Wat dies meer zij

Gisteren een heel erg lege dag. Gek dat je je helemaal leeg en down kunt voelen. Hoe komt dat toch? Niets willen doen, gevoelens van ernstig tekortschieten en verslagenheid. Een verloren dag. De regen hielp ook niet, Het was buiten ook om depressief van te worden.
Het is misscien ook een reactie na een prestatie. Ik heb mijn huiswerk af, heb het "geproofread" en ga vandaag de vele kleine spellings-, grammatica en stijlfouten corrigeren. Dan kan het morgen op de post.
M.a.w. ik hoef even niets. Je zou dan zeggen dat dat heel erg fijn is. Het probleem is dat ik even helemaal niets wil.

Ik ben een boek van de bisschop van Durham, N.T. Wright, aan het lezen: "Surprised by Hope". Ik heb nog enkele titels van zijn hand liggen: "Paul, a Fresh Perspective" en "What St. Paul Really Said". Het zijn zeer stimulerende studies en verkenningen. Het eerste boek gaat over de vraag hoe het kan dat het Christendom zich in eerste instantie zo razendsnel over de wereld verspreidde. Ik kom daarin dingen tegen die ik al jaren roep en hier bevestigd zie. Als christenen hebben we als symbool voor ons geloof het kruis gekozen (dat kun je relatief makkelijk uit en afbeelden). Als executiemiddel was het kruis niet uniek en de dood die Jezus stierf was ook niet uniek (er stierven en sterven overal mensen onschuldig en als gevolg van zware mishandeling en martelingen). Dat op zich is al afgrijselijk genoeg. Het wereldschokkende nieuws was niet het kruis, maar de opstanding. De letterlijke, lichamelijke opstanding van Jezus.

Door Zijn kruisiging en dood heeft Jezus het weer goed gemaakt tussen God en ons zodat we hier en nu in een levende relatie met God kunnen leven. De opstanding echter geeft ons een eeuwige hoop. Er zal een letterlijke, lichamelijke opstanding van alle doden plaatsvinden. Dat is de revolutie die we wereld verandert en ook vandaag mensen hoop geeft. Hoeveel christenen geloven er nog in die letterlijke opstanding? Ik denk dat velen het als symbool zien maar niet perse als een letterlijk gebeuren.

Samen met het boek "Heaven" van Randy Alcorn is dit tot nu toe het beste boek (en studie) dat ik ken over de hemel en de toekomst. Aan te raden voor iedereen die niet meteen in een stuip schiet als iemand de in de evangelische en zoeklichtkringen bedelingenleer met daarbij horende 'opname van de gemeeente' en wat dies meer zij.

Nattigheid

Man, wat waren we nat vanmorgen. Door en door. Tot op het bot. Wat kan het regenen! En we hoefden niet eens zo heel ver te lopen. Na het ontbijt is het droog gebleven en konden martha en ik nog een kleine drie uur over het eiland banjeren voordat we de boot namen naar het vasteland.
Nu zijn we weer thuis en alles is weer 'normaal'. Ellen gaf gisteren een feestje en is met een aantal gewoon maar doorgegaan. Tja, als het gezellig is sla je toch een nachtje over... Tot aan onze thuiskomst is ze met wat vrienden beziggeweest om de boel weer op te ruimen en schoon te maken.
De bijeenkomst met de jongeren is goed verlopen. Er zitter er die elk woord opzuigen en meer willen en er zitten erbij die niet kunnen wachten tot het over is en men weer normale dingen kan doen. Voor een aantal jongens betekent dat dat je laat zien wat een geweldige onderbroek je nu weer aanhebt. Lijkt helemaal in te zijn. Je jeasn draag je zo laag dat vooral de design onderbroek te zien is. Ik ga het ook eens proberen. Het lijkt me namelijk dat je de trend nog wat verder door kunt onwikkelen: een ultrahoge HEMA boxer waarvan je dan het gedeelte dat boven je jeans uitkomt daar omheen vouwt.

Hoe dan ook, God leeft en Hij spreekt. Ook vandaag nog. Sommige jongeren waren diep geraakt en besloten de heerschappij van hun leven aan Hem over te geven. Met veel jongeren konden we bidden over zaken die hen bezighouden.

