Egypte dag 3

Net aangekomen in Wadi el Natroun. Met de komst van Rich uit Atlanta is mijn team kompleet en kunnen we onze zaakjes gaan voorbereiden.

De dag liep anders dan ik had voorzien. Mijn idee was dat we met elkaar Rick zouden ophalen en dan meteen door zouden gaan naar Wadi zodat we de hele middag zouden hebben om ons voor te bereiden. In werkelijkheid ging het zo: Rick wordt in de Guest Flat gedropt met de mededeling dat we om 13.00 met elkaar zouden lunchen. Om een uur werden we keurig opgehaald maar we aten pas om 15.00 uur en vertrokken we om 17.00 pas uit Cairo. Nu gaan we weer eten en zullen we totdat de eerst van ons drieen naar bed wil. Dat zal Rick waarschijnlijk zijn want die is al zon dertig uur in de weer. De temperatuur is redelijk vandaag. Slechts een kleine veertig graden.

Egypte, dag 2

De pyramides van Gizah, de Sfinx, het Museum van Cairo, de markt, nieuwe vrienden, het weerzien met oude vrienden, het giga drukke en gestresste verkeer in Cairo met als resultaat een beginnende hoofdpijn.

Dat hele pyramide gedoe is wel ontnuchterend. Die Faraos waren hun hele leven met de dood bezig. Weird stuff...

Het is echt geweldig om hier te zijn. Mijn hartje klopt weer wat sneller en ik zie heel erg uit naar de mentoring clinic. Er zijn 37 aanmelingen. Eigenlijk veel te veel voor een goede en effectieve groepsdynamiek. Het is moeilijk om iedereen goed aan het woord te laten. We zullen wel zien en we gaan aan de slag met wie ee zijn en wat voor dynamiek er ook is.

Zweten in de 777

Bloedheet is het in de 777. Ja we zitten aan boord en de problemen met de AC schijnen opgelost. Er wordt een motor gestart dus we gaan blijkbaar vliegen. Twee uur vertaging is niet te gek.
Wel is me hier gelukt wat ik in Amsterdam kon voorkomen: mijn naam werd door het terminalgebouw omgeroepen; ik zou het vertrek ophouden. Sorry, ik had de afkondiging dat we vetrokken echt niet gehoord. Die Fransen spreken mijn naam trouwens helemaal verkeerd uit. Tweede motor is gestart. Ik ga de telefoon uitzetten. De komende uren geen nieuws de betekent dat we daadwerkelijk richting Cairo zijn vetrokken.

23.00 Gearriveerd! Ales wel gegaan en zit nu bij m'ngastheer en -vrouw aan de cola.
Zometeen naar de guestflat en hoop een goede nacht te maken.

Vliegen we wel of niet

We hadden al in de lucht moeten zijn maar ik sta nog in een bus naast het vliegtuig en zie een zestal brandweerwagens, giga veel brandweermannen en een stroom van passagiers die het vliegtuig uitkomen. Ik ben geen profeet maar zie en interpreteer deze signalen als een boodschap dat we nog wel even in Parijs zullen blijven hangen.

Nu heb het bijzondere voorrecht om me te mogen oefenen in geduld en het omgaan met minimale informatie. Afwachten en over me heen laten komen. Het wrange is dat ik speciaal via Parijs reis om op een beschaafde tijd in Cairo aan te komen. Dat wordt dus anders.

Onderweg naar Egypte

Koffiedrinkend en Trouwlezend heb ik nog een paar minuten voordat ik met Air France naar Parijs vlieg om daar aan te sluiten op een vlucht naar Cairo. Overmorgen begint daar de Menoring Clinic die ik met twee collega's geef.

Morgen en overmorgen bereiden we ons voor, het is een nieuwe samenstelling van het team dus we hebben wel wat tijd nodig om op elkaar afgestemd te raken. Als we op rijd beginnen blijft er vast wel wat tijd over om naar de Pyramides te gaan.

Oeps, ik moet gaan. Ik wil niet dat mijn naam omgeroepen moet worden en duizenden reizigrs moeten horen dat de heer Jan den Ouden de vlucht vetraagd.

Wat zou ik vandaag eens melden?

