Het Geheim

Voor mijn preek voor aanstaande zondag "Waarom wij Jezus vereren?" ben ik wat research gaan doen en kwam o.a. bij dat rare boekje "The Secret" uit. Aanleiding was ook een verhaaltje dat ik las over drie tieners die 'de wet van de aantrekkingskracht' (Law of Attraction) in praktijk waren gaan brengen. Door uit te spreken dat er een parkeerplaats dicht bij de ingang van het dancefestijn voor hen zou zijn gebeurde het onmogelijke. Ze konden pal bij de ingang parkeren! Waarom zou ik al het goede niet naar mezelf toetrekken.. het gaat toch allemaal om mij: "Ik ben wat ik denk".
Uit een Youtube filmpje met prachtige muziek. lichamen en serene achtergronden:

Vandaag is het begin van een nieuw leven
Ik begin vandaag opnieuw
Alle goede dingen komen vandaag naar mij toe
Ik ben dankbaar dat ik leef
Ik zie schoonheid overal om me heen
Ik leef met passie en een doel
Ik neem elke dag de tijd om te lachen en te spelen
Ik ben wakker, vol energie en vol leven
Ik richt me op alle goede dingen in het leven en toon mijn dankbaarheid
Ik heb vrede en ben verbonden met alles
Ik voel de liefde, de vreugde en de overvloed
Ik ben vrij om mezelf te zijn
Ik ben heerlijkheid in menselijke vorm
Ik ben de vervolmaking van het leven
Ik ben dankbaar dat ik IK ben
Vandaag is de beste dag van mijn leven

Dat werkt blijkbaar allemaal prima voor hen die gezond van lijf en leden zijn (Oeps, sorry, indirecte negatieve gedachte, nu krijg ik waarschijnlijk griep (nu doe je het weer!)).
Ziekte in deze context is een gevolg van negatieve gedachten.

Dat we het maar even weten.

Ik weet niet of ik het mag zeggen maar als ik dit zo lees vind ik dat veel kerken erg op "De Secret" lijken. Nu zal de kerk zeggen dat wij het positief denken allang kenden en dat de wereld de principes van ons heeft gejat.
Dat jatten gaat ze dan goed af. Zes miljoen verkochte exemplaren in de VS en elke dag worden duizenden exemplaren in NL verkocht.

Lees nog eens mijn Blog van een week of twee terug (mijmeringen boven Colombia) over wat Kuitert hier over te zeggen heeft. En dit keer ben ik het helemaal met hem eens.

Tja, waarom vereren wij Jezus?
Het grootste struikelblok in de zoektocht van de mens naar religiositeit is Jezus. Het is of Jezus of ik. Daar haken de meesten af. We blijven graag onze eigen god.

Ik raak steeds meer onder de indruk van Jezus en het briljante van het Evangelie. Bij Hem krijgen zieken, zwakken en misselijken als eerste de gelegenheid om Leven te vinden!

Mentoring workshop

Voor mijn Chinees/Nederlandse vrienden.

Hie zijn de links naar de PDF files. Ik haal ze overmorgen weeer van de site.
Laat nog even weten wat je van de workshop vond en hoe het jou verder helpt.

Groet, Jan

Mentoring, Inleiding, Proces en Modellen
Johari Raam
Levensseizoenen

De link naar de temperamenten oefening die je kunt linken aan je Facebook account: http://www.personaldna.com/

70 man

Ik dacht dat het geen kwaad kon om gisterenavond nog even te vragen hoeveel mannen de organisatie verwachtte voor het ontbijt van vanmorgen waarbij ik een toespraak zou houden over "heilig leven". In mijn optimisme was ik uitgegaan van 20 man en had keurig twintig setjes van vier A-viertjes met mijn verhaal erop uitgeprint. Nu bleek dat een kleine 70 mannen zich had aangemeld. In mijn kleingeloof moest ik nu nog eens 50 setjes uitprinten.

