De hommel

E. Stanley Jones schrijft in Op Iederen Weg Christus (H.J. Paris, Amsterdam, 1930),

"Ik heb eens zitten kijken naar een hommel die telkens weer aanvloog tegen een ruit. Hij spande al zijn krachten in om er door heen te komen, maar viel ten slotte uitgeput neer op de vensterbank. Het raam stond op een kier en dus kon hij er onderdoor kruipen en kwam zoo in de vrije buiten­lucht. Slechts als we onze eigengerechtigheid prijsgeven en vallen in de handen van de Almachtige Genade wieken onze zielen op naar de Vrijheid."

Ik vind dit een mooi voorbeeld van hoe we als mensen naar vrijheid verlangen, deze zelfs kunnen zien en proeven zonder te weten hoe we er kunnen komen. De hommel ontdekt de weg naar de vrijheid op het laagste punt, aan het eind van zijn krachten. Dat is geen algemene regel voor de mens want er zijn er ook die de weg vinden door de zaak eerst eens goed te bestuderen om vervolgens rechtstreeks op de deur naar de vrijheid aan te vliegen. Maar vaak gaat het wel op, "wie zijn leven verliest, zal het vinden."

Nieuwsbrief

Hierbij onze meest recente nieuwsbrief. Inkt is nog nat!

Meer zeggen dan je zegt

Vanmorgen las ik op het Christelijk Informatie Platform een bericht over een conferentie die de toereikendheid van de Schrift bepleit. De huidige malaise in de wereld en de bezoedeling van bijna elk aspect van Amerika (maar het kan net zo goed gezegd worden van Europa dat zich als een braaf hondje aan de leiband van de VS laat meevoeren) wordt geweten aan het loslaten van deze toereikendheid. Impliciet wordt er meer gesuggereerd: voor de huidige malaise, toen het goed ging, hield men dus wel vast aan de toereikendheid van de schrift? Het is een logica die niet werkt; gewoonweg niet waar kan zijn.

• Stelling A: De huidige toestand in de Verenigde Staten is het gevolg van het loslaten van de toereikendheid van de Schrift.
• Stelling B: De vorige toestand in de Verenigde Staten is de vrucht van het vasthouden aan de toereikendheid van de Schrift.

De "vorige" toestand in de Verenigde Staten heeft onder andere het kapitalisme, economische en militaire suprematie, sociale ongelijkheid, individualisme en autonomie gebracht; een aantal voorbeelden van zaken die binnen de toereikendheid van de Schrift scherp veroordeeld worden.

Terugkeer naar de toereikendheid van de Schrift is noodzakelijk om voor de zuiverheid van de kerk, de suprematie van het Evangelie en het voortbestaan van de christelijke beschaving te zorgen.

Maar het zijn de duizenden verschillende denominaties die binnen diezelfde context van de toereikendheid van de Schrift al duizenden jaren van mening verschillen over wat een zuivere kerk, de suprematie van het Evangelie en een christelijke beschaving is.

Op het moment dat je het volgen van Jezus in een leerstelling wil persen gaan er lijken vallen. De kerk heeft daar al eeuwenlang ervaring mee een historie de de huidige volgelingen van Jezus het schaamrood op de kaken dwingt!

Zuiverheid, suprematie en voortbestaan; grote, pretentieuze woorden die een verlangen verwoorden naar een wereld waarin mensen leven die met God en elkaar verzoend zijn. Maar de werkelijkheid is dat we in een wereld leven vol met mensen die lijden aan ontoereikende inzichten, ideeën en interpretaties.

Jezus kwam niet om een bundel dogma's te deponeren maar om te laten zien hoe God het leven bedoeld heeft. Hij heeft de wereld geleerd dat er binnen het ontoereikende systeem en denken van de wereld een leven mogelijk is in Zijn koninkrijk. Dat is een levensstijl.

Het impliciete idee dat we door de toereikendheid van de Schrift te omarmen toegroeien naar een "nieuwe tijd" waarin niet de levensstijl van Jezus centraal staat maar de interpretatie van Sola Scriptura door een man die al heel lang dood is en wiens naam met een C begint, valt volgens mij buiten de openbaring en de bedoeling van de toereikende Schrift.

Verkeerde krant

Voordat ik in Brussel Centraal op de trein naar Rotterdam stap nog snel even een gratis krant van de stapel Metro's gegrist en in mijn tas gestopt. Na mezelf geïnstalleerd te hebben pak ik de krant en sla hem open. Iets klopt er niet. De taal. Het is in het Frans. Dat betekent dat mij slechts de Sudoko rest. Die is internationaal maar helaas voor beginners en is in 60 seconden gemaakt. Geen uitdaging.

Dan maar weer naar Soren Kierkegaards Vrees en Beven.