Ik zou wat kunnen melden over een boek dat ik aan het lezen ben van Ken Wilson, "Jesus Brand Spirituality". Best een goed boek voor iemand die nog niet of nauwelijks iets heeft gelezen van Leonard Sweet, Brian McLaren, Donald Miller en Rob Bell. Als er meteen een lichtje bij je opgaat moet je dit boek maar niet aanschaffen. Zeggen de genoemde namen je niets en wil je wel eens weten hoe een groeiende generatie volgelingen van Jezus bezig is om dat volgelingschap op een nieuwe manier handen en voeten te geven, dan is het een geweldig boek.
Het is vooral een boek dat wijst op het grote gevaar dat we het volgen van Jezus reduceren tot dogma's en (geloofs)belijdenissen.

Het is het verslag van een persoonlijke reis; het zoeken naar authenticiteit. En daar is helemaal niets mis mee. Het is erg genoeg als mensen zonder verder en dieper na te denken blindelings een bepaalde trend, traditie of vernieuwing volgen.
Houd je koppie erbij en zorg dat je Jezus blijft volgen. Voor je het weet ben je bezig met bijzaken en zet je je sluimerende giftanden in alles wat tegen het systeem ingaat.

Een aardig voorstel van Miller is om een jaar lang te vasten van alle 'op de bres voor de zuivere waarheid acties' waar christenen zo'n handje van hebben. In plaats van tekeer te gaan tegen de opmars van de evolutietheorie en de gevolgen daarvan voor het het onderwijs zouden al die activisten een jaar lang hun diensten aan moeten bieden om op de scholen te helpen bij biologielessen, de conciërge helpen met schoonmaken of op wat voor andere dienende manier dan ook. Wilson's verwachting is dat je na een jaar dan heel anders met elkaar praat en misschien wel samen om de tafel zit i.p.v. met hete hoofden en harten tegenover elkaar te staan.

Rood lampje

Vanmorgen al heel vroeg op pad gegaan. Om half zes richting Emmeloord gereden. Al eerder had ik gemerkt dat er af en toe een rood lampje op het dahboard oplicht. Rode lampjes die in een auto oplichten is eigenlijk altijd slecht nieuws. Ik maakte me natuurlijk zorgen en begon me af te vragen wat er mis zou kunnen zijn totdat ik ontdekte dat dat rode lampje alleen oplicht als ik een bocht naar links maak. Dat brengt de oplossing meteen heel dicht bij. Gewoon geen bocht naar links maken. Nu ben ik aan het uitzoeken hoe ik van A naar B reis met uitsluitend bochten naar rechts. Briljant, al zeg ik het zelf.

Pokke Panda

Een miniscuul klein scheurtje zat er in de bumper van de huurauto. Ik moest de verhuurder er op wijzen anders had hij het niet eens gezien. Voor de zekerheid had ik het schadeformulier ingevuld. Het was m.i. een duidelijke zaak. Ik sta stil op een parkeerplaats. Een telefonerende dame in een auto voor me zet, al pratend in haar telefoon met wie dan ook, vooruitkijkend maar achteruit rijdend haar achterbumper tegen de voorbumper van de fletsgele door mij gehuurde Fiat Panda.

Als het mijn eigen auto was geweest had ik een beetje zuur gelachen en was ik doorgereden. Maar ik ken de verhuurbedrijven een beetje. Het liefst zouden ze een nieuwe auto uit je persen. Bij Sixt moesten ze er ook een beetje om lachen.

Wat en/of wie schets mijn verbazing als ik twee weken later een post van 300 Euri op mijn creditkaart aantref (debet). Ach, ik had het kunnen weten. In deze geldbeheerste samenleving is dat toch waar het allemaal om draait. En denk je dat ze er voor dat geld een nieuwe bumper op hebben gezet? Ik denk van niet maar ik kan ongelijk heben. Misschien kunnen ze het een volgende huurder nog een keer aanrekenen.

Of ik ooit mijn geld terugkrijg? Ik wacht twee maanden en dan ga ik actie ondernemen.

Hoe slecht is het om een Farizeeer te zijn?