Schiermonnikoog

Inmiddels zijn Martha en ik al een paar uur op Schiermonnikoog, alwaar ik vanavond een groep van 72 tieners toespreek. Brave, schattige, nurkse, dwarsliggende, zoekende, worstelende en wat je nog meer kunt bedenken tieners. Wat een uitdaging. Voor sommigen is het evangelie heel echt en verandert hun levens. Voor anderen, hoewel met dezelfde waarheid grootgebracht, ligt het anders en worstelen ze met veel vragen, met God en zichzelf. Hoe breng ik de boodschap op zo'n manier dat ze er echt iets mee kunnen. Ik wil ze niet met allerlei slap jargon opzadelen maar het de waarheid zelf: Jezus Christus. Dus: een uitdaging. Ik ben blij dat er menseb zijn die bidden.
Vannacht slapen we hier en gaan in de loop van morgen weer op huis aan.
Net nog even met Martijn gebeld die vertelde dat zijn Macbook en zijn digitale camera uit zijn kamer zijn gestolen. Dat is best zuur temeer daar de laptop nog niet helemaal was afbetaald.

Met welke ogen kijk je

Als je er dan aan het eind van de dag achter komt dat de stukadoor, die het laatst aanschoof, het eerst krijgt uitbetaald en je ziet dat het uitbetaalde bedrag net zo groot is als het aan jou toegezegde bedrag gebeurt er volgens mij dit:
1) Ik denk "zohoo, als hij hetzelfde bedrag krijgt als dat aan mij is beloofd, zal ik vast wel meer krijgen want ik heb langer gewerkt". In stilte reken ik uit wat ik denk te zullen krijgen.

Nu is het mij beurt om de betaling in ontvangst te nemen en ik zie dat ik precies dat bedrag krijg wat we eerder hadden afgesproken.
2) Ik ben teleurgesteld, verrast, verward en word een beetje boos. Op wie? Op stukadoor 2? Op de baas? Op de baas natuurlijk! Die stukadoor heeft gewoon mazzel maar die baas die deugt niet.

En daar hoef je niet eens Nederlander voor te zijn. In Matteus 20 gebruikt Jezus dit verhaal om te laten zien dat Hij vanuit Zijn goedheid mensen een kans geeft die niemand anders hen zou geven ("waarom staat gij hier de hele dag werkloos? Zij zeiden tot hem: Omdat niemand ons gehuurd heeft", Mat. 20:7). Met andere woorden, het waren ook nog eens de stukadoren die onderaan de pikorde hingen. Die werkers dus die door anderen met meer talenten, energie en grotere monden worden weggedrukt.

Het is dus een verhaal over de goedheid van God en niet over de menselijke beoordelingen van wie wat toekomt.

Het doet me onbewust denken aan het verhaal van de verloren zoon. De oudste heeft z'n hele leven lang z'n best gedaan om oudste zoon te zijn en het gezin bij elkaar te houden terwijl de jongste er een puinhoop van maakt. Toch kan de jongste zoon, na zijn inkeer en terugkeer, rekenen op precies dezelfde behandeling, voorrechtenen en privileges als de oudste zoon.

De de een begint zijn reis met God op relatief jonge leeftijd en probeert zo goed en kwaad als dat gaat een gedisciplineerd leven te leiden, te strijden tegen z'n hartstochten en het sterven aan zichzelf terwijl een ander op z'n sterfbed tot inkeer komt en besluit om zijn vertrouwen op Jezus te stellen.
Vanuit Zijn goedheid kan en wil God niet anders dan deze laatste hetzelfde te geven als de eerste. De misdadiger die tegelijk met Jezus gekruisigd werd is daar een mooi voorbeeld van.

Twee stukadoren

Stel je voor dat ik een stukadoor vraag om een klus voor me te klaren. Hij gaat akkoord om voor 150 euro tien uur werk te verrichten. Tegen het eind van de dag zie ik dat hij het niet redt in tien uur en ik vind nog een stukadoor die ik ook 150 euro bied om samen met stukadoor 1 de laatste hand aan de klus te leggen. Als de klus geklaard is betaal ik eerst stukadoor 2 150 euro (75 per uur) en daarna betaal ik stukadoor 1 zijn 150 euro (15 euro per uur). Hoe reageert een rechtgeaarde Hollander op zo'n casus? Is dit terecht of wordt hier een van de stukadoren onrecht aangedaan? Wat vindt u, bloglezer, hiervan. Wat is uw oordeel?

