Gridley, Illinois

Zonder al teveel gedoe om 12.00 in Chicago geland. Dat was dus een extra lange ochtend (zeven uur langer dan normaal). Na immigratie, douane en Herz meteen door naar Greg Ogden, de man wiens materiaal ik gebruik bij de discipelschapstraining. De meiden gebruikten de tijd om naar huis te bellen. Weer twee uur later op eerste adres aanbeland. Tot m'n geruststelling zijn alle bestelde boeken hier aangekomen en kan ik aan de lees.
Moniek is nu even met Dave achterop de Harley een ritje aan het maken. De helm hoeft niet, maar moet van Chris, onze gastvrouw.



Het is nu 20.15 en ik ben er helemaal klaar voor... om naar bed te gaan!

Nog een nachtje slapen en wat er in mijn koffer zit

Moniek is haar koffer aan het vullen. Ze draait enkele wasjes en droogt her en der nog het een en ander aan goed.
Ellen heeft een koffertje, dat normaliter als handbagage aan boord wordt toegestaan, gevuld met wat ze denkt nodig te hebben.
Twee totaal verschillende benaderingen. Moniek is nu haar Ipod aan het vullen met de laaste hippe tunes terwijl Ellen in de stad is met wat vriendinnen.
Ik vind het een sport om zo weinig mogelijk mee te nemen. Maar dat is best wel ingewikkeld als je en wilt sporten, en wandeltochten wil maken, en sandalen wil dragen en ook nog wat net schoeisel wilt meenemen. Dan je het al over een kilo of vier aan onderbeenbedekking.
Vroeger was alles anders. Toen liepen de mensen op blote voeten. Denk ik.
Maar dat was vroeger. Toen gingen de vaders niet met twee dochters naar een ander werelddeel op vakantie. Als dat wel zo zou zijn, hadden ze ook wel schoenen gewild. Denk ik. Maar omdat ze geen schoenen hadden, dachten ze er soms misschien wel aan (om met hun dochters naar Amerika te gaan) maar besloten dan dat het helemaal onmogelijk was. Soms dachten mensen dan: "had ik maar iets. Schoenen of zo. Dan zou ik direct met m'n dochters naar Amerika gaan". Maar het was eigenlijk nog vbeel ingewikkelder. Omdat ze geen schoenen hadden, en dus ook niet wisten wat dat waren, dachten ze er niet aan.
Daarom reisden de mensen vroeger ook minder.

Goed, we hebben het nu over de schoenen gehad die meegaan. je zou denken dat het om vier paar schoenen gaat maar dat valt mee. Een paar draag ik namelijk al. Meestal de zwaarsten; de caterpillars. Die moeten steevast apart door de rontgen omdat ze er nogal verdacht uitzien.
Caterpillars zijn wat mij betreft de moeder aller schoenen.

Vier T-shirts, twee dress-shirts, twee broeken, zes boxers, 2 paar sokken, 2 zakdoeken, een dunne trui, pyamabroek, sportbroek, zwembroek, loopshirt en mijn toilettas (een tandeborstel, een tube tandpasta, gel, kam, reservelenzen, flossdraad, tandenstokers, Gillette mach3, aftershave creme, twee flessen eau de toilette.
De ruimte die over is wordt opgevuld met het equivalent van de kralen en de spiegeltjes: pakken koffie. En de ruimte die dan nog over is wordt volgestouwd met boeken. De ruimte die vrijkomt nadat de koffie ie weggegeven wordt straks opgevuld met 28 boeken die ik via E-bay en Amazon heb gekocht en nu op verschillende adressen liggen te wachten om opgehaald te worden

Dan hebben we nog m'n rugtasje (handbagage). Je kunt nu wel stoppen met lezen wat dit is totaal niet interessant. Laptop. dagboek, noteboek, Engelse bijbel, Nederlandse bijbel, twee boeken, lenzencontainer, bril, oordopjes, pijnstillers, twee vulpennen, een ballpoint, visitekaartjes, foto's gezin, stapeltje preken, MP3-speler/telefoon, portemonnee, kauwgom, klein zaklampje, paspoort en reispapieren en de laatste Vrij Nederland. Ook vond ik ook nog drie losse muntjes. Die mogen ook mee.