"Pas op voor het zuurdesem der farizeeen en Sadduceeen", zegt Jezus tegen zijn discipelen. Dat zuurdesem staat voor het onderwijs van die jongens. Als je wat achtergrondinformatie over "die jongens" verzamelt, vraag je je af wat er allemaal mis aan hen was. In onze tijd zouden we ze denk ik de eretitel "goed christen" geven:

De Farizeeën hielden zich strikt aan de joodse wetgeving zoals neergeschreven staat in eerste Vijf Boeken van de (Hebreeuwse) Bijbel. Daarnaast hielden zij zich aan de mondelinge overlevering (de Misjna). Ze geloofden dat een vroom leven en een strikte navolging van de Wet de mens dichter bij God zou brengen. De Farizeeën zagen het als hun taak de gewone mensen te bereiken en om hun kennis aan hen over te dragen. De Farizeeën waren bij uitstek een groep die zich identificeerde met het 'gewone volk', dit in tegenstelling tot de verhelleniseerde (vergriekste) Sadduceeën, de partij van de Hogepriesters en overpriesters. De Farizeeën zelf kwamen voort uit leken en priesters. (Bron: Wikipedia)

Als iedereen dit zou doen, dan zou de wereld echt een veel betere plek zijn. Waarom was het niet goed genoeg en lag Jezus dan voortdurend met "de jongens" in de klins. Er kon nauwelijks een complimentje af en punten voor hun goede bedoelingen kregen ze ook al niet.

Paulus verwoordt het duidelijk in Romeinen 3:20, "Daarom is voor hem geen sterveling onschuldig omdat hij de wet naleeft, want juist de wet leert ons de zonde kennen." De wet lost dus het probleem van het hart niet op; de wet maakt het alleen maar erger. Hoe meer ik mijn best doe om de wet te houden hoe meer ik ontdek dat alles wat in die wet staat tegen mijn natuur ingaat. Daarom moet het hart veranderen. De wet is dus geen doel in zichzelf maar een middel dat door God gebruikt wordt om de verloren mens daar te brengen waar een leven met God mogelijk wordt: ket kruis van Golgotha, waar Jezus de door de wet aangeklaagde en veroordeelde mens uitzicht geeft op een leven achter dat kruis. Alleen door me met Hem te vereenzelvigen (een te worden met Zijn dood) kan ik aan de andere kant van de dood opstaan en een nieuw leven leiden. Die wet speelt zich af aan onze kant van het kruis. Genade van God bereikt ons vanaf de andere kant van dat kruis.
En daarom is Farizeeisme zo'n kwalijke zaak; het ontneemt mensen het uitzicht op de genade.

Een teken...

Hoe langer ik er over nadenk, hoe komischer ik het vind; de vraag om een teken. De doorgeleerde geestelijke leiders van het volk vragen Jezus om een teken uit de hemel. Het idee alleen al; doorgeleerden die om een teken vragen! God is te vinden op ieder bladzijde in de Bijbel, de belofte van de verlosser een prominent thema in het Oude Testament en het bestaan van God op iedere vierkante centimeter van de schepping zichtbaar.

"Kunt U alstublieft bewijzen dat U bestaat; dat U bent wie U zegt te zijn"? Jezus verwijt hun dan dat ze wel de lucht kunnen lezen ("Erwinkrollen, zeg maar) maar dat ze blind zijn voor de tekenen die God geeft en voor het oprapen liggen. Dan geeft hij ze nog iets om over na te denken (jullie krijgen maar een teken en dat is het teken van Jona) en loopt weg (Matteus 16:1-4).

Ik was eens in discussie met iemand over het bestaan van God en we kwamen geen streepje dichter bij elkaar. Hij moest en zou bewijzen zien! Een stukje verderop was een grote vijver en ik stelde hem het volgende voor: "we lopen erheen en jij loopt over het water. Zou dat voldoende bewijs voor het bestaan van God zijn? Zou dat je helpen om te geloven dat de Bijbel waar is?"
Het werd stil.

"Ik weet het niet," zei hij. "Ik denk van niet omdat, ook al zou God alle bewijzen geven waar ik om vroeg, het uiteindelijk om de vraag gaat wat ik met Jezus doe".
Daar mee sloeg hij de spijker op zijn kop. Religie omzeilt Jezus door allerlei ingenieuze (en ook minder ingenieuze) constructies te bedenken waarop men een geloofsysteem bouwt; om zichzelf gerust te stellen en de grote vragen waar de wereld en de mens mee worstelt in weg te kunnen redeneren. Jezus is daarmee de grootste sta-de-weg voor mensen die hun eigen geloofsysteem in stand willen houden. Een systeem en Jezus gaan niet zo goed samen. Het zijn elkaars tegenpolen en er is geen enkele aantrekkingskracht tussen die twee. Bekering is daarmee te vergelijken met een verandering van polariteit. Bekering maakt een leven met Jezus mogelijk!