Enzaam tussen de schoonmaakpoeg

Om negen uur gaat de fitnessclub open. Dat is veel te laat. Tegen de klok van negen uur heb ik allang geen zin meer om te gaan fitnessen. Nu heb ik toestemming om wat vroeger te komen. Alleen is de schoonmaakploeg dan nog bezig. Zo even na 06.30 begeef ik me ter fitness en manoevreer mezelf een weg tussen dweilmachine en stofzuiger naar de crosstrainer en andere apparaten die mij moeten helpen om fysiek fit te blijven. En, for the record, ik vind dit leuk. Voor sommigen moelijk voor te stellen maar zi zitten we allemaal anders in elkaar. Aan de andere kant is het maar een slap alternatief voor het rechttoe, rechtaan hardlopen, wat ik op de dagen doe dat ik niet naar fitness ga.

Eenzaam en alleen sta ik te crosstrainen. De videoprojector staat gelukkig niet op het sportkanaal maar op Discovery. Zonder geluid. Het geluid is in de trant van rampestampend en 100% creatiefloos gebeuk op je trommelvliezen. Heel vaag herken ik af en toe een melodie uit de jaren 60 of 70. Als de beat nu afgestemd zou zijn op mijn tempo (75 slagen per minuut), maar nee, hoor.
Ik denk dat ik van de week een keer een cedee met Bachmuziek meeneem. Ik ben tenslotte toch de enige die luistert.

Vandaag vooral bezig geweest met het herschrijven van de voorlaatste studie in de serie "verliefd, verloofd, getrouwd". Vanavond dan eindelijk "seks".

Een korte BD

Twee dagen geen blog.
Ik had wat last van een Blog Dip.
Dat is nu weer over.

Al dat geschrijf over porno; daar wordt een mens lichtelijk weemoedig van. Vrijdagmiddag ben ik op tijd weggegaan om, zo dacht ik, voor de files uit naar Dalfsen te rijden. Dat idee van "voor de file uitrijden" is een illusie. Ik deed er drie uur over.
Op de terugweg, midden in de nacht, kon ik het e.e.a. compenseren.
Voor de Agape staf gesproken over discipelschap. Stel je voor dat meer christelijk werkers en leiders zelf aan de bak gaan met het maken van discipelen. Dan werk je vrijwel geruisloos naar een revolutie toe. Een revolutie waarbij volgelingen van Jezus midden in de wereld dat volgen van Jezus waarmaken. Levens waarin genade, verzoening, liefde, discipline, trouw en een heleboel andere eerbare eigenschappen en disciplines centraal staan.
Het imago van "een christen mag niks" heeft het christendom aan zichzelf te danken en het zal tijd en gezond onderwijs kosten om daarmee af te rekenen. Hoe reken je ermee af? Moet ik dan de niet gelovigen gaan vertellen dat dit stoffige imago helemaal niet juist is. Dat is net zoiets als iemand ervan te proberen overtuigen dat hij/zij had moeten lachen nadat jij een, in je eigen ogen, geweldige grap heb verteld.
De meest effectieve manier is om het gewoon maar voor te leven, voor te doen.

Gisteren vooral een "fietsdag". Van drie fietsen een gemaakt, de overige twee fietsen gestrip en gezocht naar mijn imbussleutelsetje (ik weet zeker dat ik dit jaar al twee setjes heb gekocht). Uiteindelijk gevonden in de slaapkamer van een van onze lieve dochters. Op de vraag: "wat moet jij nu met een imbussleutelsetje op je slaapkamer" is nog geen plausibel antwoord gekomen.

Vandaag twee keer spreken. Vanmorgen in de Brandaris en vaavond in Alphen a.d. Rijn.

Nog ff over porno

Als je iets over de chemie van verslaving leert en ontdekt dat deze zelfde chemische processen plaatsvindt bij seksuele handelingen is het wat beter te begrijpen waarom het zo'n enorme, bijna onbeheersbare kracht is.

Bij seksuele handelingen of activiteit komt een aantal chemicaliën vrij en dit zijn dezelfde die we tegenkomen bij een cocaïne verslaving.