Dat rugtasje is twaalf jaar oud en reist altijd met me mee. Voor 15 gulden gekocht bij Scapino en hij doet het nog steeds. Ik raak eraan gehecht. Evenals aan mijn 12 jaar oude Samsonite. Er zijn stukken afgebroken maar hij doet het nog.
Misschien dat ik ooit nog eens boek schrijf vanuit het perspccetief van mijn Scapino zak.

Nog twee dagen

O ja, Groot Ammers was wel leuk. Zo'n 150 mensen vergaderden zich op het dorpsplein om aanbiddingsliederen te zingen en naar een praatje te luisteren. Het weer was prima, volop zon.

Vandaag viert Ellen haar verjaardag. Op de den Ouden manier: ze is er zelf niet. Met een paar vrienden laat ze zich nat regenen in de Efteling. Onze jongste telg is vandaag 17 jaar geworden; een jonge vrouw dus.

Over twee dagen vertrekken Moniek, Ellen en ik voor drie weken naar de VS. We beginnen in Chicago, dan door naar New York, dan een paar dagen die nog niet gepland zijn om vervolgens in de buurt van Toronto te eindigen. We hebben er best wel zin in.
Moniek heeft gisteren een koffer gekocht. Dier is zo groot dat Ellen in principe als bagage mee zou kunnen! Echt hoor, als je de combinatie Moniek en koffer ziet heb je de neiging om te zeggen: "kijk mam, er hangt een meisje aan die rode koffer".

Een bijna vrij weekend

Het seminar op de Betteld bij "Momentum" ging aardig hoewel ik veel te hyper was met als resultaat dat ik over m'n woorden struikelde. Er is zoveel te zeggen, zoveel te melden dat ik vaak moeite heb om zelf bij de les te blijven en me allerlei uitstapjes veroorloof die ten koste gaan van het neerzetten van het hoofdonderwerp.

Wat ik bemoedigend vond was dat er toch zo'n 30 man op het seminar afkwam. Er liepen vijf seminars parallel aan elkaar en omdat het 09.00 uur 's-morgens was (sommigen vinden dat errug vroeg...) was de opkomst goed te noemen, temeer daar het onderwerp (discipelschap) niet een onderwerp is wat mensen veel oplevert maar men van tevoren weet dat het iets gaat kosten.

Dit weekend zowaar bijna een vrij weekend. Vanavond spreek ik op een openluchtsamenkomst in Groot Ammers. Ik hoop dat het bij lucht blijft en geen openwatersamenkomst wordt.
Ik ben heel benieuwd of men in Groot Ammers kiest voor een wat hippe benadering of dat men voor een traditionele samenkomst gaat die met name het kerkelijk publiek zal aantrekken. Ik vermoed het laatste maar laat me graag verrassen.

Meters maken

Vandaag ben ik hyperactief. Vanmorgen om 04.30 begonnen met m'n toespraak te schrijven voor X-Noizz, voorheen Flevo. Ik spreek op de zondagmorgen waar men rond de 13.000 bezoekers verwacht. Je kunt je nog inschrijven voor dit festival.

Om 06.00 had ik de speech af!
Daarna eindelijk m'n seminar voor morgen af kunnen ronden. Wat een bevalling was dat, zeg. Soms vraag ik me af of het al die moeite nu wel waard is.

En nu, eindelijk tijd om heel veel mails af te werken en eens na te denken over het Brandaris jongerenwerk voor het komende seizoen. Vanavond sluiten we de jongerenwerkers af met een maaltijd. We zouden barbecueen maar die zou wel eens kunnen verregenen. Dus wordt het een warme hap door de altijd dienende Martha toebereid.

