Open brief aan God

Beste God,

Hier beneden is men druk doende om vast te stellen of U de wereld nu wel of niet in zes echte dagen heeft gemaakt. Die discussie had U best wel kunnen voorkomen door wat specifiekere informatie door te spelen naar de Bijbelschrijvers. Nu moeten wij het maar uit zien te vogelen. Congressen, studies en conferenties worden georganiseerd en hele knappe mannen opgetrommeld om hun interpretatie van wat er nu precies gebeurde aan Uw mensen te verkopen. Ik wil niet pessimistische zijn, maar ik denk niet dat we er uit gaan komen.
Nu vraag ik me af of U het heel erg vindt als ik zeg dat het mij niet zoveel kan schelen of het nu zes dagen waren, zes periodes of zes wat dan ook. Ik hoop dat het mij niet te zwaar wordt aangerekend. U moet toegeven dat U zelf wel aanleiding heeft gegeven tot deze discussie. In de eerste hoofdstukken van Uw boek is er best wel wat verwarring en er zijn hiaten in het manuscript. Wilt U daar misschien mee zeggen dat het U ook niet zoveel kan schelen of we nu wel of niet in een jonge aarde die in exact zes dagen is geschapen en dat het U er meer om te doen is dat we geloven dat U degene was en bent die het initiatief hebt genomen? Dat U sprak en het was er? Met dat laatste heb ik niet zoveel problemen.
U heeft ook tot mij gesproken, 31 jaar geleden. En opeens was het er: Nieuw Leven in Uw zoon Jezus Christus.
Misschien dat de schepping ook een beetje verliep zoals het bij mij gaat; U spreekt en het staat er. Maar U weet veel beter dan ik dat we er daarmee nog niet zijn. U neemt Uw tijd met mij. De nieuwe schepping die U in mij tot leven riep heeft best wel veel tijd nodig om te rijpen.
Maar goed, nu trek ik al conclusies en daar gaat het niet om.

Wat me bezighoudt is dat wij, Uw kinderen, ons niet zoveel lijken aan te trekken van alle andere woorden die U in Uw boek heeft gesproken. Sommige van die woorden zijn zelfs met de grootst mogelijke moeite niet voor tweeërlei uitleg vatbaar.
U zegt dat we de wereld in moeten gaan om volgelingen van U te maken. Over het algemeen blijven we gewoon lekker thuis zitten.
U zegt dat we ons in moeten zetten voor de wezen en de weduwen (Uw volgeling Jacobus zegt zelfs dat dat de ware Godsdienst is) maar in de praktijk zijn we liever met onze eigen (geloofs)ontwikkeling bezig.

Ik wil U niet te lang ophouden maar zou het zo kunnen zijn dat we met die discussie over hoe de schepping nu precies tot stand is gekomen een serieus rookgordijn over onszelf hebben uitgeroepen dat ons nog meer afhoudt van de opdracht die U gaf om allereerst U lief te hebben en vervolgens onze buren zoals we ook van onszelf houden.

Vergeeft U mij en m'n medebroeders en zusters alstublieft en helpt U ons om net zo gemotiveerd te zijn om over het liefhebben van de wereld na te denken; de wereld waar Uw zoon voor stierf?

Groetjes, Jan

Liefdevolle klappen

Lees onze meest recente nieuwsbrief

In plaats van zoiets als "Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen", overviel mij een sterk honkbalknuppelgevoel toen Ellen thuis kwam en vertelde dat ze klappen had gekregen van vier Marokkaanse tieners. Op zo'n moment verdwijnen alle gevoelens van genegenheid, bewogenheid en begrip en gaat de knop om. Niet erg christelijk, ik weet het. Een bovennatuurlijke ervaring die m'n gevoelens van haat en wraak deed wegsmelten en daarvoor in de plaats een warm, vergevingsgezinde houding mijn deel werd, bleef ook uit.
Aangifte doen bij de pliesie, doen we maar niet. Al zouden deze jongeren al 'gepakt' worden, de fluwelen handschoenen aanpak van onze vaderlandse dienders, en met name de slappe en onrechtvaardige wetgeving, ontneemt je bijvoorbaat al de moed en de energie om de tocht naar het pliesiehok te maken. Martha heeft wel een poging gedaan maar in Overschie zijn ze gedurende het weekend dicht.
In mijn verbeelding zag ik mezelf mijn fiets als wapen gebruiken (pepperspray, steekwapens en schietuig is verboden maar volgens mij is er geen, of weinig jurisprudentie over het gebruik van een fiets als wapen). Een Gazelle is een stevige tweewieler die wel vier tieners aankan.
Er zijn adressen in Nederland waar je de illegale pepperspray kunt kopen en ik denk er sterk over om een flesje voor Ellen en Moniek aan te schaffen. Ook niet errug christelijk.
Het alternatief is dat we deze vier jongens opsporen en dan een gezellig gesprekje met ze aangaan, misschien zelfs vrienden met ze worden.
Goed, ik weet het ook niet. Wat ik wel weet is dit: als in voorkomende gevallen mijn hemelse Vader niet bovennatuurlijk ingrijpt, sta ik niet voor mezelf in.
Misschien dat ik een confrontatie tussen fiets en tieners nog een beetje een draai kan geven: "ik deed het uit liefde want zoals we allemaal weten kan liefde best wel hard zijn".