Tja, soms kun je er helemaal naast zitten. Ik had echt zoiets van "wie wil er nu tijdens een ontbijtbeenkomst op de vrije zaterdag naar een verhaal over levensheiliging komen luisteren?". Zeventig mannen blijkbaar. Na afloop sprak een van de mannen me aan: "Zo, dus jij hebt zo'n hekel aan zingen"? Ik vroeg hem of hij misschien mijn Blog las. Na een bevestiging zijnerzijds besloot ik dat ik m'n visie op dat zingen maar eens moest nuanceren.

A. Ik heb absoluut niets tegen muziek en/of zingen.
B. Ik ben geen voorstander van hypes
C. Zingen (ook wel verward met 'aanbidding') is op veel plaatsen en in veel kerken een hype (schreef ik onlangs niet over een "worshipleader" die heur haar net zo lang en blond droeg als Darlene en dat ook de pinguin jas niet ontbrak). Ik voel dan zoiets van "deze persoon wil graag op Jezus lijken maar dan wel het liefst via Darlene").
D. Zingen brengt mensen niet dichter bij God. Het fijne gevoel dat het op kan roepen kan verward worden met een dichter bij God zijn, hetgeen technisch onmogelijk is.
E. Contemplatie heeft geen plaats meer. Het "moment stil zijn voor God" is precies wat het is: een moment. Uren in stilte bewist doorbengen in Zijn tegenwoordigheid is m.i. effectiever.
F. Zingen is goed voor de longen.

Mijn zaterdag is op en vol. Morgen een workshop van drie uur in de Chinese kerk. Ik dacht dat ze een speech over mentoring verwachtten, nu blijkt men in de schoolbanken te zitten en een substantiele workshop te verwachten. Het is nu 14.30 en ik had graag naar Neal Morse gewild vanavond. Dat zit er niet in tenzij ik besluit om de workshop maar half voor te bereiden.

Dan morgen ook Helpdesk Life. daar zal ik me ook op voor moeten bereiden.

Slapen... en helpdesk

Tien uur geslapen vannacht. Onafgebroken! Nooit geweten dat een mens zo lang kon slapen.
Het vertaalt zich meteen in nieuwe energie. Ik kan de wereld weer aan. Was al vroeg aan de fitness en ben nu 126 nog af te werken emails aan het wegwerken. Plus een losgeraakte plint vastgelijmd. Moet pantoffels kopen en sponsors zoeken voor december. Dan gaan Martha en ik naar Ecuador en zullen voor tien dagen een auto moeten huren. Een stevige omdat het rondrijden in een Panda echt niet verantwoord is. M'n collega boodt me aan om zijn auto te gebruiken. Die is helemaal onverzekerd. Daar begin ik niet aan. Er hoeft maar iets te gebeuren...
Niet op gerekend. Loopt in de papieren.

Aanstaande zondag doe ik weer mee aan HelpDesk life. Zondagnacht behandelen we een onderwerp dat me bijzonder aanspreekt. Hieronder het perspericht.

“Hoe krijg ik contact met God?”

Heb jij ook het idee dat er meer moet zijn dan wat we zien? Heb je zelfs de indruk dat er niet alleen maar iets moet zijn, maar misschien zelfs wel dat er een God moet bestaan? En als God dan bestaat, zou ik dan contact met hem kunnen krijgen? Wat moet ik daarvoor doen? Allemaal vragen die we zondag in Helpdesk Live voorbij laten komen. We willen ingaan op de vragen en problemen die je zoal kan ervaren in je zoektocht naar God. Misschien dat je voor het eerst nieuwsgierig bent geraakt om contact met God te zoeken. Maar het kan ook zijn dat je het bent kwijtgeraakt en je je afvraagt of je nog wel contact met God kan krijgen. Hoe is dit dan mogelijk? Is God daar niet veel te groot voor? Ben ik daar wel nog wel goed genoeg voor? Wat heeft Jezus daar nu mee te maken? En hoe pak ik dit nu aan? Hoe wordt het voor mij mogelijk? En hoe kan ik dit merken?

Menno praat in Helpdesk Live met de Jan den Ouden en Jeannette Westerkamp over het onderwerp “hoe krijg ik contact met God?”