Na afloop rijd ik door naar Doetinchem waar ik overnacht. Ik sta dan morgenvroeg niet in de file op weg naar Momentum om m'n seminar te geven.

Printers kopen

Bij de consumentenbond gechecked wat momenteel de beste inktjetprinter is (prijs-kwaliteitsverhouding) en een adres gevonden waar ze deze canonmachines gerefurbished verkopen. Op Ebay geboden en inmiddels heb ik drie dezelfde printers gekocht. Waarom? Omdat alleen de inktpatronen al twee keer duurder zijn dan de hele printer inclusief de inkt. De inktpatronen houd ik en de printers gooi ik denk ik maar weg.
Vandaag eindelijk wat vaart kunnen maken met de voorbereiding van mijn seminar voor vrijdag. Ik bereid me graag goed voor want om daar anderhalf uur te gaan staan wauwelen zou misschien nog wel lukken maar je valt wel door de mand. Bovendien is het onderwerp discipelschap te serieus. Dat raffel je niet af. Mensen moeten er weer voor gewonnen worden.

Wat zijn de kenmerken van een volgeling van Jezus?

Is gehoorzaam aan Christus; Zijn wil doen

Wijdt zich toe aan het wereldwijde netwerk van volgelingen van Christus (sommigen noemen dit kerk)

Zit niet vast aan de wereld maar gedraagt zich als een alien

Deelt zijn geloof omdat hij dat wil

Dient graag anderen

Leidt een gedisciplineerd leven

Weet de weg in de Bijbel

25 jaar!!

Best wel trots voel ik me 1 dag na onze 25 jarige huwelijksdag. We zijn met het hele gezin wezen eten en daarna hebben we thuis een fles champagne opengetrokken.
Nu ben ik bezig om een seminar voor te breiden over discipleschap. Aanstaande vrijdag geef ik dit seminar op de Betteld.

Soul Survivor, De Navigators en Student Alpha organiseren deze zomer voor de tweede keer MOMENTUM, het festival voor 20+-ers en studenten. MOMENTUM is een tijd apart gezet voor God. Een festival waarin we even stil staan en God zoeken te midden van ons vaak drukke leven.

Er komen binnen- en buitenlandse sprekers (o.a. Floyd McClung) die je kunnen helpen in je leven met God. Relevante onderwerpen worden aangesneden en uitgediept om je nieuwe inzichten te verschaffen waarmee je aan de slag kunt gaan in je eigen leven

Waar ik een beetje tegenop zie is dat mijn seminar parallel loopt aan een seminar over de Heilige Geest door Prof. Ouweneel.
Oei, denk ik dan. Als ik even in de schoenen van een gemiddelde consumptief ingestelde evangelicaal ga staan, die heel erg bezig is met "wat kan Jezus nog meer voor mij doen", dan denk ik dat een seminar over discipleschap, dat vooral gaat over geven en investeren in anderen, ergens veraf in de schaduw van het meer spectaculaire seminar staat.

Maaaaarrrrr, al zijn er maar vijf, of tien, of twee; ik ga mijn pleidooi houden voor discipelschap. Er zijn geen instant oplossingen voor geestelijke groei, of sluipweggetjes. Het is zwaar, moeilijk maar absoluut lonende arbeid!
Er bestaat geen vervanging voor het proces van discipleschap en ik denk dat we massaal aan de bak moeten. Optrekken in kleine groepjes. Samen leren, leven, huilen en lachen, vallen en opstaan.

Post Zaterdag

Leuke, drukke dag gisteren. Zo'n 50-60 vrienden kwamen langs om met ons te vieren dat we er 25 jaar huwelijk op hebben zitten. Martha had 140 appelflappen gebakken. Er zijn er nu nog een paar over.

