Nou, daar zijn we dan

Tien uur vliegen, vier uur rijden, een halve nacht naar het plafond staren, met een dik hoofd wakker worden; we zijn weer ergens anders dan thuis. De rest van het team is er ook dus konden we ons aan het strand, op tien meter afstand van het guesthouse Juniper Tree voorbereiden op wat komen gaat. Overmorgen begint de mentoring clinic en ik geloof dat we er klaar voor zijn. Ook al hebben we al een behoorlijk aantal clinics verzorgd, iedere keer is het opnieuw afstemmen omdat de groep steeds weer heel anders is. Dit keer hebben we slechts een handjevol westerlingen en dat heeft meteen gevolgen voor de groepsdynamiek en leerstijl.

Vandaag m'n camera maar weer eens meegenomen. Daar heb ik niet altijd zin in want je moet er echt de tijd voor nemen. Het levert dan wel weer leuke plaatjes op.

Nu gauw naar bed: M'n hoofd, m'n keel, m'n alles doet zeer. Ik wil niet naar plafond staren, ik wil gewoon slapen.

Loslopende kinderen op het terrein van Juniper Tree

Twee loslopende zusjes in vlag gedrapeerd

Twee stratenmaaksters.

George Verwer snapt er niets van!

Gisteren plofte er een dikke envelop op de deurmat. Een paar keer per jaar stuurt George Verwer, de oprichten van OM me een brief met daarbij een vracht aan DVD's, artikelen en tijdschriften waarvan hij denkt dat ik ze wel kan gebruiken. Bij de stapel zat ook een artikel van zijn hand getiteld "My great burden en vision," waarin hij zijn zorg en onbegrip deelt over het feit dat er, ondanks het feit dat het Evangelie in vele talen en middels diverse media beschikbaar is, honderden miljoenen zijn (sommigen claimen dat het om een miljard mensen gaat) die deze talen spreken en toch nog nooit iets van het Evangelie hebben gezien of gelezen. Hij schrijft "It does not make sense to me. Maybe some of you who get this can help me out. (Ik snap hier niets van. Misschien dat sommigen van jullie die dit lezen me kunnen helpen begrijpen)."

Hij pleit voor meer gebed gericht op het bereiken van de onbereikten met de boodschap van redding en de financiën die nodig zijn om dit te kunnen verwezenlijken: "Een financiële doorbraak is nodig om deze beschikbare middelen in de handen te krijgen van de duizenden werkers die om deze middelen vragen. Geld is niet het belangrijkste, maar daar waar het belangrijk is, en in mijn werk is dat meestal zo, laten we het dan op de een of andere manier zien te vinden."

Hij besluit met de belofte dat hij meer van zijn tijd hieraan wil geven en doet een beroep op de lezer dat als hij of zij iemand kent die wil investeren in deze basisvorm van evangelisatie, hij graag persoonlijk in contact wil komen. Een gever heeft inmiddels besloten om iedere dollar die hieraan wordt gegeven, te verdubbelen (tot maximaal 300 duizend euro).

Ik ken George al vele jaren en dit is zeker geen bevlieging. Zijn passie en inzet om de onbereikten te bereiken met het meest elementaire evangelisatiemateriaal, is altijd zijn passie geweest en zal dat tot aan zijn dood blijven. Een inspirerend voorbeeld! Wil je de gehele brief in het Engels lezen? Mail me jan.denouden apestaart om.org

Identificatie

In Nederland moet je je altijd kunnen identificeren en een paspoort of ID kaart geeft de feiten weer over hoe lang ik ben, waar en wanneer ik geboren ben en nog wat verifieerbare zaken. Los van het gegeven dat er hier mee gesjoemeld wordt, is het op zich de meest onschuldige vorm van identificatie. Als je niets te verbergen hebt blijft het verder ook onschuldig.