Het kan dus nog wel

Lees onze meest recente nieuwsbrief

Gisteren vertrok ik om 05.25 richting Emmeloord. En: geen file onderweg. Om 07.00 bij Van der Valk aangekomen ontbeten en bijgepraat met Douwe over mijn betrokkenheid bij OM Nederland. Omdat ik technisch bij OM Internationaal werk maar m'n financieen via OM Nederland lopen en ik ook in Nederland woon is het logische dat ik me zo goed en zo kwaad als dat kan ook inzet voor OM Nederland. Dat is best wel eens lastig omdat de tijd die ik ervoor heb beperkt is. Nu ik dit jaar ook nog eens beduidend minder op de zondagen spreek (hetgeen ook een representatief karakter heeft) is de betrokkenheid dit jaar maar dunnetjes.

Over ruim een week komt de LOGOS HOPE naar Nederland. Jawel! De eerste twee havens die ons nieuwe schip aandoet zijn Nederlandse! Harlingen en Scheveningen. Er is geen tijd geweest om uitgebried promotiewerk te doen dus we zullen het vooral van mond op mond reclame moeten hebben om het werk van dit giga schip onder de aandacht te brengen. Zie ook onze website http://www.nl.om.org

Onderweg

Lees vandaag onze meest recente nieuwsbrief

Ik moet het er toch weer even over hebben..

Vorige week reed ik in mijn Oldtimer naar het Noorden des lands om op een conferentie te spreken. De aanwezigen, waarvan 99% de zestig was gepasseerd, zongen uit volle borst uit de zogenaamde “Johan de Heer bundel”. Ik kende slechts een van de uitgekozen liederen. Nu is er in kerkelijk Nederland een voortdurende en nimmer dovende discussie over uit welke bundel het best gezongen kan worden. Mijn probleem met de Johan de Heer bundel is dat vrijwel alle liederen op de toekomst gericht zijn en vanuit een persoonlijk gevonden zielenheil omhoog worden gezongen. De hippe Opwekkingsbundel heeft daar ook wel iets van maar is een tikkeltje meer op “hoe goed ik me nu voel”gericht. Eerlijk gezegd kan er volgend mij nog niets tippen aan de aloude berijmde psalmen, bij voorkeur op hele noten gezongen zodat zelfs de meest a-ritmische gelovige mee kan zingen. Alles duurt immers even lang en je mag gerust twee keer ademhalen in een zin. War het me even om gaat is het poëtische gehalte. Probeer dat maar eens te evenaren. Kijken eens naar een stukje uit Psalm 1:

Welzalig hij, die in der bozen raad,
Niet wandelt, noch op 't pad der zondaars staat,
Noch nederzit, daar zulken samenrotten,
Die roekeloos met God en godsdienst spotten;
Maar 's Heeren wet blijmoedig dag en nacht
Herdenkt, bepeinst en ijverig betracht.

Want hij zal zijn gelijk een frisse boom,
In vetten grond geplant bij enen stroom,
Die op zijn tijd met vruchten is beladen,
En sierlijk pronkt met onverwelkte bladen.
Hij groeit zelfs op in ramp en tegenspoed.
Het gaat hem wel, 't gelukt hem wat hij doet.

Dat is toch prachtig! Samenrottende heidenen en in vette klei gefixeerde gelovigen.
En, nog belangrijker, het is heel erg dichtbij de oorspronkelijke bijbeltekst geschreven.
Hieronder de muziek (de hippere, iets melodieuzere versie)

Een puzzel

Het vinden van voordelige vluchten neemt veel tijd in beslag. Zo ben ik vanmorgen al drie uur bezig met het vinden en boeken van vier vluchten en ik ben er nog niet helemaal uit. Een beetje shoppen scheelt al gauw enkele honderden euro's en je komt gekke dingen tegen. Met de KLM naar Santiago (Chili) kost vanaf Amsterdam vele honderden euro's meer dan dezelfde vlucht vanuit Engeland. Dat is vreemd want je zou zeggen dat dat duurder zou moeten zijn omdat je dan twee extra vluchten hebt. Ik kom bijna in de verleiding om vanuit Engeland te vliegen maar uiteindelijk is dat een hoop gedoe omdat ik dan eerst naar Engeland moet vliegen. En met die rare Nederlandse 'tax' loopt ook dat weer aardig in de prijzen. Bovendien is een extra vier vluchten (naar en van Engeland en dat twee keer aan beide kanten van de reis) een behoorlijke tijdsd en energie investering.

