Ik moet het er toch weer even over hebben..

Vorige week reed ik in mijn Oldtimer naar het Noorden des lands om op een conferentie te spreken. De aanwezigen, waarvan 99% de zestig was gepasseerd, zongen uit volle borst uit de zogenaamde “Johan de Heer bundel”. Ik kende slechts een van de uitgekozen liederen. Nu is er in kerkelijk Nederland een voortdurende en nimmer dovende discussie over uit welke bundel het best gezongen kan worden. Mijn probleem met de Johan de Heer bundel is dat vrijwel alle liederen op de toekomst gericht zijn en vanuit een persoonlijk gevonden zielenheil omhoog worden gezongen. De hippe Opwekkingsbundel heeft daar ook wel iets van maar is een tikkeltje meer op “hoe goed ik me nu voel”gericht. Eerlijk gezegd kan er volgend mij nog niets tippen aan de aloude berijmde psalmen, bij voorkeur op hele noten gezongen zodat zelfs de meest a-ritmische gelovige mee kan zingen. Alles duurt immers even lang en je mag gerust twee keer ademhalen in een zin. War het me even om gaat is het poëtische gehalte. Probeer dat maar eens te evenaren. Kijken eens naar een stukje uit Psalm 1:

Welzalig hij, die in der bozen raad,
Niet wandelt, noch op 't pad der zondaars staat,
Noch nederzit, daar zulken samenrotten,
Die roekeloos met God en godsdienst spotten;
Maar 's Heeren wet blijmoedig dag en nacht
Herdenkt, bepeinst en ijverig betracht.

Want hij zal zijn gelijk een frisse boom,
In vetten grond geplant bij enen stroom,
Die op zijn tijd met vruchten is beladen,
En sierlijk pronkt met onverwelkte bladen.
Hij groeit zelfs op in ramp en tegenspoed.
Het gaat hem wel, 't gelukt hem wat hij doet.

Dat is toch prachtig! Samenrottende heidenen en in vette klei gefixeerde gelovigen.
En, nog belangrijker, het is heel erg dichtbij de oorspronkelijke bijbeltekst geschreven.
Hieronder de muziek (de hippere, iets melodieuzere versie)

Een puzzel

Het vinden van voordelige vluchten neemt veel tijd in beslag. Zo ben ik vanmorgen al drie uur bezig met het vinden en boeken van vier vluchten en ik ben er nog niet helemaal uit. Een beetje shoppen scheelt al gauw enkele honderden euro's en je komt gekke dingen tegen. Met de KLM naar Santiago (Chili) kost vanaf Amsterdam vele honderden euro's meer dan dezelfde vlucht vanuit Engeland. Dat is vreemd want je zou zeggen dat dat duurder zou moeten zijn omdat je dan twee extra vluchten hebt. Ik kom bijna in de verleiding om vanuit Engeland te vliegen maar uiteindelijk is dat een hoop gedoe omdat ik dan eerst naar Engeland moet vliegen. En met die rare Nederlandse 'tax' loopt ook dat weer aardig in de prijzen. Bovendien is een extra vier vluchten (naar en van Engeland en dat twee keer aan beide kanten van de reis) een behoorlijke tijdsd en energie investering.

Gisteren eend gegeten. Dat staat me net zo tegen als paard, kikkers of slakken eten. Ja, ik weet dat het tussen de oren zit maar dat wil niet zeggen dat je je er makkelijk overheen zet. De lunch werd aangeboden door een collega uit India die gisteren in Utrecht zijn promotieonderzoek verdedigde en z'n doctor's bul haalde.

Het lijkt wel dat hoe chiquer het restaurant, hoe minder je te eten krijgt en hoe exotischer het menu. Gelukkig zat er ook een blaadje groente bij de maaltijd. Dat is overigens meer symbolisch dan maagvullend. Twee glazen wijn erbij helpt echter om wat minder kritisch te zijn.

En dan weet ik het niet meer

Achterhalen wie welke boeken heeft geleend; het is een ramp. Leners brengen zelden boeken terug, tenzij dat er nadrukkelijk door de eigenaar om wordt gevraagd. Het afgelopen weekend het ik er twee getraceerd waarvan er een nu weer terug bij Daddy is. Het tweede getraceerde boek zal uiteindelijk via, via weer bij me terugkomen. De lener bevindt zich nogal permanent in het buitenland en moet nu anderen instrueren betreffende de locatie van dat boek. Mocht dat te lang duren, zal ik een nieuw exemplaar moeten kopen omdat ik het nodig heb voor een opdracht.