Gisteren schreef ik over de cultus van de persoonlijkheidstest waarvan de populariteit onder meer ligt in het gegeven dat de mens zich graag onderscheidt. Iemand die recentelijk een DISC of een Myers-Briggs test heeft gedaan is geneigd om zichzelf en de geobserveerde ander te beschrijven in een of meerder letters of een combinatie van die letters. Het doet iets met je als je plotseling weet dat je een ENFP bent en je bent er ook nog eens trots op. We identificeren ons met een bepaald type en het gevaar, zoals gisteren beschreven, is dat we er naar gaan leven; het kan zomaar een eigen leven gaan leiden.

Geestelijk is dat net zo. De fase waarin we ons bevinden kan zomaar onze identificatie worden.

Studies, trainingen, het behoren bij een bepaalde groep met een uniek accent op een stukje leer; voordat je het weet zit je in een wij-zij denken: je hebt iets ontdekt dat je (geestelijk) leven verrijkt en begrijpt niet dat andere dan nog (niet willen) zien. Een persoonlijke kruistocht, of missie kan het gevolg zijn.

Matrix denken: het fysieke bestaan wordt bepaald en geregeerd door onzichtbare machten. Het leven wordt hierbij gereduceerd tot geestelijke strijd. Middels vasten, gebed, het innemen en uitoefenen van je geestelijke autoriteit, het claimen van overwinningen wordt deze geestelijke strijd beïnvloed en, bij voorkeur in ons voordeel beslecht.

Fixatie en isolatie: een onderdeel van de brede Bijbelse leer wordt een stokpaardje. Eigentijdse uitingen hiervan zijn aanbidding, Israël, Joodse feesten, de doop, de doop met/in de Heilige Geest, heiliging, zending, de vijfvoudige apostolische bediening enz..

Op zich zijn dit stuk voor stuk belangrijke zaken en verdienen de aandacht van de kerk. Echter, op het moment dat een of meer van deze zaken prominent in het oog vallen op mijn ID kaart, ben ik de clou kwijtgeraakt.

Gisteren in "uitgesproken" die domme dominee uit Amerika die vindt dat de christenen het niet meer helder zien omdat ze zich niet achter zijn Koranverbranding scharen. In zijn tot bijna eenmansactie gereduceerde actie zou je bijna medelijden met de man krijgen, ware het niet dat zijn oordeel over al die christenen irritatie en boosheid oproept. Wat een arrogantie!

Het krijgt iets lacherigs als je iemand zo gefixeerd ziet op een zaak en niet meer in staat lijkt om zaken in een gezondere en bredere context te zien. Maar het lachen ontgaat je als je beseft dat zijn actie zoveel haat en tegenstand opwekt dat al velen het leven hebben gelaten. Een typisch voorbeeld van aanstoot geven; iets waartoe de Heer ons nergens in zijn Woord roept.

Morgen vertrek ik naar Thailand. Ik vraag me af wat mensen te zien krijgen als ik mij ID kaart trek. Zien ze door de feiten heen dat mijn leven bepaald wordt door Christus? Daar streef ik naar.

Mij kan verweten worden dat ik geen standpunt inneem; geen kleur beken als het om een van bovengenoemde zaken gaat.

Afgelopen zondag sprak een gebrekkig Nederlands sprekende broeder me aan na de dienst waarin ik sprak. Of ik wel gedoopt was met de Heilige Geest en in tongen sprak. Mijn antwoord op deze vragen bepaalt of de broeder me zal respecteren of voor me gaat bidden. Het liefst zie ik beide. Ik dacht toch echt dat het een uitgestorven ras was maar blijkbaar zijn ze er nog. Het jammere is dat we het niet over Christus konden hebben omdat we in een nevenverschijnsel bleven steken. Overigens zal ik zo'n directe vraag nooit met ja of nee beantwoorden maar altijd met een wedervraag. Ik laat me liever niet in een hokje stoppen Hoewel ik ook in een unieke fase zit: die van de theologie van de kaplaarzen in de klei. Mij mag blindheid worden verweten in mijn verlangen om op Hem alleen te zien. Daar zal ik dan mee moeten leven. Graag zelfs

De cultus van de persoonlijkheidstest

"Wat is toch de mens dat u om hem geeft,

wat betekent het dat u voor hem zorgt?

