Meet the neigbours

Onze laatste nieuwsbrief? Klik hierop

Vannacht hadden we een buurjongen te logeren. Mathijs is drie jaar en sliep bij Moniek op de kamer. Omdat Moniek al vroeg moest werken werd ik er vamorgen om kwart over zes bijgeroepen om Mathijs gezelschap te houden. Uitslapen was er voor meneer niet bij.
Zodoende zat ik vanmorgen al vroeg naar Shrek II te kijken en heb ik om 08.00 uur met Matthijs ontbeten.

Nu hebben we z'n broertje te logeren. Lucas is ook drie. Op de foto zie je wat er aan de hand is.
Lucas is zo opgewonden dat zelfs na een volle dag in een pretpark hij nu, om 20.30 nog een tosti zit te eten en helemaal opgefokt is. Mischien dat hij morgenochtend wel uitslaapt?

Eergisteren hebben Martha en ik met hun ouders gegeten en ze hebben uitgebreid over de geboorte van deze twee fantastische jongens verteld. Ik zal jullie het verhaal besparen maar het zou lezen als een horrorverhaal. Dat ze vandaag allebei in leven zijn en volop van het leven genieten is echt een wonder van God.

Hieronder eerst Mathijs, vervolgens Lucas en daaronder de oplossing.
Uiteraard hebben ze een vader en een moeder en nog een grote broer, maar daarover later meer.

Vandaag vooral bezig geweest met de tekst van m'n toespraak voor aanstaande zondag op het Flevofestival.

In de versnelling

Onze laatste nieuwsbrief? Klik hierop

Na wat startproblemen zit ik nu toch weer in de 'werkschwung'. Waar merk ik dat aan?
Ik word rustlozer en sta vroeger op. De druk neemt toe en de deadlines komen dichterbij. Vanmorgen een "to do" lijst gemaakt en alle items genummerd; 1 = moet vandaag of uiterlijk morgen, 2 = moet uiterlijk volgende week en 3 = kan nog even wachten en mag als ik een paar '1'-tjes heb gedaan.
Op 2 van de 15 items na heeft alles een 1 gekregen. Met andere woorden, alles moet vandaag of morgen af, op twee dingen na.


Ik zou graag wat meer planmatig willen werken en wil dat eigenlijk ook wel maar in de praktijk blijkt dat ik de druk van een deadline nodig heb om uberhaupt te kunnen produceren.

Vanmorgen stond ik op het punt om te gaan hardlopen en net op het moment dat ik de deur uitstap begint het te regenen. Wat een geweldige reden om terug het huis in te stappen en een warme douche te nemen. Dus.
Zonder te verblikken of te verblozen loopt Martha langs mee heen de regen in om haar rondje te gaan hardlopen. Wat een bikkel!

De NOP

Ja, we zijn weer veilig terug na een etmaal in de Noordoostpolder te hebben doorgebracht. Vanmorgen gesproken in de Fontein en de preek ging weer een iets andere kant op dan dat ik origineel had gepland. Maar, dat wist alleen ik.

Hier nog wat mooie plaatjes vanuit de NOP.

BWEBW

De afgelopen week was Best Wel Een Baal Week. In plaats van een dag hoofdpijn, deed m'n lijf er drie dagen over om weer normaal te gaan doen.
Daar staat tegenover dat m'n blessure weer over is en ik weer gewoon kan hardlopen. Begonnen met 19, toen 25 en vandaag 40 minuten zonder dat het gebeuren aan de achterkant van m'n onderbeen opspeelde. I am very happy!!!
Als ik naar wat anatomieplaatjes kijk denk ik dat ik last had van een geblesseerde korte -, of lange kuitpsier. Hoe heb ik deze diagnose gesteld? Als de dokter zou vragen of ik op een plaatje aan zou willen wijzen wat er nu zeer deed zou ik deze (rode) dingen aanwijzen. Ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten maar het voelt allemaal weer goed.
Tussen de hoofdpijnscheuten door heb ik Ruben nog wat kunnen helpen in zijn huis. We hebben nu voor het eerst wat op kunnen bouwen! De badkamervloer gestort en geegaliseerd. Nu de muren en het plafond en dan het leukste onderdeel: tegelen. Ruben heeft de cv ketel gemonteerd en is leidingen door het huis aan het leggen.

Zometeen gaan Martha en ik naar Emmeloord waar we overnachten bij van der Valk. Ik heb nog een bon voor een gratis overnachting maar deze moet voor 1 september gebruikt zijn. Omdat ik morgen in de Fontein in Emmeloord spreek is dit een perfecte gelegenheid om de bon te gebruiken, met vrienden te eten en langs het IJsselmeer of in het Bos te gaan lopen.

Hoofdpijn, hoofdstuk 2

Dacht ik vandaag weer opgewekt en fris op te staan. Blijkt er deze keer een tweede hoofdstuk aan m'n hoofdpijn te zitten. Nog een lethargische dag dus. In de loop van de dag is het een en ander wegetrokken en zie ik nu weer uit naar een zonnige gezondheidsperiode. Hoogtepunt van deze dag was een wandeling met mijn lieve vrouw.
Wat een opwindend leven leid ik toch...

Hoofdpijn

Vandaag geen nieuws. Ik heb weer zo'n dag dat m'n hoofd alle kanten op wil, behalve de goede.
Morgen beter, hoop ik.