Gisteren eend gegeten. Dat staat me net zo tegen als paard, kikkers of slakken eten. Ja, ik weet dat het tussen de oren zit maar dat wil niet zeggen dat je je er makkelijk overheen zet. De lunch werd aangeboden door een collega uit India die gisteren in Utrecht zijn promotieonderzoek verdedigde en z'n doctor's bul haalde.

Het lijkt wel dat hoe chiquer het restaurant, hoe minder je te eten krijgt en hoe exotischer het menu. Gelukkig zat er ook een blaadje groente bij de maaltijd. Dat is overigens meer symbolisch dan maagvullend. Twee glazen wijn erbij helpt echter om wat minder kritisch te zijn.

En dan weet ik het niet meer

Achterhalen wie welke boeken heeft geleend; het is een ramp. Leners brengen zelden boeken terug, tenzij dat er nadrukkelijk door de eigenaar om wordt gevraagd. Het afgelopen weekend het ik er twee getraceerd waarvan er een nu weer terug bij Daddy is. Het tweede getraceerde boek zal uiteindelijk via, via weer bij me terugkomen. De lener bevindt zich nogal permanent in het buitenland en moet nu anderen instrueren betreffende de locatie van dat boek. Mocht dat te lang duren, zal ik een nieuw exemplaar moeten kopen omdat ik het nodig heb voor een opdracht.

Een heel leuk en leerzaam boek, "What Type Am I", ben ik ook "kwijt". Dat is jammer want ook dat heb ik nodig en ik zou echt niet meer weten wie het geleend zou kunnen hebben. Mocht iemand de afbeelding onderaan deze blog herkennen in de zin van "he, dat boek heb ik in mijn boekenkast staan, maar het is niet van mij. Ik moet het van iemand hebben geleend", gelieve zich dan met mij in verbinding te stellen.

Ook heb ik weleens de indruk dat de gretige lener niet zo gretig is in het eigenlijke lezen van het boek.
Ik weet wel dat mijn vader boeken uitleende. Niet dat hij zo vreselijk veel boeken had maar op een gegeven moment ging hij door een "Arendsoog" periode. Blijkbaar vonden zijn vrieden dat grappig en over en weer werden titels uitgeleend.
Mijn vader schreef aan de binnezijde van de omslag: "Dit boek heb ik gestolen van Kees den Ouden". Of het werkte weet ik niet.
De oplettende en exact ingestelde lezer begon zich halverwege deze blog al af te vragen waarom de schrijvers dezes het een en ander niet bijhoudt in eens schriftje of zo. De schrijver dezes kan hierbij melden dat een dergelijk overzicht niet werkt omdat het niet consequent gedaan zal worden. Bovendien wordt het woord van de lener gelooft wanneer deze zegt het boek binnen enkele weken te retourneren. Het zijn meestal vrienden, weet je. En die spreken de waarheid.

Er is nog hoop

Ik had niet verwacht dat de KLM klantenservice me zo snel zou bellen. Afgelopen dinsdag had ik mijn verhaal over de onfortuinlijke terugreis, die me een fortuin koste, opgestuurd. Mijn geringe vertrouwen in mens en onderneming stemde me weinig hoopvol. Een afwijzing anticiperend had ik al voorgesteld dat we de hotelrekening zouden delen; ik had immers zelf voor zo belachelijk duur hotel gekozen. Wie weet zou mijn enorm loyale gebaar de machten en krachten binnen de KLM gunstig stemmen.
Ze stelde zich voor en Petra begon met allerlei excuses te maken over de manier waarop dingen fout gelopen waren en erkende dat het allemaal niet zo charmant gegaan was,
“Meneer den Ouden, we zullen al uw gemaakte kosten vergoeden. Niks geen 50%. We betalen u alles terug: het extra ticket dat u moest kopen en de hotelovernachting. Ik zal het meteen zwart op wit zetten en per mail bevestigen.” Petra noemde het totaalbedrag en wenste me nog een prettige dag toe.
Ik speel dus quitte!

De dag lachtte me toe. Meteen heb ik de kapotte camera stevig verpakt en met begeleidende brief naar de Sony spiegelreflexcamerareparateur verzonden. Hoewel pas in juni ’08 gekocht kan ik echter geen aankoopnota overleggen. Alleen maar een betalingsbewijs. De E-bay winkel waar ik de camera kocht is inmiddels van E-bay geknikkerd wegens slecht gedrag.
Wie weet werkt er bij de fotoboer ook een soort van Petra. Ze zijn er nog.