U hebt hem weinig minder dan een god gemaakt,

hem met glorie en eer gekroond. (Psalm 8:5-6)

Een wat "ouder" (2004) boek gelezen. Maar nog zeer de moeite waard.

Annie Murphy Paul publiceerde in 2004 een onderzoek naar de zin en onzin van de persoonlijkheidstest. De voormalige senior editor van Psychology Today veegt er de vloer mee aan! En dat is wel eens lekker in een wereld waarin iedereen op zoek lijkt te zijn naar hulpmiddelen die iets definitiefs over hen kunnen zeggen.

Ze gaat in op de flinterdunne wetenschappelijke basis van dergelijke tests en stelt dat het niet veel anders is dan een product dat mensen willen hebben en er daarom dan ook duizenden aanbieders zijn die je tegen betaling een paar vragen laten beantwoorden en op basis daarvan een profielschets produceren. Het "schedellezen," dat decennia lang de boventoon voerde in wetenschappelijk onderzoek en de duiding van de mens, is allang lang en breed naar het rijk der fabelen verwezen maar verfijndere vormen die ogenschijnlijk wetenschappelijker aandoen hebben hun intrede gedaan, zodat we niet zonder hoeven te zitten.

"Een van de meest verraderlijke gevolgen van de persoonlijkheidstest is de invloed die het heeft op hoe we elkaar begrijpen - kinderen, collega's, medeburgers - en onszelf. De tests vervangen een verkreukeld menselijk wezen voor een gladde abstractie, een individu van vlees en bloed in een steriel idee. Zonder twijfel zijn deze standaard formulieren makkelijker te begrijpen (en, niet geheel toevallig, te manipuleren) dan echte mensen. Uiteindelijk resulteert het in een verminderde erkenning van en waardering voor andermans volledige mens-zijn en belemmert de groei in het ontdekken en bewustzijn van het zelf."

Het gebruik van populaire versies als "ijsbreker" in groepsdynamica wordt door Paul sterk afgeraden omdat het ogenschijnlijke definitieve oordeel dat de test velt, de neiging heeft om een eigen leven te gaan leiden.

Het zeer toegankelijke en uiterst goed gedocumenteerde boek is de moeite van het lezen waard. Het zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die zich professioneel of voor de lol met het afnemen van persoonlijkheidstests bezig houdt.

Annie Murphy Paul, The Cult of Personality Testing (New York: Free Press, 2004)

Bezorgdheid, Conflicten, Single

Deze drie woorden vormen de top drie van de meest beluisterde preken op de Brandaris website.

Je hoeft geen wetenschapper te zijn om de "waarom" vraag te beantwoorden. Hoe dichter het onderwerp bij de werkelijkheid staat, hoe groter de interesse. We staan immers altijd wel open voor tips en ideeën hoe we om moeten gaan met zaken die we dagelijks tegenkomen en ons leven voor een belangrijk deel bepalen.

Hoe abstracter de titel, hoe kleiner het aantal 'hits.'

Woorden doen wat met mensen. Mijn blog met de titel "rein, onrein en geitenwollen sokken" van 31 maart 2010, heeft tot nu toe de meeste hits gehad. Dat heeft weinig met mijn blog te maken maar meer met het feit dat er nogal wat Nederlanders zijn die geitenwollen sokken googelen en dan o.a. een verwijzing naar voornoemde blog aantreffen. Het relatief geringe aantal regels met "geitenwollen sokken" (nog net geen vijftig duizend) maakt de kans dat mensen op deze blog terechtkomen aardig groot. De kans dat mensen via "Jezus" (bijna 10 miljoen regels) of "Jesus" (een half miljard regels) binnenkomen is aanzienlijk kleiner. "Seks" (213 miljoen regels) of "sex" (anderhalf miljard regels) in je onderwerp vermelden maakt de kans dat men op jouw blog terechtkomt vrijwel nihil.