Een heerlijke warme, ontspannen dag

De preek ging goed vanmorgen. Heb zelfs emailreacties gehad. Dat gebeurt niet zo vaak. Heen en terug naar de Brandaris gelopen. Martha en ik doen dat zoveel mogelijk op zondagmorgen.
Alleen hadden we onenigheid over het wel of niet oversteken van een volkomen verlaten kruispunt bij rood licht. Voor mij zijn de rode lichten een goede suggestie en ze kunnen een hulp zijn bij het regelen van de verkeersstroom. Voor Martha zijn de rode lichten stoplichten en ook al ligt heel Nederland nog te slapen, ze blijft liever wachten.

Dat is ook wat ik aan haar bewonder; ze is consequent. Ik ben meer een fliere(n)fluiter.

Vanmiddag lekker in de zon gelegen en zojuist de Da Vinci Code gekeken. Wat een domme film is dat.

De afgelopen dagen twee boeken gelezen in de nachtelijke (jetlag)uurtjes. Ik zal ze noemen maar kan ze niet aanbevelen. Het is dat ik niet kon slapen en geen zware kost midden in de nacht kan verhapstukken. Dus toen maar deze twee hapklare brokken van Scott Phillips; De uitweg en Cottonwood. Teveel karakters in het ene boek en teveel seks in het andere.
Moraal van de verhalen: geen.

Jetlag

De ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. Dit keer heb ik er veel last van. Vannacht tot drie uur liggen lezen. Absoluut geen slaap en toch is het al de derde nacht thuis.

Vandaag vooral aan m'n preek gewerkt. Al lang loop ik met de vraag wat je je medemens in het vooruitzicht mag stellen als hij zijn/haar leven aan God geeft. Omdat iedereen weer zo anders in elkaar zit, is ook de geloofsbeleving behoorlijk gevarieerd. Stel nou dat ik graag mijn buren tot geloof zou zien komen en ze vragen me wat ze kunnen verwachten, wat vertel ik ze dan?
Vertel ik ze dan dat er vrede in hun hart zal komen, dat God in alles voor hen gaat zorgen, dat voorspoed hun deel zal zijn, dat God gaat voorzien in een parkeerplaats als je hem daarom vraagt, een groter huis, gehoorzame, gezonde kinderen?
Eerlijk gezegd denk ik dat ik niet verder kom dan "je hebt dan iemand die in goede en slecht tijden met je optrekt, die in moeilijke tijden met je meelijdt en meehuilt en in goede tijden met je meelacht".
Ik zie teveel ellende om me heen, ook onder gelovigen, om ze meer te beloven.
Ja, je kunt natuurlijk praten over het leven na dit leven en dan hebben we het over eeuwig leven, een leven dat feitelijk begint als iemand zich bekeert en met God gaat leven. Ik kan praten over hoe dat eeuwigheidsperspectief alles in dit leven in een ander licht plaatst, en hoe we met de principes, waarden en normen van het koninkrijk van God aan de slag kunnen in onze relaties, op ons werk, in de samenleving en deze niet slechts anders, maar ook beter kunnen doen.

Vanmiddag in de zon het terras gehogedrukspuit' en een nieuwe tuinset gekocht. De huidige set viel van ellende uit elkaar en omdat het voor de detailhandel al het eind van het seizoen is worden de tuinsetjes massaal in de uitverkoop gedaan. Ik denk niet dat ik ooit iets voor de volle prijs koop. Ik wacht liever en sla dan mijn slag.

Van 500 euro voor slechts 1 euro 50. Dan neem je de kleur toch op de koop toe. Het feit dat het voor geen meter zit, maakt ook niet uit, het was echt een koopje....

En toen was alles weer zo gewoon

En daar is helemaal niets mis mee. Wel heeft Martha's vader vorige week een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en is Martha daar behoorlijk druk mee geweest. Ze haalde haar moeder twee maal daags op en ging dan met haar mee op bezoek. Daarna weer naar huis. Toen ik gisteren thuiskwam was Martha lichamelijk en emotioneel helemaal op en moest vooral haar verhaal kwijt. Door de stress kampte ze al dagen met misselijkheid en duizeligheid

Vandaag de agenda voor de komende dagen eens bekenen en bepaald wat er allemaal moet gebeuren. Er zitten best wel wat (s)preekbeurten aan te komen en dat brengt weer de nodige voorbereidingen met zich mee.
Ook ben ik vastberaden om Ruben de komende tijd te helpen in zijn huis. Het is zaak dat de verbouwing nu echt op gang komt. Hij heeft het huis al een jaar maar tot nu toe zit er geen schot in de zaak.
Vandaag hebben we de badkamervloer gestort. Deze vloer hadden we eerst tot op het bot gestript. Bijkt er door de jaren heen vloer op vloer te zijn gelegd: drie vloeren! Nu weer gewoon een vloer met alle leidingen keurig onder de vloer en in de muren weggewerkt.
We willen op korte termijnen de twee slaapkamers en de badkamer af hebben. Dan kunnen de jongens er gaan wonen. De rest van de verbouwing kan dan in fases gebeuren.

Weer thuis!!

We hebben het gehaald. Bijna 5000 kilometer gereden en 12000 kilometer gevlogen. De laatste dagen deed m'n laptop raar en heb ik geen foto's kunnen posten. Dat maken we nu weer goed. Moniek was zo happy op de terugweg. Ze heeft bijna twee uur in de cockpit gezeten. Zie ook de springvideo en andere filmpjes op youtube! http://nl.youtube.com/watch?v=0DZgPggqcKM

Preach it!

We willen naar huis!

Nu gaat het wel weer

O, wat mooi!

Deze ook, hoor!

Water, veel water, en het valt naar beneden.

Nog meer veel water dat naar beneden valt.

Over het randje

Lief he...

Waar zijn ze nu opeens gebleven?

Gelukkig zijn ze weer boven water

En ook Jan springt een gat in de lucht

Springen met zonder hoofden.