Vanmorgen gepreekt in de Brandaris over het koninkrijk van God. We weten er zo weinig over terwijl de bijbel er zoveel over schrijft. Omdat het (nu nog) een onzichtbaar koninkrijk is, is het best wel moeilijk om het konkreet te maken.
Je kunt het ook het netwerk van God noemen. Iemand die tot bekering komt wordt a.h.w. ingeplugd in het netwerk van God. Het netwerk verschaft instructie, vriendschap, normen, waarden, en wereldwijde verbindingen. Wat we aangeslotenen gemeen hebben is dat ze naar de main server willen luisteren.
Het beeld gaat mank omdat het geen rekening houdt met de vrije wil van de aangeslotenen. Los daarvan is het wel een aardig beeld.

Zometeen naar Eindhoven waar ik bij Pitstop, een jongerenkerk, spreek. Ze hebben vanavond hun eerste doopdienst.

Back in business...

M'n energie is terug. M'n darmen en hoofd werken ook mee dus heb ik vandaag wat meters kunnen maken. Vanmorgen vroeg me eerste druk gemaakt in de fitness en me vervolgens vol overgave op m'n preek voor aanstaande zondag geworpen. Het zijn er eigenlijk twee want naast de Brandaris in de ochtend, spreek ik 's-avonds in Pitstop in Eindhoven. Die hebben hun eerste doopdienst.

Voorts zes boeken besteld bij Amazon en die naar een adres in Illinois laten sturen. Amazon heeft de geweldige optie om de boeken die je wilt kopen, tweedehands te kopen, of bij andere wederverkopers. Zo heb ik een boek gekocht voor een cent, een voor 1,45 en een voor 1,50. Beetje porto erbij en klaar.

Ook een scanner gekocht op marktplaats. Eentje die ook dia's en negatieven scant. Tien euro. Nu maar hopen dat het werkt. Vanavond even ophalen in Nieuwerkerk.

Nog Steeds...

Hoofdpijn! Ik dacht na twee dagen dat het wel over zou zijn. Sta ik vanmorgen weer op met een flinke hoofdpijn. Dat wordt weer een hangdag!


Ik ben niet zo dagboekachtig maar ben nu in een boekje begonnen dat ik wel aardig vind: "Jesus in blue Jeans", van Laurie Beth Jones. aan het eind van deze blog tref je een hoofdstukje aan. Wel in het Engels maar ja, dat zij dan zo.

Af en toe probeer ik Nederlandse literatuur te lezen. Twee weken geleden ben ik begonnen in "Babylon" van Marcel Moring. Ik vraag me echter af hoe lang het duurt voordat je een beetje in het verhaal komt. Nu val ik na vijf zinnen al in slaap. Vaak is het met een boek net zo als met zwemmen in de zee. Als je er niet meteen volop in duikt duurt het uren voordat je "door" bent.

Interessanter is dan "Transforming Discipleship" van Greg Ogden. Ik ben zijn materiaal twee jaar geleden gaan gebruiken (Essenties voor Discipeleschap) en ben inmiddels al twee jaar in emailcontact met de schrijver. Op 14 juli gaan we samen koffiedrinken, ergens in Illinois, in de buurt van Chicago.
Er is geen sluipweggetje naar geestelijke volwassenheid. Er is maar een weg en dat is de moeilijke, lange, tijdrovende, voldoening gevende weg van discipelschap; in kleine groepjes met elkaar optrekken en leren van Jezus.





He Sought Common ground
By Laurie Beth Jones

In coming to earth Jesus was seeking common ground with us. By walking in handmade leather sandals and scraping his knuckles while lining up a plank in his father's carpentry shop and feeling the slight tingle of wine at the wedding feasts, he was seeking common ground with us. Had he appeared draped in armor and displaying a halo the size of the rings of Saturn, he would, perhaps, have impressed more people. But then their conversion would have been based on awe and fear, rather than on the relationship he wanted, which was love. He did not come to earth hurling thunderbolts (though his disciples urged him to do so). He did not point out the numerous flaws, sins, and inadequacies of those around him (though they were obvious to many). He sought common ground with people so that he could reach them, and teach them, and love them, where they were. He even learned their language in a desire to communicate clearly and effectively. He used the words they used. He sang the songs they sang. He dressed like they dressed. He wore blue jeans.