"Bezorgdheid" levert weer tien keer meer regels op dan "geitenwollen sokken." "Single" daarentegen levert weer meer hits op dan "sex:" 1,8 miljard regels! En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Het is nu maandag, tweede Paasdag. Deze blog zal door niet al teveel mensen worden gelezen. Doordeweekse werkdagen zijn het best omdat de meeste mensen dit soort blogs lezen als ze op hun werk zijn. Als je echt iets te melden hebt moet je dat op dinsdagmorgen doen en zorgen dat de blog voor negen uur gepost is. Maar dat is pas morgen.

Overigens, deze blog is geschreven op zaterdag de 23ste en wordt door mij zo ingesteld dat deze op maandag om 05.36 wordt vrijgegeven.

Is er nu nog een moraal aan dit verhaal?

Ja! Vindt datgene wat de mens het meest bezighoudt en doe die mens een aanbod dat hij maar moeilijk kan weerstaan. Daar ligt je grootste kans om je te verrijken aan de vraag van de ander. Het grote probleem is dat er maar zo bar weinig oplossingen zijn en de concrete vraag beantwoord wordt met veel gebakken lucht.

Geitenwollen sokken worden helemaal niet van geitenwol gemaakt maar gewoon van schapenwol! Of het moet van de angorageit zijn (mohair). Maar dat is iets te duur voor de gemiddelde geitenwollensokker-belangstellende of -drager.

Daarom ook dat, bij nadere beschouwing, Jezus, hoewel Hij nogal wat hits krijgt in de virtuele wereld, toch massaal wordt afgewezen. Hoewel dat wat Hij aanbiedt helemaal gratis is, vindt de overgrote meerderheid dat nog veel te duur. Het verkrijgen van het Ware Leven is zo onlosmakelijk met het sterven aan jezelf verweven dat de prijs van dat sterven voor de meesten te zwaar weegt in het licht van dat Leven. Dat is toch eeuwig zonde?

Opkomen vanuit de stilte

Tussen de betonnen onderdelen van het kunstwerk "Kleinpolderplein" komt recht voor me de zon op. Vanuit het het Noorden en Zuiden raast om de tien tellen een auto voorbij; dat heet een zeer stille ochtend. Met een beetje verbeelding zie ik voor me hoe zo'n 2000 geleden Maria van Magdala zich nog vroeger (het was nog donker) naar het graf snelt en tot haar verbazing ontdekt dat de grote steen die de toegang tot het graf verzegelde, was weggerold. Ze haalt de jongens erbij en samen ontdekken ze dat het graf leeg is. Alleen het grafkleed van Jezus is achtergebleven. Maria, die buiten het graf stond te huilen wordt aangesproken door de tuinman. De tuinman? Hoe weet die tuinman haar naam? Ze kijkt op en ziet dat het Jezus is.

Het is maar een kort verhaal. Maar wel een verhaal dat de gemoederen al tweeduizend jaar verhit, vertroost, verblijdt of ontstelt.

Het lijden en sterven van Jezus krijgt pas echt betekenis in de opstanding. Was Hij in het graf gebleven; er zou vandaag geen levende hoop of eeuwig perspectief zijn. Later zou de hemelvaart de cirkel rondmaken.

Jezus kwam om het hart van God te laten zien en dat hart de mensheid aan te bieden. Hij kwam om het hart van de Vader weer te verbinden met het hart van de mens. In zijn lijden, sterven en opstanding wordt de verbinding daadwerkelijk mogelijk. In zijn hemelvaart wordt de kroon op zijn werk geplaatst; Hij brengt het hart van de mens naar de Vader. Daar vindt de uiteindelijke verbinding plaats en is Leven weer mogelijk.