Gat in auto

Vandaag wat op de bank gehangen terwijl mijn oog verder herstelde. In de loop van de dag kwam er weer wat actie in m'n lijf en ben ik verder gegaan met het afwerken van een gaatje in mijn auto (ergens in de wielkast waar de waterafvoer al jaren verstopt zat). Ik heb gemerkt dat het de genezing van een oog niet ten goede komt als je gaat schuren en polijsten. Maar goed, het gat is dicht. Morgen gronden en evrvolgens met een dikke laag bitumentectyl dichttsjetten. Laat dan het water maar komen.
Verder niets spannends te melden. Martijn kwam thuis met een andere coupe. Ziehier:

Slapen, hangen en niksdoen

Zo zagen de afgelopen 24 uur eruit. Gisterenavond (zaterdag) om 19.00 is mijn linkeroog opnieuw gelaserd. Thuisgkomen gauw naar bed en verder de hele dag hangen, slapen en vooral zoveel mogelijk het oog dichthouden en ebvroren washandjes op het ook leggen. Nu, zo'n twee uur geleden, begon ik uit het dal omhoog te klimmen en kan ik m'n oog alweer openhouden.
Hieronder een foto van de nasleep. De ergste zwelling is al over!

Gespleten hoofd

Ja, vandaag weer zo'n dag; een knoepert van een hoofdpijn. Paracod helpt me door de dag heen maar veel productie maak ik niet. Vanmorgen met twee vrienden bijgepraat en van gedachten gewisseld over kerk, leven, werk en streven. Dat gaat op zo'n hoofdpijndag. Wel even inspannen om de ogen open te houden. Heb mijn deadline voor het huiswerk met een week verlengd. Wat ben ik weer aardig voor mezelf! Nu moet obver een week per koerier naar India. Dat is niet goedkoop!

Bovendien zal ik enigzins gehandicapt door de volgende week heen moeten omdat morgen mijn linkeroog gelaserd wordt. De vorige keer is er te weinig oog weggebrandt en dat wordt morgen gecorrigeerd. Kan ik gelukkig met een oog nog andere dingen doen. Vorige keer duurde het twee weken voordat ik weer kon lezen!

Onze jongste mag stemmen

Ja, vandaag, 10 juli, veiren de verjaardag van onze jongste dochter Ellen. Achttien jaar. En wat zijn die jaren omgevlogen. Hier dan het officiële statieportret, vandaag om 15.00 gemaakt in de achtertuin.



Voorts vooral bezig geweest met het "reviewen" van een stapel boeken voor mijn studie en op zoek gegaan naar boeken die ik wil aanschaffen, lezen en bestuderen. De buit van vandaag:

N.T. Wright: Surprised by Hope
N.T. Wright: What Saint Paul Really Said
N.T. Wright: Paul in Fresh Perspective
John Piper: Justification by the Complete Life Lived: Response to N. T. Wright (John Piper schiet meestal in een stuip als er iemand iets oncalvinistische beweerd).
Philip Yancey: Rumours of Another World: What on Earth Are We Missing? (een van z'n beste boeken, nu in hardback om te houden!)
Frank Geabelein: The Expositor's Bible Commentary, Romans-Galatians, Volume 10
Frank Geabelein: The Expositor's Bible Commentary, Ephesians - Philemon, Volume 11
Frank Geabelein: The Expositor's Bible Commentary, Introductory Articles, Volume 1
John Nolland: The Gospel of Matthew, The New International Greek Testament series

Een van mijn dromen is om ooit te verhuizen naar een huis waarvan een van de kamers zo'n 60 tot 100 vierkante meter bedraagt. dat wordt de bibliotheek. Drie muren van vloer tot plafond met boeken. Een muur met een groot raam en uitzicht over iets moois. In het midden een grote tafel waaraan mensen zitten te studeren, met elkaar van gedachten wisselen enz. De meeste boeken zitten nu in dozen en ik zie uit naar de dag dat ze allemaal weer overzichtelijk gerangschikt in mooie bokenkasten staan en vooral gebruikt worden.

Bewogen kaas

Las het boekje `Who Moved My Cheese` van Spencer Johnson. Je leest het in een half uurtje uit. Het is een verhaal over hoe mensen in het algemeen met verandering omgaan. Twee muizen en twee kleine mensen komen er op een dag achter dat hun voorraad kaas is uitgeput. Twee gaan op zoek naar een nieuwe voorraad kaas en twee blijven steeds terugkomen naar het oude pakhuis hopende dat de kaas terugkomt, verontwaardigd en boos dat iemand de kaas heeft weggehaald!
De boodschap is eenvoudig. Als de kaas op is: wegwezen. Er is altijd ergens anders kaas te vinden. Toch hebben velen daar juist moeite mee en in veel levens is de kaas al heel lang op maar men blijft zitten waar men zit. Het onzekere onbekende is een groter risico dan het zekere en bekende.
Moraal: zorg dat je daar bent waar de kaas is.

(klik op de afbeelding om te vergroten)