Een heel leuk en leerzaam boek, "What Type Am I", ben ik ook "kwijt". Dat is jammer want ook dat heb ik nodig en ik zou echt niet meer weten wie het geleend zou kunnen hebben. Mocht iemand de afbeelding onderaan deze blog herkennen in de zin van "he, dat boek heb ik in mijn boekenkast staan, maar het is niet van mij. Ik moet het van iemand hebben geleend", gelieve zich dan met mij in verbinding te stellen.

Ook heb ik weleens de indruk dat de gretige lener niet zo gretig is in het eigenlijke lezen van het boek.
Ik weet wel dat mijn vader boeken uitleende. Niet dat hij zo vreselijk veel boeken had maar op een gegeven moment ging hij door een "Arendsoog" periode. Blijkbaar vonden zijn vrieden dat grappig en over en weer werden titels uitgeleend.
Mijn vader schreef aan de binnezijde van de omslag: "Dit boek heb ik gestolen van Kees den Ouden". Of het werkte weet ik niet.
De oplettende en exact ingestelde lezer begon zich halverwege deze blog al af te vragen waarom de schrijvers dezes het een en ander niet bijhoudt in eens schriftje of zo. De schrijver dezes kan hierbij melden dat een dergelijk overzicht niet werkt omdat het niet consequent gedaan zal worden. Bovendien wordt het woord van de lener gelooft wanneer deze zegt het boek binnen enkele weken te retourneren. Het zijn meestal vrienden, weet je. En die spreken de waarheid.

Er is nog hoop

Ik had niet verwacht dat de KLM klantenservice me zo snel zou bellen. Afgelopen dinsdag had ik mijn verhaal over de onfortuinlijke terugreis, die me een fortuin koste, opgestuurd. Mijn geringe vertrouwen in mens en onderneming stemde me weinig hoopvol. Een afwijzing anticiperend had ik al voorgesteld dat we de hotelrekening zouden delen; ik had immers zelf voor zo belachelijk duur hotel gekozen. Wie weet zou mijn enorm loyale gebaar de machten en krachten binnen de KLM gunstig stemmen.
Ze stelde zich voor en Petra begon met allerlei excuses te maken over de manier waarop dingen fout gelopen waren en erkende dat het allemaal niet zo charmant gegaan was,
“Meneer den Ouden, we zullen al uw gemaakte kosten vergoeden. Niks geen 50%. We betalen u alles terug: het extra ticket dat u moest kopen en de hotelovernachting. Ik zal het meteen zwart op wit zetten en per mail bevestigen.” Petra noemde het totaalbedrag en wenste me nog een prettige dag toe.
Ik speel dus quitte!

De dag lachtte me toe. Meteen heb ik de kapotte camera stevig verpakt en met begeleidende brief naar de Sony spiegelreflexcamerareparateur verzonden. Hoewel pas in juni ’08 gekocht kan ik echter geen aankoopnota overleggen. Alleen maar een betalingsbewijs. De E-bay winkel waar ik de camera kocht is inmiddels van E-bay geknikkerd wegens slecht gedrag.
Wie weet werkt er bij de fotoboer ook een soort van Petra. Ze zijn er nog.

De moderne profeet

Kees reageerde gisteren op de vraag in mijn blog waar de nieuwe profeten blijven. Tja, hij heeft een goed punt. De profeten in het OT en het NT spraken inderdaad over de toekomst. Mijn ervaringen tot nu toe met de moderne profeten zijn teleurstellend. Ook over mijn leven zijn in de afgelopen 31 jaar al heel wat profetien uitgesproken (allen m.b.t de toekomst). De meeste bleken valse profetien en de niet zo valse profetien hadden zo'n algemeen karakter dat iedereen met enige kennis van Gods woord ze had kunnen bedenken. Weer andere, en dat zijn de meeste profetien waarover we lezen en horen, hebben een strikt voorwaardelijk karakter. Met andere woorden, als wij of ik dit, dan zal God dat.
Een recente profetie die gerelateerd was aan het optreden van T.J. Osborne op het Mailieveld in 1958, waarin beloofd werd dat God zijn zegen opnieuw over Nederland zou uitstorten als minstens (dacht ik) zo´n 100.000 mensen naar het Malieveld zouden komen. De allerhoogste kon en kan helaas niet door de allerhoogste worden gehonoreerd omdat er te weinig mensen op afkwamen.

Dat Nederland opwekking nodig heeft, is zonneklaar. De profetien aangaande een dergelijke opwekking doen echter wel de vullingen in mijn kiezen rammelen. Als God dan zulke grote dingen wil doen, waarom beperken de meeste oplevingen, genezingen en manifestaties zich dan vooral tot de gelovigen. Veel van deze 'feesten' zijn in-house parties die volkomen voorbijgaan aan onze buren (in de breedste zin van het woord). Ik kan me helemaal vinden in de kritische noot die Matthijs Vlaardingerbroek plaatst. hierbij plaatst.