Altijd als ik de zon zie opgaan, en vooral vandaag, moet ik daaraan denken en stroomt mijn hart vol. En zelfs een oerlelijk kunstwerk dat symbool staat voor de technologische en economische vooruitgang en 's-mensen potentieel; dat symbool dat tevens symbool staat voor sociale ontwrichting, milieuverkrachting en individualisering, kan het beeld dat die opgaande zon bij me oproept, niet temperen. Ik ben een gelukkig en bevoorrecht mens.

Zometeen vertrek ik naar Huizen waar ik over de gevolgen van deze wereldschokkende opstanding mag vertellen.

Pasen: Verleden, Heden en Toekomst (3)

Kracht voor de toekomst

De opstanding wordt, naast dat het een historisch feit is, een kracht genoemd. En die kracht is Jezus zelf. In Johannes 11:25-26 lezen we: “Jezus zeide tot haar: Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven, en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven”

Mijn beperkte zicht op de opstanding zal ook de kracht ervan in mijn eigen leven beperken. Als ik de opstanding vergeestelijk, en er zijn miljoenen christenen die dat doen; die geloven dat we in een soort van transcendente staat de eeuwigheid zullen doorbrengen, van wolk tot wolk springend, de Heer voor eeuwig lofzingend, dan zie ik het leven hier en nu alleen maar lastig en mijn lichaam alleen maar als een vervelend omhulsel, ongeduldig wachtend op de uiteindelijke en definitieve verlossing.

En ja, dit is deel van onze werkelijkheid. Paulus drukt dat ongeduld uit als hij zegt in 2 Kor. 5:2-3, “Wij ervaren nu nog wel allerlei moeilijkheden, maar kijken met verlangen uit naar de dag dat wij een hemels lichaam krijgen en dat zullen aantrekken als nieuwe kleren. Wij zullen niet als geesten zijn, maar een lichaam hebben” (HTB). Maar aan de andere kant van dat spanningsveld vinden we de erkenning van opstandingskracht: “Ik wil Christus kennen en de kracht van zijn opstanding ervaren, ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood,..” (Filippenzen 3:10-11).

Randy Alcorn schrijft: “een niet lichamelijke opstanding is als een zonsopgang zonder zon”, “opstanding betekent dat we lichamen zullen hebben. Als we geen lichamen zouden hebben, hoeven we ook niet op te staan” (Heaven, isbn 0842379428, blz. 110). God schiep de mens om op de aarde te leven. En Hij zag dat het goed was. De bedoeling was dat onze lichamen net zo lang zouden leven als onze zielen; eeuwig.

Als we het verzoeningswerk van Christus slechts beperken op ons geestelijke leven en niet zien dat Hij alle dingen die geïnfecteerd zijn door de zonde met God heeft verzoend: “Door Zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.” (Kol. 1:20).
Naast dat we een geweldig vooruitzicht hebben in de verre toekomst, hebben we ook een geweldig uitzicht op vandaag en morgen.
Kol 1:27 “Dit is het geheim: Dat Christus in uw hart wil leven. Hij is uw hoop op Gods heerlijkheid.”

Deze opstandingskracht groeit en werkt omgekeerd evenredig met het sterven aan mezelf. Zolang het nog om mij gaat, mijn prestaties, de dingen die ik allemaal voor Hem doe, of vind dat ik ze voor Hem moet doen, is de opstanding geen kracht, maar alleen een feit. Ik weet het met mijn hoofd, maar ervaar het niet met en in mijn hart.

Onlangs vertelde een vriend me over een bijzondere ontmoeting met God heeft gehad. Hij weet niet wat de aanleiding was of wanneer het precies was maar hij beschrijft het als “een overweldigend besef dat God zijn vader wil zijn en is”.

Het is alsof hij gestopt is met zoon proberen te zijn en hij zich is verloren in Gods “vader-zijn”. Zoals de psalmist het zegt: “machteloos was ik en Hij heeft mij bevrijd”.

We hoeven niet bij het oude te blijven. De herinneringen kunnen nog sterk zijn, de macht en de kracht achter de zonde in ons leven is onttroond. Ik hoef er niet meer aan toe te geven.