* Dopamine stelt ons in staat om te focussen en doelgericht gedrag te produceren
* Norepinephrine geeft een shot natuurlijke adrenaline
* Testosteron is een hormoon gekoppeld aan verlangen naar seks. Het produceert een positieve energie en gevoelens van welbevinden.
* Oxytocine, ook wel het knuffelhormoon genaamd. Speelt een belangrijke rol bij de vraag waarom stelletjes die vaak ruzie hebben toch heel lang bij elkaar blijven. Dit hormoon helpt stelletjes tot op zekere hoogte om trouw te blijven. Verklaart ook waarom pornoverslaafden terug keren naar dezelfde beelden en fantasieën.
* Vasopressine speelt bij de man een belangrijke en krachtige rol in de binding aan de partner.
* Serotonine is een stof die via de hypothalamus zaken regelt zoals honger, dorst, temperatuur en wel of geen zin in seks. Bij een orgasme komt deze stof in een grote hoeveelheid vrij en geeft een diep gevoel van kalmte, ontspanning en zelfs euforie.

Geen wonder dat je er geen genoeg van kan krijgen!

Nu is de mens wel veel meer dan een lichaam waarin zich chemische process voltrekken; (hoewel er stromingen zijn die zullen beweren dat dit nu precies de mens kenmerkt; een complex wezen dat bepaald wordt door de chemische processen in dat lichaam).
Mijn mensbeeld ontleen ik toch maar aan de Bijbel en daarin ontdek ik dat ik een verantwoordelijkheid heb, dat God het allerbeste met me voor heeft en dat ik me niet hoef te laten leiden door mijn passie en begeerten.

Dat wil niet zeggen dat het onderwerp een stuk eenvoudiger te behappen is maar het helpt me wel om die zaken te ontdekken die waardig, eerbaar en gezond zijn. En daar wil ik mijn keuzes in mijn leven op baseren. Daarom ben ik ook monogaam.

Een heel goed artikel "The anatomy of lust" (helaas alleen in het Engels) is hier te vinden.

Zelfmutulatie

Het is weer het seizoen. De verwarming moest aan. Heeft maanden stilgestaan dus halverwege de avond kwam Moniek me vertellen dat het, en niet warm in huis was, en er ook geen warm water meer was.
Nadat de gasten vertrokken waren en de rest van het gezin zich ter bedde had begeven, ben ik de kelder ingegaan om dat varkentje eens even te wassen.
En jawel, ik dacht het al, waterdruk te laag.
Waar is de slang? Waar zijn de koppelingen? O ja, we hebben een nieuwe wasmachine. De koppelingen passen niet meer op de kraan. De koppelingen die ik wel vond waren er uit een serie van 12 voor 50 cent dus nauwelijks een schroefdraad van enige betekenis te bekennen.
Improviseren dan maar. Ik zal jullie het hele verhaal besparen. Het komt er op neer dat ik heb moeten dweilen en mezelf een tand door m'n lip heb geslagen (dat gebeurde toen ik de zak met 25 kilo waspoeder wilde optillen en het in de zak gintegreerde handvat uitscheurde zodat m'n samengebalde vuist met volle kracht tegen m'n mond kwam.

Vandaag vooral hard bezig geweest met voorbereiden van enkele preken en studies. Aanstaande vrijdag spreek ik op de stafconferentie van Agape. Zondag spreek ik in de Brandaris en in Alphen aan de Rijn. Maandag weer 'verliefd, verloofd, getrouwd' en dan is er nog het e.e.a. voor te bereiden voor de mentoring clinic in Jordanie die over twee weken plaatsvindt. Met name dat laatste ben im de afgelopen middag mee bezig geweest. De sessie "Establishing and buildign rapport" heb ik moeten herzien. Een collega van me heeft deze eerder gedaan en ik kan maar moeilijk materiaal van anderen gebruiken. De kern kan blijven staan maar de manier waarop je die kernwaarheden doorgeeft kun je nooit kopieren. Dat verpersoonlijken is best wel tijdrovend. Het is net als een huis verbouwen. Nieuwbouw is vaak sneller.

Schrijven over hoererij

Dat is wat het woord pornografie letterlijk betekent. Aanstaande zondag spreek ik hierover in de Brandaris waarbij ik zal putten uit de 'pornografische' Bijbelgedeelten. Als we het over pornografie hebben heben we het volgens de bijbel over seksuele activiteit buiten de door God aangegeven grenzen van het huwelijk.
Ga ik me daarmee nu in een klap giga populair maken in de Brandaris?
Ik dacht het dus niet. Om populair te zijn moet je alleen die dingen zeggen die mensen graag willen horen.
Seksverslaving is waarschijnlijk een van de grootste epidemieen in deze wereld en is dat denk ik altijd geweest. Als je de Bijbel leest kom je ook daar al tal van mannen en vrouwen tegen die zich meer lieten en laten leiden door hun begeertes en vleselijke gereeedchappen dan door de moraal, eer en kuisheid.

