Over religie, kerk, christendom, algemene verbazing en vermeldenswaardige gebeurtenissen tijdens mijn omzwervingen door binnen- en buitenland. Vragend en onderzoekend in pastelkleuren met meestal een vleugje peper. Dit is een persoonlijk blog en wat ik schrijf is dan ook niet representatief voor de organisatie waarvoor ik werk of voor de kerk waar ik lid van ben.
Posts tonen met het label Gistere. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gistere. Alle posts tonen

13 november 2008

Ploegen

Gisterenavond gesproken in Hamilton, de "College and Carriere" groep van de baptistengemeente. Zo'n 40 jongvolwassenen verzamelden zich in een kleine bovenzaal. 
Waar je de ene avond God bijna tastbaar aan het werk ziet, een andere avond, zoals deze, is er een waarbij het gewoon hard werken is. Na m'n studie over "hoe vatte Jezus het Goede Nieuws samen en wat betekent dat voor ons", had ik geen droge draad meer aan m'n lijf. Het voelde alsof ik een akker had omgespit!
"God" momenten kun je niet orchestreren of plannen. Dat doet God. Daar zit niets van ons bij. 
Maar...
Dat is een kant van het verhaal. Er is een groepsdynamiek en er is de individuele dynamiek. Je kunt het gevoel hebben dat er niets van je verhaal landde omdat er geen zichtbare feedback is. Om dat als graadmeter te hanteren voor "succes" is verraderlijk.
God werkt ook in de stilte. 
Jaren geleden heb ik geleerd om altijd voor de "een of de twee" te gaan. Mijn inbreng is slechts een schakeltje in de keten van gebeurtenissen in het leven van een persoon.
En die wetenschap helpt me om dankbaar terug te zien.


Geloofsdeconstructie deel 1

“Help, ik ga door (theologische) deconstructie" (deel 1 van 3) Wanneer geloof begint te schuiven Beknopte bewerking en vertaling van ee...