Ef 4:21-32 Als u werkelijk Zijn stem hebt gehoord en Hij u de waarheid over Zichzelf heeft bekendgemaakt, moet u uw oude menselijke natuur als oude kleren uittrekken; uw vroegere manier van leven, waardoor u geluk en vrede meende te vinden, maar die u in werkelijkheid dood en verderf bracht. Uw denken moet grondig vernieuwd worden. Sterker nog, u moet een heel nieuw mens worden, die alleen voor God leeft, zuiver en goed. Trek een nieuwe natuur aan als een stel nieuwe kleren. Houd op met liegen. Vertel elkaar de waarheid, want wij horen bij elkaar en zijn delen van hetzelfde lichaam. Als u kwaad bent, laat dan geen wrok in uw hart opkomen, want dan zondigt u. Zorg ervoor dat u uw boosheid voor het einde van de dag weer kwijt bent. Geef de duivel geen schijn van kans. Wie een dief is, moet ophouden met stelen. Steek liever uw handen uit de mouwen en verdien eerlijk uw eigen brood. Dan kunt u nog eens iemand helpen die gebrek heeft. Laat er ook geen vuile taal uit uw mond komen; dat doet alleen maar kwaad. Zeg op het juiste moment het juiste woord, iets wat de mensen helpt en goed doet, zodat zij genade ontvangen. Doe de Heilige Geest geen verdriet; Hij staat immers borg voor u tot de dag van de volle bevrijding komt. Doe alle wrok, woede en haat uit uw leven weg. Vloek niet, maak geen ruzie en beledig elkaar niet; vermijd alles wat slecht is. Wees in plaats daarvan vriendelijk en liefdevol voor elkaar. Vergeef elkaar, zoals God uw zonden heeft vergeven om wat Christus voor u deed.

Waar legt God in uw leven de vinger op vandaag? Wat was het eerste waar u aan dacht toen ik sprak over de kracht van het verleden. Welke eigenschap, zonde, gewoonte vraagt God u om los te laten. Weiger om nog langer het oude te gehoorzamen. Wat is de meest effectieve manier om hiertegen te strijden? Verzadig je met Zijn beeld, Zijn gedachten over u, Zijn plannen. Dan verlies je jezelf in Hem en kan de kracht van de opstanding baanbreken.

De JG

Keurig in het pak, zoontje aan de hand, belt de JG aan. Gewapend met een exemplaar van de Wachttoren (een themanummer over Jezus) en een exemplaar van de Nieuwe Wereldvertaling complimenteer ik hem met de strategische gekozen dag: stille zaterdag, de dag die Jezus doorbracht in het graf.

Bij mezelf bespeur ik niets meer van de "ik zal het hem wel even vertellen" houding die ik twintig jaar geleden zou hebben gedemonstreerd en waarbij een gesprek, aan beide kanten gedreven door almaar stijgende adrenaline- en testosterongehalten, al snel een polariserend welles/nietes spelletje werd met alleen maar verliezers.

Nee, de Jehova Getuigen doen hun best om zich te laten informeren, trainen en toerusten om de wereld van repliek te dienen op eeuwenoude stokpaardjes, vooroordelen en zelfgewetenschapte ideeën over God. Als het over God gaat beschouwt iedereen zich een expert. Antoin Bodar heeft gelijk als hij schrijft:

In tegenstelling tot agnosten, wier kijk op het leven om wille van bescheidenheid sympathie wekt, beweren veelal atheïsten slechts beter na te denken dan gelovigen. In feite denken zij anders na en wensen hun denken te beperken tot het verstand alleen – de leiding gevende faculteit van de mens, nochtans niet de enige. In dit kader moet herhaald worden dat het niet bestaan van God even onbewijsbaar is dan het wel bestaan van God. (Volkskrant, zaterdag 23 April)