De 12 tot 17 jarigen zijn de grootste groep gebruikers van internetporno. De marketingmachine richt zich vrijwel uitsluitend op deze groep tieners en richt onhertelbare psychische en emotionele schade aan. In Amerika geeft 50% van de voorganers toe dat internetpornografie een probleem voor hen is en 1 op de 3 christevrouwen bericht dat ze bewust pornografische websites bezoeken.
De pornofilm industrie is omvangrijker dan Hollywood met 11.000 nieuwe titels per jaar (alleen al in Amerika)!
Er zijn zo'n 5 miljoen unieke porno websites en elke week komen er meer dan 2.500 bij.

Ik kan me hier vreselijk druk om maken. Het misbruik, de onderdrukking, de uitbuiting, de destructie van levens, het geweld.
En, net zoals bij verslaving aan substanties, heb je steeds meer nodig. De pornoindustrie is gewetenloos: "u vraagt, wij draaien. We geven de mensen alleen maar wat we willen. We verlenen een service"; je zou bijna denken dat het allemaal aardige maatschappelijk werkers zijn.
De verslaving is heftig en je komt er niet zomaar van los. Dus, nee, ik zal geen punten op de populariteitslijst scoren.

C.S. Lewis schreef in oversneden christendom, "Kuisheid is van alle christelijke deugden de minst populaire. Er is geen ontkomen aan - de christelijke regel luidt: 'Of een huwelijk, met volledige trouw aan je partner, of anders totale onthouding'"

Maakt dit mij nu ouderwets of ben ik een van de weinigen die nog gelooft in onvoorwaardelijke trouw, zelfdiscipline en matigheid?

Uitstel

Moeilijke dingen stel ik graag uit. Moeilijke gesprekken, moeilijke beslissingen. Hoewel de kerk Gods kerk is, is deze verre van volmaakt. We zijn met elkaar een groep professionele amateurs en om er met elkaar wat van te maken moet best wel een inspanning worden geleverd. Het idee dat "god alles heerlijk leidt" werkt denk ik alleen bij anderen. Bij ons zitten er gewone mensen in de kerk en zijn het gewone mensen die de gemeente leiden. Het gaat dan ook regelmatig "heerlijk fout". Een ding: als je populair wilt zijn, ga dan nooit een gemeente leiden. Waar je het voor de een goed doet, doe je het voor de ander helemaal fout.
Toch hebben deze mensen een ding gemeen: ze willen God kennen en dienen. In hun eigenzinnigheid, in hun narcisme, in hun teleurstellingen en tegenstellingen, in hun mens zijn. Er is een verlangen om God te ontmoeten; Hem te kennen en te gehoorzamen. Naast dat we met elkaar onderweg zijn, is ook iedereen individueel onderweg. De een is wat verder dan de ander (of denkt verder te zijn). Geduld met elkaar hebben en elkaar de tijd en ruimte gunnen om geestelijk te groeien is ontzetend belangrijk. Dostoevsky zei "Mensen zijn mensen en geen pianotoetsen".
Het punt is dat slecht nieuwsgesprekken bij het leven horen. Ze onderaan het "to-do" lijstje zeten gaat wel eventjes maar je kunt ze er niet eindeloos laten staan. Ze horen bij het leven.

Ik dacht van de week dat de beste manier om dit soort zaken te vermijden weglopen is. Maar er wordt al teveel weggelopen, teveel blijft onuitgesproken met als resultaat dat mensen elkaar op een afstand toeglimlachen maar hun harten blijven koud. En kou is de dood voor de kerk en intermenselijke relaties. De kunst is om met warmte de kou weg te werken; dat is de liefde van Christus. Het gaat dan niet om gelijk tegen ongelijk en de meeste punten scoren voor jouw eigen gelijk. Het gaat er dan om het beste voor de ander te zoeken.
Nou en het is precies die kunst waarin ik niet zo goed ben. De enige manier om een kunstenaar te worden is door het gewoon maar te doen.

Running in the rain, or what?

Ik was begonnen aan een veel te serieus blog over "lijstjes". Die heb ik net verwijderd. Te zwaar. te serieus. Te intens.
Het was nog donker toen ik vanmorgen wakker werd en m'n hardloopkleren aantrok. Beneden thee gezet en m'n hoofd buitende deur gestoken: regen.
Met de thee naar boven en snel onder de warme douche gegaan. Als het enigzins kan loop ik niet in de regen.