Dus, Kees, ik weet het niet. Ik verlang naar meer van God in mijn eigen leven, in de levens van hen die mij lief en dierbaar zijn en in mijn omgeving. Moge de ware profeten opstaan die door God gebruikt worden om een waarachtige verandering in Nederland in gang te zetten.

Waar is Jezus...

Vanmiddag en vanavond spreek ik op een conferentie in Oldebroek. Een aantal weken terug kreeg ik het verzoek om samen met de andere spreker (die sprak gisteren) een thema te bedenken. Daar kam uiteindelijk uit dat ik zou spreken over "Jezus in de profeten" en "Jezus in het Nieuwe Testament". Achteraf had ik wat meer na willen denken en met een iets origineler thema willen komen. Maar ja, het moest snel, ik zat midden in m'n studies in India en toen m'n collega spreker met het voorstel kwam om Jezus te vinden in de Thora, de Psalmen, de profeten en in de Evangelien, vond ik het allang best.
Het is niet dat ik nu perse met een geldige vondst wil komen maar ik besef dat deze thema's voor geroutineerde evangelicalen gesneden koek is. De Bijbel is namelijk gecentreerd om Jezus. Je hebt dus geen vergrootglas nodig om Jezus in de Bijbel te vinden. Op vrijwel elke bladzijde kom je Hem tegen.
Als ik nu vanmiddag een lange reeks bijbelverzen (vanuit de profeten) aaneenrijg die allemaal wijzen naar Christus, dan zal iedereen enthousiast zijn maar ook zoiets hebben van: "Duhhh, dat wisten we allang". En, bijbelverzen knippen en plakken, ze met elkaar vergelijken en verbaasd staan over hoe het ene knippertje het andere knippertje bevestigd, is de goedkoopste manier van Bijbelstudie.
Ik dacht het te gaan hebben over de vraag waar de profeten van vandaag zijn? Wat is een profetische woord? Als al die profeten wijzen naar iets dat in de toekomst stond te gebeuren en deze woorden het volk hoop gaven, waar stond het moderne profetische woord dan voor? Zijn onze profeten in staat om nederland hoop te geven of zijn onze profeten naar binnen gericht en ligt het accent op het onderhoud van hen 'die al binnen zijn'?

Waar is de vertaling naar God, ons leven en de buren toe? Als we Christus vinden in de Thora, de Psalmen, de profeten en de Evangelien, wat heeft dat dan voor gevolgen? Die moeten er zijn en zich tot diep in de samenleving uitstrekken.

Eenvoudig gezegd en getekend: de openbaring van God door het kruis heeft GIGANTISCHE gevolgen voor de relatie tussen God en mij, mij en de buren, en de buren en God. Als het gevolg van het Kruis zich beperkt tussen mijn en God, is het plaatje niet kompleet. Christus vinden is niet zo vreselijk ingewikkeld. Hem toestaan om het wezen van onze relaties te veranderen is van essentieel belang. Zonder die verandering ben ik slechts een religieus mens.

Niet meer doen

Met ingang van heden weiger ik om in de spits naar en van vergaderingen te reizen. Na vanmorgen meer dan een half uur te hebben vastgestaan bij Bodegraven ben ik omgkeerd en naar huis gegaan.

Mijn vergaderaanvangstijden zijn voortaan om:
07.00 's-morgens (de uitnodigende partij verzorgt het ontbijt)
11.00 's-morgen (de uitnodigende partij verzorgt de lunch)
16.00 's-middags (de uitnodigende partij verzorgt diner)

Het bovenstaande geldt tenzij de vergaderplek uitstekend per openbaar veroer te bereiken is. Een plaats als Terschuur, of Emmeloord (om enkele dwarsstraten te noemen) zijn dat bijvoorbeeld niet.

Aldus besloten op 4 februari 2009.