Het bestaan van God kan niet bewezen worden; echter wel vermoed. De apostel Paulus schrijft dat de natuur zelf al een duidelijke heenwijzing is. Ook de meest geharde evangelicaal past en siert dan ook een bescheiden houding. Met rede kom je wel ergens maar niet al te ver. Ervaringen maken indruk maar overtuigen evenmin. Het enige overtuigende bewijs wordt geleverd door een getransformeerd leven dat langzaamaan het karakter van Christus begint te weerspiegelen. Maar het ware overtuigen kan alleen door de Geest geschieden. Dat vat dan ook meteen het werk van de Geest samen. Overtuigen hoeven wij niet te doen of te proberen, daar mogen we de Geest de ruimte voor laten.

Waarom dan toch zo'n ijver aan de dag leggen om de mensen trachten te overtuigen? Paulus trachtte het en kenden zijn plaats; het blijft bij trachten. Alleen de Geest kan "hem erin koppen."

Dat trachtten wordt gemotiveerd door de boodschap van Kerst, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren samen: we zijn de weg naar het ware Leven kwijt en die wordt hervonden in Christus. Dat moet toch iedereen weten!

De JG beloofde terug te komen.

Pasen; Verleden, Heden Toekomst (2)

De kracht van het heden

Wij zijn dus één geworden met Hem, één in dood en leven. Wij weten dat de persoon die wij vroeger waren, niet meer leeft. Die is met Christus aan het kruis gestorven. Zo is er afgerekend met het wezenlijke van de zonde. De zonde heeft niets meer over ons te zeggen. De zonde heeft geen macht over een dode. Als wij met Christus gestorven zijn, geloven wij dat we ook met Hem zullen leven. Wij zijn er zeker van dat Christus, nu Hij uit de dood is opgestaan, niet meer zal sterven. De dood heeft geen macht meer over Hem. Door Zijn sterven heeft Hij de macht van de zonde eens en voor altijd gebroken. Zijn leven is een leven voor God. Beschouw uzelf daarom dus als dood voor de zonde. Omdat u één bent met Christus Jezus, leeft u nu voor God. Laat de zonde dan niet meer heersen in uw sterfelijk lichaam. Wees geen slaaf meer van uw slechte begeerten. Stel geen enkel deel van uw lichaam ter beschikking van de zonde, als iets waarmee slechte dingen worden gedaan. Nee, stel uzelf ter beschikking van God, omdat u met Christus gestorven bent, om nu met Hem te leven. U bent immers dood geweest en weer levend geworden. Laat God dan ieder deel van uw lichaam kunnen gebruiken om goed te doen. Het is uit met de macht van de zonde over uw leven. Romeinen 6:5-14

Stel je nu eens voor dat je samen met mij aan de overkant staat van de zee. Het water heeft zich gesloten over onze vijanden. De dreiging is weg en voor ons ligt een nieuw avontuur; het avontuur van de vrijheid. Het gevaar bestaat nu dat het onbekende van het nieuwe terrein (bergen en woestijnen met her en der oasen) verlamt, passief maakt.
Als Paulus het verlangen uitspreekt om de opstandingskracht van Christus te kennen, zegt hij impliciet dat hij geen ervaringsdeskundige is. Hij wil er meer van zien.
Dat verlangen, daar herken ik mezelf wel in. Ik beken dat ik regelmatig bid of het misschien een onsje meer mag zijn.

Het heden, ingeklemd tussen verleden en toekomst, is een raar ding. Het biedt geen enkele zekerheid en wereldwijd worden we continu geconfronteerd met haar grilligheid. Het leven in het nu is echter de enige realistische optie voor de mens; de twee andere opties (leven in verleden of toekomst) maken ons of pathetische stilstaanders, traumauhuggers, slachtoffers die niet vooruit kunnen, of wolkenzwevende idealisten die in min of meerdere mate in ontkenning leven.

Ik zeg wel eens dat we allemaal 'gestoord' zijn en dat het me verbaast dat tweederde van de mensheid zonder professionele hulp of medicijnen de eindstreep haalt (waarop een paar weken geleden demonstratief opstond en de kerkzaal verliet).