We nodigen je uit om zondagavond rond de klok van 12 uur naar Helpdesk Live te kijken en mee te doen. Je kunt ons dan bellen en smsen met je verhaal of je vraag. Mailen kan vanaf nu al naar helpdesklive@eo.nl


De stellingen:

1. Elk mens is gemaakt voor contact voor het bovennatuurlijke!
2. God is te groot voor contact
3. God wil alleen met goede mensen contact
4. Contact met God is alleen mogelijk door Jezus
5. Contact met God is een kwestie van doen!

Thuis!

Thuiskomen is het best onderdeel van welke trip dan ook. Ecuado zit er op. Nu kan ik aan de slag met de voorbereidingen voor m'n studieweekend in Sydney, NS. Het thema: "Whatever happened to the Kingdom". Zie hier de promoposter. Die ziet er veelbelovend en verwachtingsvol uit. Het is voor het eerste dat ik een stuk of zes studies doe over het Koninkrijk van God en ik zie er naar uit. Ik ben wel een beetje nerveus over de voorbereidingen (ik heb nog niets op papier staan) en er is niet al te veel tijd meer om daarnaast ook nog eens een werkboek voor de deelnemers samen te stellen.
Het wordt dus geen gelikt werkboek. Maar wel iets dat de deelnemers gaat helpen om het maximale uit het weekend te halen.
Vanavond vergadering.

Ecuador, Laatste dag

Onze oktober nieuwsbrief is af. Lees hier.

Het zit er nu echt bijna op. Over 24 uur ben ik, als alles goedgaat, onderweg naar huis! Vanmorgen spreek ik in een Alliance kerk. Die dienst begint zo'n beetje an het eind van de dag. Om 11.00 uur. Sommigen zouden dat een redelijk christelijk tijdstip vinden, anderen hebben het idee dat je dan de hele dag met die dienst bezig bent. Als ik een kerk kon vinden die om 07.00 een dienst had, zou ik me daarbij aansluiten, ongeacht of men met orgel, of zelfs zonder begeleidig zingt! Een dienst op de zaterdagavond lijkt me ook wel wat. Van 19.00 tot 20.00 met een lange koffie en thee uitloop. De zondag kan dan weer als rustdag in ere hersteld worden. Uitslapen, de weekendkrant lezen, ontbijt met ham en eieren. Wandelen, boeken lezen en vooral niet met de auto weggaan. Ach, laat ook maar.

Vanmorgen las ik deze overbekende verzen:

Spreuken 3:11 Mijn zoon, een berisping van de HEER mag je nooit terzijde schuiven,

zijn bestraffing moet je zonder afschuw ondergaan,

12 want de HEER straft wie hij liefheeft, zoals een vader die houdt van zijn zoon.

De vragen de dit bij mij oproept zijn deze:

Hoe ziet zo'n bestraffing of berisping eruit? Komen deze direct van God of indirect door mensen en omstandigheden?

Ik zou niet zo ver willen gaan dat alles wat ons in het leven overkomt en "niet goed voelt" of met verlies, pijn, ziekte te maken heeft als een berisping of bestraffing van de Heer te zien. Een jonge vrouw vertelde me onlangs dat haar geestelijke zusters haar miskraam als straf van God duidden omdat ze zwanger was geraakt zonder getrouwd te zijn. Het moet echt bemoedigend zijn om in een periode waarin je al overspoeld worden door schuld, schaamte en vragen, je geloofsvrienden dit te horen zeggen.

Toch dringt dit beeld zich bij me op; hier ben ik mee ogegroeid in mijn geestelijk leven: Naarmate ik mijn relatie met God serieuzer neem, gaat Hij me meer onder druk zetten. Naarmate mijn geloof groeit, gaan de verleidingen en verzoekingen toenemen. Her en der hoor je het ook zo (alleen dan vanuit een andere hoek): "Als jij serieus met God leeft, of gaat leven, wordt de duivel wakker en breekt de peuris uit".

Zou het mogfelijk zijn om, en serieus met God te leven en tegelijk een stil en rustig leven te leiden(*)? Of sluiten deze twee elkaar uit?