Even daarvoor met een kenneis gelunched in Maison Cirio aan het Beursplein in het centrum van Brussel. Dit in 1886 gebouwde cafe/restaurant is een bezoekje waard. De tijd heeft daar stil gestaan. Normaal heb ik daar niet zo'n oog voor maar de atmosfeer hier ademt geschiedenis.

Vandaag vooral bezig met het ingrijpen in een situatie die een schoolvoorbeeld is van hoe je mensen je organisatie uitjaagt met als bonus een leven lang negatieve reclame voor je club.

Vrees en Beven

Ja, dat ben ik aan het lezen; Vrees en Beven van Soren Kierkegaard. Je moet er wel je koppie bijhouden en langzaam lezen. Zwangere zinnen die het bijna allemaal verdienen om ontleed en geïnterpreteerd te worden.
Hij stelt dat de filosofen hun doel een beetje zijn voorbijgeschoten. Als je aan alle getwijfeld hebt, wat ga je dan vervolgens doen? Dan ga je nog verder. Maar hoe ziet dat verder er dan uit? Hij refereert aan Descartes die zich, volgens Kierkegaard, van andere filosofen onderscheidt door vast te houden aan het geloof: de openbaring van God overstijgt alle andere waarheden die filosofie en wetenschap ontdekken, en is het ankerpunt voor ieder schepsel. Als je dat loslaat, heb je niets meer; is het allemaal lucht.
Misschien zou Descartes het vandaag zo zeggen; "als je aan alles hebt getwijfeld en er valt echt niets meer te betwijfelen blijft alleen maar geloof over." Een geruststellende gedachte dat als je alle laagjes van twijfels hebt weggepeuterd, je tot je verbazing geloof vindt!

De Code

Gisteren gewerkt aan de Code of Good Practise. Die Code beschrijft hoe we op een goede manier voor elkaar kunnen zorgen. Raar eigenlijk dat dat nodig is in een organisatie waarin volgelingen van Jezus werken. Deze zouden toch het toonbeeld moeten zijn van nederigheid, zorg, het belang van anderen voorop stellend, liefdevol de ander aanvaardend, en vul de lijst maar aan met wat voor "softe" eingenschap je kunt bedenken? De praktijk is weerbarstiger. Aan het eind van deze vruchtbare dag kreeg ik een telefoontje van iemand die me inlichtte over (weer) een disfunctionele situatie waarin teamleden het helemaal gehad en gezien hebben met hun leider. Het klonk alsof de betreffende leider door het lint is gegaan of dat er ergens een foute toetsencombinatie is ingedrukt. Actie is vereist, dat moge duidelijk zijn. Ik was toevallig samen met onze internationale directeur aan het eten zodat we meteen konden overleggen wat er gedaan moet worden. Vanmorgen bellen we samen de regiodirecteur op. Die moet meteen in actie komen en ingrijpen. Vannacht wakker gelegen. Allerlei bizarre scenario's (van het kielhalen van tot en met moord op de betreffende leider) spelen door mijn hoofd. De slachtoffers zijn altijd welwillende mensen die komen om God te dienen en belanden vervolgens in een horrorfilm. Dat kan en mag niet bestaan.

na de stilte

Deze week was de meest blogluwe week sinds ik begon the bloggen in Maart 2007. Gewoon geen zin. In niks. Vandaag weer "up and running". Vanmorgen gepreekt in de Brandy en nu op weg naar Engeland waar ik de komende twee dagen met de afdelingshoofden Personeel en Training werk aan de "Code of Good Practise", ook wel "The Code" genoemd.

Naarmate activiteiten toenemen, gaat mijn energieniveau ook omhoog. Preken is puur adrenaline. Ik dacht een eenvoudige boodschap te hebben over "Alle Mag," maar bleek voor sommigen toch enigszins provocerend te zijn. Als Paulus ingaat op de legitimering van verkeerd gedrag van sommigen in de gemeente onder de noemer "alles is mij toegestaan," heeft hij daar een dikke MAAR achtergezet. Het is waar, maar...

De vrijheid van de gelovige wordt ingezet om God en medemens lief te hebben en te dienen en niet om te zwelgen in het 'zelf.'

Als je God en de ander als uitgangspunt neemt bij het nemen van beslissingen (God wordt verheerlijkt en de ander wordt er door opgebouwd) gaat het 'zelfbrilletje' vanzelf af. De mens draagt van nature een brilletje met spiegels aan de binnenkant. Dat kan lang goed gaan, maar op een gegeven moment loop je helemaal vast. Met jezelf als referentiepunt is drama de uitkomst. Jezus geeft ons een nieuw brilletje. Hij verandert ons hart en helpt ons om scherp te stellen op God en de ander. Dat kijkt al een stuk beter.