Terug naar die opstandingskracht. Hoe helpt deze mij om vandaag beter te leven? Ik heb het waterdichte antwoord niet gevonden. Het helpt me om anders naar de wereld te kijken. Dingen hoeven niet te blijven zoals ze zijn; verandering is mogelijk. Zonder opstanding is er alleen maar zinloosheid, doelloosheid en tijdelijk gewin.

Pasen; Verleden, Heden Toekomst

De kracht van het verleden

Wat bleef er over voor het volk Israel nadfat het uit Egypte met haar slavernij was bevrijd?

Herinneringen. Emoties. Trauma’s. Nostalgie.

Wat moet die bevrijding een ontzagwekkende ervaring zijn geweest. Als je nooit anders hebt geweten dan als slaaf te leven dan is het uitzicht op de onmetelijke woestijn heel heftig. Alsof je voor het eerst van tien meter in het water duikt of springt.

Het alternatief is om niet te springen en te blijven waar je bent.

Niets menselijker is ons vreemd dan terug te willen naar de zekerheden die we hadden. Na de euforie van de bevrijding treffen we het volk Israel al snel in de mineur stemming. Vleeseters in Egypte moeten nu opeens sla gaan eten; tja dat hadden we niet echt gepland. Bevrijding prima, maar dan wel graag onder mijn voorwaarden. Als ik dit, dit en dat mag houden dan vind ik het verder prima.

Onlangs las ik enkele gebeden van kinderen:

Joyce schreef “Heer dank u voor mijn nieuwe broertje maar wat ik eigenlijk wilde was een puppy”

Raphael bad: “Lieve God, als u mij een wonderlamp geeft, net zo eens als Alladin, mag u alles van me hebben behalve mijn geld en mijn schaakset”

Peter bad: “Heer, stuur Dennis Clark dit jaar alstublieft naar een ander kamp”

Larry stelde vast: “Lieve God, Kain en Abel hadden elkaar vast niet steeds vermoord als ze allebei hun eigen kamer hadden gehad. Het werkt bij mij en m’n broertje”.

Het is de mens eigen om in te zoomen op de eigen noden en behoeftes. Aan het kruis van Golgotha nodigt Christus ons uit om de slaafse gehoorzaamheid aan het “ik" te zien verdwijnen in zijn lichaam; en in zijn dood neemt Hij het mee het graf in. Al mijn zooi verdwijnt in zijn dood.

Het is niet zo dat er nu op een soort van “reset” knopje wordt gedrukt, m’n geheugen gewist wordt en nieuwe “software” wordt geïnstalleerd.

Nee, ik herinner me alles en veel dingen zelfs duidelijker. Op het gevaar af dat ik de zaken teveel simplificeer zie ik twee opties voor ons open staan.

1) In het verleden blijven leven. Onvoldoende, of geen zicht hebben op de kracht van de opstanding maakt van de wedergeboren mens een doler en houdt hem gevangen in zonde (1 Kor. 15:17).
Enkele maanden na mijn bekering confronteerde mijn oma me op een pijnlijke manier met mijn verleden, met name met mijn hebberigheid en onvermogen om met geld om te gaan. Ze riep uit: “je lijkt je vader wel”. Ik had toen kunnen zeggen “u heeft gelijk en er is niets wat ik eraan kan doen. Ik ben nu eenmaal zo”. Ik besloot toen ter plekke dat ik geloofde dat de opstandingskracht sterker is dan de stemmen uit mijn verleden. En dat is dan meteen de tweede optie.

2) Het water zien dat zich over dat verleden sluit, de slavendrijvende kracht die het verleden kracht en macht geeft zien verschrompelen door Zijn lijden en dood en erop vertrouwen dat de transformerende kracht van de opstanding in staat is om mij te veranderen van zelfgerichtheid naar “God en anderen gerichtheid”.

Morgen "Pasen: De kracht van het heden".