Min vraag aan mijn zeer geachte bloglezers is dan ook: hoe ervaar jij de bestraffingen en berispingen van God? Zou je een voorbeeld willen geven?

(*) Zie 1 Tim. 2:2. Dit staat meer in de context van politieke stabiliteit, ik weet het, maar dat stille en rustige leven spreekt me wel aan.

Clinic laatste dag

Het zit er bijna op. Vanmorgen splitsen we de groep op in teams van drie en vier die dan een ochtend de tijd krijgen om alles wat ze geleerd hebben in praktijkte brengen. Als team gaan ze dan een slachtoffer mentoren. Dat is altijd leuk en leerzaam. Ik ben een van de "slachtoffers" en breng altijd een echt probleem of dilemma waar ik mee bezig ben ter tafel. Tot nu toe heeft het me altijd verder geholpen.

Ik moet even kwijt dat mijn laptop waadeloos typt. De sleutels blijven hangen of maken slecht contact zodat de helft dan de letters die ik denk te typen niet op het scherm verschijnt. Ik heb de neiging om dat ding in het zwembad te laten vallen. Ik sta op een balkon en loodrecht onder me is een zwembad, dus die verleiding is er echt!

Vroeger was dit een groot drugspand waar cocaine werd verwerkt en verhandeld. Die sfeer hangt er nog wel, ook al is het pand en belendingen nu in het bezit van een Noorse zendingsorganisatie die er een hotel van hebben gemaakt. Ik kan me voorstellen dat vanaf dit balkon een of meer handelaren of medewerkers met een gaatje i hoofd of borst de weg naar het zwembad hebben gevonden en daarmee een vroegtijdige dood (Ik zie dat wel eens in fillums).

Vannacht was een slecht nacht. Om twee uur wakker geworden en niet meer geslapen. Vanuit mijn nek voel ik een fysiek protest opkomen tegen dit al enige dagen durende gebrek aan goede nachtrust.

Clinic, dag drie

Vanmorgen gesproken over Prediker 4:8-9  "Iemand is helemaal alleen. Hij heeft zelfs geen zoon of broer, maar toch zwoegt hij almaar door en wordt zijn dorst naar rijkdom nooit gelest. Voor wie beult hij zich zo af en ontzegt hij zich de genoegens van het leven? Ook dat is enkel leegte en een trieste zaak".

Impliciet vertellen deze twee zinnetjes dat we geschapen zijn om te delen. Toch zijn er die alleen maar voor zichelf verzamelen: goederen, wijsheid, moeite, verlies en pijn. We hebben zonen en broers nodig om ons leven mee te delen. In je eentje genieten en ontvangen van zowel het goede als het kwade leidt tot ongenoegen.

Is het niet zo dat we door wat het leven ons brengt wijze (levens)lessen leren? Als we deze "opbrengst" niet delen gaat het uiteindelijk alleen nog maar om ons met het gevolg dat we uiteindeljk onszelf in een stil levenshoekje afvragen wat voor zin het allemaal heeft.

Verder ben ik bezig om ergens 300 euro vandaan te peuteren om de 20 deelnemers te trakteren op een gezellig avondje uit. Maar tot nu toe lijkt het erop dat OM her en der bankroet is. Bij gebrek aan budget wordt het waarschijnlijk ee broodje cavia (zie foto).

OM Ecuador is al ver over het geprojec-teerde budget voor de clinic heen. Met slechts twee betalende deelnemers moet Roberto al flink in de buidel tasten voor de overige deelnemers. 

Omdat ik verantwoordelijk ben voor de mentoring clinics moet ik ook een begroting maken met daaraan gekoppeld een plan om het geld voor de geplande clinics in 2009 te genereren. Oeps. We hebben het hier over een kleine tienduizend euro voor drie tot vier clinics.

Vannacht goed geslapen. Ik heb maar drie uur wakker gelegen!

De volle maat (2)

In een reactie op mijn Blogvan een paar dagen geleden schreef Sanne:

God is een schild om ons achter te verschuilen voor verleidingen van de wereld.We moeten deze verleidingen ook niet bewust gaan opzoeken en dus proberen achter het schild en dus onberispelijk te blijven.