Scherpstellen

Hoeveel kan een mens uit 'eigen kracht' doen?
'Eigen kracht' is een evangelische term die ontleed is aan de Bijbel waarin we onder andere lezen dat 'onze gerechtigheden als een bezoedeld kleed zijn'. Met andere woorden, als de mens al iets goeds doet dan is dat goeds nooit zuiver en staat gelijk aan een smerig vod. Een rot ei door het cakebelag maakt de hele cake rot. Zo zijn er meer passages waar we de nietigheid en het onbetekende van de mens tegenkomen. Als je alleen daar je mensbeeld aan ontleent, dan is er weinig reden tot optimisme. De mens is zo rot als een mispel, tot niets goeds in staat. Rechtvaardigheid en mensheid staan als vijanden tegenover elkaar.
Menig christen gelooft op basis van deze verzen dat wat hij/zij ook doet uit 'eigen kracht' niets voorstelt, weinig om het hand heeft en hoogstens op het misprijzen van de Allerhioogste kan rekenen.
Eigen kracht moet worden ingeleverd voor vertrouwen op God. Beide partijen (God en de mens) zijn dan weer blij met elkaar. Maar hoe doe je dat dan? Is een gebed waarin je je eigen kracht symbolisch belijdt of inlevert en je vertrouwen op God uitspreekt voldoende?

"Toch hebt Gij hem bijna goddelijk gemaakt", lezen we over de mens in Psalm 8. Zo'n uispraak hangt aan het andere uiterste van het Bijbelse spectrum waaraan we ons mensbeeld ontlenen.
De een blijft in het deprimerende "nog minder dan stof" hangen, waar de ander zich enthousiast optimistisch vergaapt aan een "bijna God" mensbeeld.
Balans is wat we nodig hebben. Onszelf overschatten, maar ook onszelf onderschatten; beide zijn ongezond en we zllen wat naar het midden moeten opschuiven. Onszelf niet teveel ophemelen maar onszelf naar beneden praten helpt ook niet.
Dat we een probleem hebben (met onszelf) wordt door de redelijk denkende mens wel erkend. Een enkeling, die lijdt aan een erstig vergrote blinde vlek, blijft vasthouden aan de eigen goedheid en rechtvaardigheid en gesprekken met deze lieden verlopen meestal vrij onaangenaam. Zelfingenomen als ze zijn, ademen ze de slechte lucht van arrogantie en superieriteit uit.

Christus maakt de twee een. In Christus zien we onszelf in een gezond perspectief. Dat gezonde perspectief leidt of tot overgave, of tot een grotere afstand tussen Hem en ons.
In de overgave ligt de belofte van herstel. In relatie tot God is de mens in staat tot grote dingen. Creativiteit, productiviteit, leven, werken, leren wordt in hersteld perspectief beleefd en is niet langer naar binnen gericht maar naar God en de buren.

Wel thuis

Weer thuis! Geweldig om Martha en de kids weer te zien en te horen. Een (zon)dag in het Radisson werd uiteindelijk een mooie overgang van de Oosterse cultuur terug naar het Westen. Uitgebreid kunnen sporten en zweten in de fitness/spa/sauna/turks stoombad totdat m'n huid rimpelde. Met behulp van twee slaaptabletten zo'n vijf uur geslapen op de terugvlucht.

India, dag 22. Niet thuis

In plaats van thuis zit in in een Radisson hotelkamer in Delhi. Vannacht miste ik de aansluitende vlucht omdat de piloot die ons naar Delhi vloog in Hyderabad besloot om op enkele late passagiers te wachten. Na zo'n besluit treedt oorzaak en gevolg in werking. Een grote groep miste nu aansluitingen in Delhi! Enkele passsagiers gingen kompleet door het lint. Tot mijn eigen verbazing onderging ik het allemaal stoicijns en was zelfs in staat om enkele oververhitte medepassagiers te kalmeren.

Het duurde en duurde maar en uiteindelijk kregen we te horen dat we terug moesten naar "domestic" (een uur rijden) alwaar de verantwoordelijke airline (wellicht) voor onderkomen zou zorgen. In plaats daarvan besloot ik een taxi naar het eerste het beste hotel te nemen en nu zit ik dus in een veeeeeeeel te dure hotelkamer. Had ik nooit moeten doen. Maar je bent moe, wilt niets liever dan je hoofd neerleggen voordat de zon opkomt en de KLM man vetlede mne dat de kamer ongeveer 50 euro zou kosten (dat komt zelfs niet in de buurt van de werkelijke prijs). Uiteindelijk lag ik om 04.30 op bed.
Het ging in Hyderabad al niet lekker. Ook al had ik een schriftelijke bevestiging van de vlucht van Hyderabad naar Delhi, ik zat niet in het systeem van Kingfisher Airlines. De enige optie was om ter plekke een ticket naar Delhi te kopen.
Nu zit ik hier tot acht uur vanavond en neem dan de volgende KLM vlucht naar Amsterdam en kom nu dus maandagochtend om 05.55 aan.
Goed, genoeg gemiept en en gegriept. Ik ga er het beste van maken. Het hotel heeft een mooie fitnessruimte, sauna, zwembad en Spa. En ik kan Delhi in.