Ik beloofde mezelf dat, als het weer zou opknappen, ik me fit zou voelen, martha nog van me zou houden, het 30 graden zou worden, ik later op de dag zou gaan hardlopen.

Nu ben ik een boek aan het bestuderen van Eugene Peterson; "Under the unpredictable Plant". Met nog 27 bladzijden te gaan kan ik zeggen dat dit boek mijn kijk op het leven, het werk voor OM en de Brandaris gaat veranderen. Het zou te ver voeren om op details in te gaan (dat zou een vijf pagina tellend essay worden en niemand die mijn blog leest gaat ook nog eens een essay lezen), maar ik beloof je dat over die veranderingen de komende tijd het een en andere over in mijn blogs te lezen zal zijn.
Vanmorgen toen ik de dagelijkse 40 pagina's, waartoe ik me deze week heb verplicht, had bestudeerd, realiseerde ik me dat ik me euforisch voelde. Dat kon maar twee dingen betekenen; of ik had de ontdekking van de eeuw gedaan , of er zat een migraine te broeien.
Ik hoopte op het eerste maar, hoewel dat eerste deels best wel waar is, het tweede is me overkomen. Met pijnstillers onderdruk ik nu de pijn en overleef deze dag wel.
Stel dat de hoofdpijn helemaal wegtrekt zal ik mijn hardloopkloffie aantrekken en tien kilometer hardlopen, regen of geen regen.

Kettingzaag en Gebed

De 24 uurs economie rukt vol gas op en neemt Nederland met zacht geweld. We zagen het aankomen maar we deden er niets aan. Nu staan we met de rug tegen de muur en het tij is eigenlijk niet meer te keren. We zullen er mee moet leren leven.
Het kent ook z'n komische kanten. In de competitie om een sneetje of een puntje van de markt binnen te halen moet je bijvoorbeeld als dienstverlenend bedrijf af en toe creatieve oplossingen bedenken om of op tijd je product af te leveren, of je concurent af te troeven, of bij gebrek aan personeel wat extra uren draaien.

Zo werd ik vannacht om 3.30 wakker van het geluid van een kettingzaag. Eerst dacht ik dat m'n buurman een nieuw speeltje had en niet kon wachten om dat op de enige, nog overgebleven boom in z'n tuin uit te proberen.
Maar, bedacht ik al snel, het geluid kwam van een stukje verderop en na een half uur gissen uur besloot ik m'n oor de ruimte en de gelegenheid te geven tot een ietwat nauwkeuriger vaststelling van de geografische locatie van de audiobron. Op het balkon kwam ik tot de conclusie dat het geluid van voor het huis kwam alwaar een groenbedrijf bezig was met structureel snoeiwerk aan de groenstrook die zich tussen ons en de A13 bevindt.

Gerustgesteld dat het "alleen maar" een groenbedrijf was dat in het holst van de nacht bezig was met structureel snoeiwerk en niet een doorgedraaide malloot die net z'n vrouw had vermoord en nu in containerklare stukken aan het zagen was.
Kijk, dat laatste, dat zou ik echt vreemd hebben gevonden.

Ook ben ik er vandaag achtergekomen dat ik eigenlijk niet zo goed weet hoe je bidt. Er zijn duizenden boeken over geschreven (waarvan denk ik 99% in de afgelopen 100 jaar) en naar de tijd en inzichten gerekend zouden alle volgelingen van Jezus in no-time experts moeten zijn. Ik ben denk ik een uitzondering. Na 28 jaar voel ik me nog steeds als iemand die wel op de duikplank staat te springen maar niet durft of kan springen.
Hoe bad men in de 1900 jaar AD zonder alle hippe inzichten?
Hoe baden de Joden? De eerste christenen? Hoe bidden de Joden nu? Misschien moet ik eens in een synagoge gaan kijken. Als het goed is daar meer historisch besef en ervaring.
Als ik het gebed dat Jezus Zijn discipelen gaf te bidden (het onze Vader) als uitgangspunt neem, is er niets aan de hand met me, dan gaat het goed.
Maar het gaat om iets anders, denk ik. En dan doel ik niet op luisterend bidden, contemplatief bidden, proclamerend bidden en wat voor bijvoeglijke bepalingen we al niet kunnen verzinnen om de aard of richting van ons gebed te duiden.