Ik snap heel goed wat Sanne bedoelt. Het roept een nieuwe vraag op: onberispelijk is niet haalbaar. Zou dan de beloofde bescherming ook van kracht zijn als we in ieder geval proberen om achter dat schild te blijven? Met andere woorden: krijg je ook punten voor de inspanning? Voor de beste bedoelingen?

En als dan "ik heb het in eder geval geprobeerd" de graadmeter of voorwaarde wordt dan zijn we er al snel bij om "nivo's van proberen" te introduceren: "je moet het wel echt proberen".

Hierbij zijn we aangekomen bij een interessant Evangelisch fenomeen: "echt". Als je "gewoon" probeert, gelooft, vertrouwt en bidt werkt het waarschijnlijk niet. Daarom, en je hoort het heel vaak, let maar eens een paar weken goed op, moet je "echt" geloven, vertrouwen, bidden en proberen.

Maar hoe stel je dan vervolgens voor jezelf vast of je nu "echt" hebt gelooft en niet slechts "gewoon"? De graadmeter daarvoor is dit: als je krijgt wat je vroeg heb je echt geloof gedemonstreerd. Krijg je het niet, dan geloofde je nog te gewoontjes.

Dus doen we van alles om onzelf van een gewoon geloofsnvio naar een echt geloofsnivo op te krikken.

Dan gaat de kassa rinkelen want dan worden we gevoelig voor alle succespakketen die in de geloofswinkel worden aangeboden: Willow Kreek, Purpose Driven, Hillsong, Equipt, en ga maar door. Allemaal goede initiatieven maar laten we eerlijk zijn, het zijn ook gemaksproducten. Welke kerk schilt tegenwoordig zelf nog de aardappelen?

Wat zijn we arm als we alleen Jezus volgen en doen wat Hij ons opdroeg: God liefhebben boven alles en onze naaste als onzelf.

Of is dat geen armoe?

Clinic

Over en uurtje begint de Mentoring Clinic. Er zijn achttien deelnemers. Een mooi aantal dat interactie en persoonlijke inbreng van de deelnemers vergemakkelijkt.

Slapen ging niet echt. Om 03.00 wakker geworden en niet meer kunnen slapen. Wat tv gekeken. Een Z-film over Marsbewoners die aardlingen eten.

Vanmorgen gegeten (een gewoon ontbijt, ik kon geen menselijke resten waarnemen) met de collega van gisteren. Hij neemt het me kwalijk dat ik altijd naar Ecuador ga en nog nooit in zijn land ben geweest. Hoe vertel ik hem op een cultureel gepaste wijze dat ik daar geen visie voor heb en dat ik de voorkeur geef aan het werken met een team dat enige nazorg kan waarborgen.

Samen met zijn vrouw bidden ze nu dat God tot mijn harde hart gaat spreken om me te overtuigen dat ik dit Latijns-Amerikaanse land moet bezoeken.

Martha leest mijn blog nu ook (alleen als ik op reis ben). Nu heb ik een extra stimulans om dagelijks te schrijven.

Verder in een nieuw boek begonnen ¨Chasing Francis¨. Wel goed en een aanrader voor all " The Shack" fans.

Musician and first-time author Ian Cron sheds new light on St. Francis of Assisi, the "Living Candle." Cron masterfully weaves actual accounts of Saint Francis's radical impact on the world into a fictional story of Chase Falston, a New England minister on a pilgrimage to regain his faith. It's an amazing story with profound implications for the contemporary church. Read the story, and then learn even more about St. Francis's selfless activism and theology in the robust forty-page study guide.

From the Back Cover: Chase Falson has lost his faith-and he did it right in front of the congregation at his megachurch. Now the elders want him to take some time away: far away. So Chase crosses the Atlantic to visit his uncle, a Franciscan priest, where he encounters the teachings of Francis of Assisi and rediscovers his ancient faith. Follow Chase's spiritual journey in the footsteps of Francis, and then begin one of your own through the pilgrim's guide included in this book. Come discover Francis, the first postmodern Christian.