In the Simon Wiesenthal Museum in Los Angeles there is a display in which visitors are asked to identify three ways that certain human figures sketched on a board are different. This exercise is easy: Race and sex automatically answer two of the three. Then viewers are asked to identify sixteen things these figures have in common. This exercise takes more time, and most people quickly tire of it and walk away. It does not take a genius to see what makes individuals different, but it does require wisdom and patience to determine what different people have in common.

Even the apostle Paul, a man probably not known for his natural charm, stated that he endeavored to find common ground with an audience before preaching to them. In Philippians 2:1, he exhorts his listeners to "remember the Spirit that we have in common. Be united to your convictions and united in your love, with a common purpose and a common mind." In John 17:11, Jesus himself prays over and over again "that the people may be one, like you and I are one." He also clearly said that the way others would recognize that we were his disciples would be by the love we have for one another, not by the relative merits of our strengths versus their weaknesses. "He who looks down on his neighbor sins," advises Proverbs 14:21. When any person or group looks down on others, casting moral judgments, they are making themselves "wrong."

Diplomatic negotiations proceed much faster when every participant has an understanding of the common needs, values, and ideas of the other parties involved. "Judge your fellow guests' needs by your own. Be thoughtful in every way."—Ecclesiasticus 31:15 (New Jerusalem Bible). Jesus in blue jeans would not be looking for obvious differences among people but would search for the common ground—in conversation, in thought, in interests, in goals, and in values. Guideposts magazine recently shared an article about a middle-class woman who, by reason of bankruptcy, found herself suddenly living in a ghetto neighborhood. Frightened at first, she soon wondered how God could use her to make a connection with people whose everyday lives were plagued by drug and alcohol abuse, domestic violence, and drive-by shootings. She began by inviting the local women (some of them admitted prostitutes) for coffee every morning. Wary at first, one by one they began to gather. She found that what all these women had in common was an intense desire for a better life for their children. It was on this foundation that she actually built a church without walls. She sought, and found common ground with them, and sev¬eral families' lives were changed. This would not have happened without her focusing on what could be shared, rather than why she was scared.

Differences will always make themselves apparent. It is up to us to search for and recognize the silent, pervasive, and important things we have in common. Only then can heart-to-heart communication occur. It is said that former President Jimmy Carter was able to negotiate the bloodless sur¬render of the dictator in Haiti because he appealed to his sense of honor and love for his country—qualities Carter was able to discover in a man others saw only as egotistical and self-serving. In many verses of the New Testament the apostles exhort the new believers to remember:
"In this life one's nationality or race or education is unimportant. Such things mean nothing... let love guide your life." —COLOSSIANS 3:11,14

"Be tactful with those who are not [like you] and be sure you make the best use of your time with them. Talk to them agreeably and with a flavor of wit, and try to fit your answers to the needs of each one . . . [because] ... In Christ's image there is no room for distinction between Greek or Jew . . . There is only Christ. He is everything and he is in everything. The body is a unit, though it is made up of many parts . . . The eye cannot say to the hand, I do not need you . . .For we are all baptized by one Spirit into one body, and we were all given the one Spirit to drink ..."— COLOSSIANS 3:11, 14, GALATIANS 3:28, 1 CORINTHIANS 12:4-26

Question
List sixteen things you and your current adversary have in common.

Question
How could you use that as a foundation for peacemaking?

Question
Pick a person or a group you are afraid of. Write down all the things you have in common.

Power Connection:
Dear Lord, please help me see what I have in common with those I consider my adversaries, or those whom I fear.
Help me remember that Your sun shines on us all, that each of us are recipients of Your Grace, and each of us have important places in Your Ultimate Design. Help me see You in them, and help me be You to them. Amen, and Amen.