brood voor de komende zes maanden”. De belijdenis van afhankelijkheid zou al snel naar de achtergrond verdwijnen.

Ook vinden we hier de link met het Koninkrijk. “Uw koninkrijk kome” (:10) en “Zoekt eerst Zijn koninkrijk” (:33).

De zorg van God voor zijn kinderen is gekoppeld aan onze zorg voor Zijn koninkrijk. En in dat ko-ninkrijk gaat het dus om “ons brood” en in dat koninkrijk gaat het om het “hier en nu”. Dit element van het koninkrijk wordt vaak over het hoofd gezien.

De wereld houdt zich bezig met overmorgen. Het Koninkrijk van God houdt zich bezig met vandaag.

Hoe zit het dan met onze toekomstgerichtheid. Zijn het niet juist de christenen die geneigd zijn om het hier en het nu ter veronachtzamen omdat alleen de toekomst telt?

Wat zegt Paulus over dit soort dilemma’s? Rom. 6:22 “Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven”. Hij heeft zoiets van ‘dat eeuwige leven heb je, maak je daar maar niet al te druk om. Waar je je nu op moet richten is je heiliging; leven in overeenstemming met de principes van het koninkrijk.

Koninkrijkspraktijk is dat als je bidt zoals Jezus het wil, dat ‘ons’ een veel bredere betekenis krijgt dan de mensen die direct om je heen staan of leven.

Waar zie ik vandaag een tekort en wat kan ik daaraan doen?