Snipperen

snipperen

´ snip - pe - ren

( snipperde, h. gesnipperd)

1 in kleine stukjes scheuren; snippers maken;

2 een snipperdag of snipperdagen opnemen

Deze week lijkt een 'blogluwe' week te worden. Voor het eerst sinds jaren ben ik zowaar verkouden geweest. Niet snip, maar gewoon vervelend. Starend naar de stapel werk op mijn buro en de eindeloze takenlijst kan ik mezelf er niet toe bewegen om toe te slaan. Het overheersende gevoel is vooral "who cares?" Ik organiseer en rubriceer mijn stapel en doe de herschikte papierwinkel in transparante mapjes. De stapel ziet er nu beter uit. Recht en gelukkig. Aan vijf projecten tegelijk werken is toch wel te doen? De takenlijst die me uitdagend aanstaart, tart me; wie of wat merkt er iets van als geen van deze taken ooit wordt uitgevoerd? Ik besluit de vraag te negeren: "who cares?"

Ik ben niet ziek en ook niet gek. Ik ben versnipperd. Snippertje hier, snippertje daar; wanneer is mijn werk nu eindelijk klaar?

Dan maar iets dat niet teveel denkwerk vereist. Maar wel een tekenprogramma. Ik vind een programma, download de gratis versie en kan aan de slag met het vertalen van "A best practise model of Member Care" naar het Nederlands. Hieronder het resultaat. Nu de uitleg nog. Maar dat snippertje kan wel tot morgen wachten. Vandaag een voorstel schrijven voor de Member Care voor OM Nederland. Daar is trouwens al een berg werk voor verzet maar dit voorstel gaat over de zorg voor de werkers in Nederland. Maar nu eerst een snippertje koffie.

Armenverzorger

Af en toe maak ik de kruiswoordpuzzel in de krant. Om 05.52 hoorde ik de brievenbus klepperen. De Volkskrant werd bezorgd. De maandageditie is vaak een dunnetje waarvan de helft meteen de oud-papierbak in kan omdat het verslagen sportevenementen bevat. Wat mij betreft is dat zonde van het papier.

1 verticaal vroeg om een ander woord voor "armenverzorger". Die lag niet echt voor de hand maar de extra letters die juist horizontaal ingevulde synoniemen opleverden, gaf de oplossing. Men was op zoek naar een "diaken". Meteen flitsten de portretten van de mij bekende diakenen vanuit mijn databank tevoorschijn. Chris, Rachel, Leontien, Andreas, Cors... Ik associeer deze lieve mensen nu niet meteen met armenverzorgers. Maar wel met "goed aangeschreven staan en vol van de Geest en van wijsheid" (Handelingen 6:1-7).

Het verbaast me hoe gezonde, bijbelse modellen en principes in de loop van de geschiedenis verworden tot karikaturen. De eerste diakenen waren geen armenverzorgers maar werkten in de logistiek. Hun taak was om slimme distributie-oplossingen te ontwikkelen op basis van gelijkwaardigheid. Een soort van bagageafhandeling zoals dat op Schiphol gebruikt wordt, maar dan sneller, beter en menselijker.

Ik ben dankbaar voor diakenen en oudsten die de kerk dienen. Ze maken dat ik me rijk voel. En ik ben niet eens arm!

Bijna ontilbaar

Lichtelijk geagiteerd baan ik me een weg door de eerste vijftien hoofdstukken van 1 Kronieken; Piet is de zoon van Klaas is de zoon van Jan die een moeder had die Klazien heette. Het zijn wat mij betreft de zwaarste boeken van de Bijbel. Voor een historisch besef onmisbaar maar het komt de leesbaarheid niet ten goede.

Zonder geschiedenis heeft het heden geen, en de toekomst nauwelijks betekenis. Om te kunnen bepalen waar je heengaat moet je allereerst kennis hebben van het hier en het nu. Dat hier en nu 'drijft' op haar eigen geschiedenis.

Zonder de "zware" genealogieën zouden we geen besef hebben van de trouw van God. Die wordt namelijk door de geslachten heen zichtbaar en, omdat deze trouw constant is, schept het vertrouwen in en verwachting voor de toekomst.

De Doulos heeft een geschiedenis. Bijna 100 jaar oud. Toen ik geboren werd voer dat schip al tientallen jaren over de wereldzeeën en was het geschiedenis aan het verzamelen. Het schip kan niet praten maar als het dat wel zou kunnen, zou de verbazing en verwondering over het feit dat ze vandaag nog dienstbaar is alleen maar groter worden. Nu gaat het doek vallen, althans voor haar huidige bediening. De kans dat ze gesloopt gaat worden is m.i. zeer klein. Doulos zal eerder als museumstuk nog jaren bezoekers trekken omdat de mens gefascineerd is door geschiedenis. Zonder het misschien met zoveel woorden te zeggen is er in ieder mens een eerbied en respect voor de geschiedenis omdat we diep van binnen weten dat zonder dat, wij nu niet zouden zijn.

Kijk hier naar een filmpje over het werk van de Doulos