De moderne profeet

Kees reageerde gisteren op de vraag in mijn blog waar de nieuwe profeten blijven. Tja, hij heeft een goed punt. De profeten in het OT en het NT spraken inderdaad over de toekomst. Mijn ervaringen tot nu toe met de moderne profeten zijn teleurstellend. Ook over mijn leven zijn in de afgelopen 31 jaar al heel wat profetien uitgesproken (allen m.b.t de toekomst). De meeste bleken valse profetien en de niet zo valse profetien hadden zo'n algemeen karakter dat iedereen met enige kennis van Gods woord ze had kunnen bedenken. Weer andere, en dat zijn de meeste profetien waarover we lezen en horen, hebben een strikt voorwaardelijk karakter. Met andere woorden, als wij of ik dit, dan zal God dat.
Een recente profetie die gerelateerd was aan het optreden van T.J. Osborne op het Mailieveld in 1958, waarin beloofd werd dat God zijn zegen opnieuw over Nederland zou uitstorten als minstens (dacht ik) zo´n 100.000 mensen naar het Malieveld zouden komen. De allerhoogste kon en kan helaas niet door de allerhoogste worden gehonoreerd omdat er te weinig mensen op afkwamen.

Dat Nederland opwekking nodig heeft, is zonneklaar. De profetien aangaande een dergelijke opwekking doen echter wel de vullingen in mijn kiezen rammelen. Als God dan zulke grote dingen wil doen, waarom beperken de meeste oplevingen, genezingen en manifestaties zich dan vooral tot de gelovigen. Veel van deze 'feesten' zijn in-house parties die volkomen voorbijgaan aan onze buren (in de breedste zin van het woord). Ik kan me helemaal vinden in de kritische noot die Matthijs Vlaardingerbroek plaatst. hierbij plaatst.

Dus, Kees, ik weet het niet. Ik verlang naar meer van God in mijn eigen leven, in de levens van hen die mij lief en dierbaar zijn en in mijn omgeving. Moge de ware profeten opstaan die door God gebruikt worden om een waarachtige verandering in Nederland in gang te zetten.

Waar is Jezus...

Vanmiddag en vanavond spreek ik op een conferentie in Oldebroek. Een aantal weken terug kreeg ik het verzoek om samen met de andere spreker (die sprak gisteren) een thema te bedenken. Daar kam uiteindelijk uit dat ik zou spreken over "Jezus in de profeten" en "Jezus in het Nieuwe Testament". Achteraf had ik wat meer na willen denken en met een iets origineler thema willen komen. Maar ja, het moest snel, ik zat midden in m'n studies in India en toen m'n collega spreker met het voorstel kwam om Jezus te vinden in de Thora, de Psalmen, de profeten en in de Evangelien, vond ik het allang best.
Het is niet dat ik nu perse met een geldige vondst wil komen maar ik besef dat deze thema's voor geroutineerde evangelicalen gesneden koek is. De Bijbel is namelijk gecentreerd om Jezus. Je hebt dus geen vergrootglas nodig om Jezus in de Bijbel te vinden. Op vrijwel elke bladzijde kom je Hem tegen.
Als ik nu vanmiddag een lange reeks bijbelverzen (vanuit de profeten) aaneenrijg die allemaal wijzen naar Christus, dan zal iedereen enthousiast zijn maar ook zoiets hebben van: "Duhhh, dat wisten we allang". En, bijbelverzen knippen en plakken, ze met elkaar vergelijken en verbaasd staan over hoe het ene knippertje het andere knippertje bevestigd, is de goedkoopste manier van Bijbelstudie.
Ik dacht het te gaan hebben over de vraag waar de profeten van vandaag zijn? Wat is een profetische woord? Als al die profeten wijzen naar iets dat in de toekomst stond te gebeuren en deze woorden het volk hoop gaven, waar stond het moderne profetische woord dan voor? Zijn onze profeten in staat om nederland hoop te geven of zijn onze profeten naar binnen gericht en ligt het accent op het onderhoud van hen 'die al binnen zijn'?

Waar is de vertaling naar God, ons leven en de buren toe? Als we Christus vinden in de Thora, de Psalmen, de profeten en de Evangelien, wat heeft dat dan voor gevolgen? Die moeten er zijn en zich tot diep in de samenleving uitstrekken.

Eenvoudig gezegd en getekend: de openbaring van God door het kruis heeft GIGANTISCHE gevolgen voor de relatie tussen God en mij, mij en de buren, en de buren en God. Als het gevolg van het Kruis zich beperkt tussen mijn en God, is het plaatje niet kompleet. Christus vinden is niet zo vreselijk ingewikkeld. Hem toestaan om het wezen van onze relaties te veranderen is van essentieel belang. Zonder die verandering ben ik slechts een religieus mens.