En wat heeft dat bidden nu met die kettingzaag te maken? Eigenlijk niet zoveel maar als ik dan toch wakker lig dank ik God voor de volle maan die door de het raam van de balkondeuren de slaapkamer verlicht, dank ik voor Martha, de kinderen, de buren, m'n familie, vrienden, het leven, gezondheid, de gemeente, de wereld,....

Lunchen met Dick

Dat doe ik regelmatig. Dick is mijn vriend geworden. Hij is een wat oudere man en voorganger van een pinkstergemeente in Rotterdam.
Anderhalf uur eten we (meestal bij van der Valk) en praten we over onze leven, over dingen die spelen in onze kerken, onze dromen voor de kerk, Rotterdam en de wereld.
Dat doet me goed. Hij veroordeelt me niet maar is heel erg gerinteresseerd in wat ik doe en denk. En, andersom, ben ik in hem geinteresseerd, in hoe en wat hij denkt en vindt.
Ook al plannen we deze ontmoetingen overeenkomstig de chronos principes (zie het blog van maandag) de tijd die we samen doorbrengen is vooral een kairos ervaring. Geen agenda, geen haast, gewoon "zijn". Verbazing, humor, ontzetting, ideeen, beelden, zorgen...

Het is makkelijk om een bord in de lucht te steken met daarop "het gaat helemaal toppie met mij" geschreven. De brede smile op je gezicht bevestigd het omhooggestoken beeld. Maar het beeld loopt niet synchroon met je hart. Daar kunnen donkere wolken zitten, eenzaamheid, pijn, verdriet.
Als je dat met niemand kunt delen zul je je uiteindelijk langzaam terugtrekken in de anonimiteit van lege avonden achter de tevee of pecee.

Wat is de moraal. Christenen zeggen niemand nodig te hebben dan God alleen. Zij, dit dat volhouden hebben een groot probleem omdat diezelfde God niet wil dat de mens alleen is. In het scheppingsmodel vinden we een gemeenschapsmodel (Genesis 1-3). Zo heeft God het gewild en zo is het goed voor ons. Dus, het klinkt heel erg stoer en geestelijk maar ten diepste is het ongehoorzaamheid als mensen besluiten zich af te zonderen en alleen met God door te gaan.

Moraal van de moraal: ga vaker met Dick eten.

p.s. ik heb een stukje gescreven voor het Brandarisinfo over "intimiteit". je mag het lezen, maar het hoeft niet.

Artikel intimitiet

Laat maar zitten

Dat Blogje van gisteren moeten we maar gauw vergeten. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat... nou ja, laat maar. Het kwam er allemaal wat ingewikkeld uit. Martha zegt me regelmatig dat ik heel er goed ben in het onnodig ingewikkeld maken van simpele dingen.
Maar, wat is simpel. Het is toch ook allemaal niet zo eenvoudig. Ik moet vandaag tanken. Nou, dan rijd je naar een tankstation, vult je tank met veel te dure diesel en reken af met je American Express card. Simpel? Simpel?

Dan begin ik bij het laatste. Waarom reken ik af met AE? Omdat voor elke euro die ik besteed ik anderhalve mile bij de KLM spaar. Door zoveel mogelijk met m'n AE te betalen heb ik dit jaar al een retourticket binnen Europe bij elkaar gespaard en/of een enkeltje naar Noord Amerika.
En dan zijn er mensen die denken dat tanken een simpele handeling is. Dat is het ook, als je bijvoorbeeld denkt dat de diesel en de benzine als eindproduct rechtsreeks onder het benzinestation in eindeloze voorraden ligt opgeslagen.
Je komt er wel achter dat het allemaal niet zo simpel is als de voorraad op is. Dan word je je bewust van de ongelooflijke complexitiet van eenvoudige handelingen.

Vandaag heb ik een simpele dag. Vanmorgen een vergadering voorbereiden, de agenda voor een Task Force in Atlanta (voor december) voorbereiden (en dat is nogal een klus omdat ik uit documenten die in de afgelopen jaren zijn geproduceerd als uitkomst van de vele forums die er rondom de thematiek 'recruitering' zijn geproduceerd moet distilleren wat van belang is voor deze specifieke Task Force).
Lunch met een voorganger. Vanmiddag verder met de Task Force papierwinkel en vanavond vergadering met de oudsten en diakenen.

En nu ga ik een eitje koken.